به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،
سازمان بهزیستی کشور نظرسنجی‌ای انجام داده است که نشان می‌دهد بالاترین میزان ترومای روانی جنگ در استان تهران با شیوع بیش از 20 درصدی و کمترین میزان در استان خراسان شمالی با شیوع 0.91درصدی بوده است. به گزارش عصر ایران، سنجش سلامت روان پس از وقوع جنگ ۴۰روزه از سوی سازمان بهزیستی کشور و با مشارکت دیگر ارگان‌ها اجرا شد و هدف از آن ارزیابی آسیب واردشده بر روان شهروندان به علت جنگ بود. از اول خرداد ۱۴۰۵، شهروندان از طریق پیوند ارسال شده با پیامک، به پرسش‌نامه‌هایی هدایت می‌شدند که میزان اولیه اضطراب آنها را ارزیابی می‌کرد. در این سنجش نسبت میان کسانی که شغل آزاد داشتند یا کارمند و خانه‌دار بودند تقریبا برابر و نسبت سطح تحصیلات زیر دیپلم، دیپلم و کارشناسی هم به یکدیگر نزدیک بود. افراد متأهل بیش از ۶۰ درصد شرکت‌کنندگان را تشکیل می‌دادند و گروه‌های سنتی ۱۸ تا ۲۵ و ۳۶ تا ۴۵ بیشتر از بقیه در این سنجش شرکت کردند. میزان مردان و زنان شرکت‌کننده نیز اختلاف چندانی نداشت. این طرح گسترده‌ترین نمونه‌گیری از وضعیت روانی شهروندان ایرانی پس از یک سال شرایط جنگی است. یافته‌های این سنجش نشان می‌دهد استان خراسان رضوی با شیوع 8.84 درصدی (6250 نفر)، اصفهان با شیوع 6.65درصدی (4706 نفر) و فارس با شیوع 5.82درصدی (4114 نفر) از مجموع افراد پرخطر در میان جمعیتی که به طور کامل در سنجش ترومای جنگ شرکت کرده‌اند، در ردیف‌های بعد از استان تهران بوده‌اند. گزارش سازمان بهزیستی همچنین نشان می‌دهد فقط استان سمنان با شیوع 0.93درصدی و استان خراسان شمالی با شیوع 0.91درصدی از شمار افراد پرخطر بین تمام شرکت‌کنندگان در این سنجش شرکت کرده‌اند، شیوع کمتر از یک‌درصدی ترومای روانی جنگ داشته‌اند و 13 استان با شیوع بین یک تا دو درصد، هفت استان شیوع بین دو تا سه درصد، پنج استان هم شیوع بین چهار تا پنج‌درصدی داشته‌اند. حالا که نتایج طرح اعلام شده، می‌توان دریافت شهروندان مضطرب حتی پس از آگاه‌شدن از آسیب‌دیدگی روانی خود، تمایل چندانی به پیگیری و درمان ندارند. بیشترین سطح اضطراب نیز در پایتخت گزارش شده و مجموع این دو آمار، نشانگر آسیب‌دیدگی و در عین حال بی‌میلی تهرانی‌ها برای ترمیم آسیب‌های روانی خود است. گویا اهالی پایتخت آسیب‌دیده‌تر و خسته‌تر از آن هستند که به دنبال «تراپی» باشند. تمام ۳۱ استان کشور در طرح سنجش سلامت روان شرکت کردند و مطلوب‌ترین وضعیت برای استانی است که کمترین درصد افراد دارای اضطراب (پرخطر) را داشته باشد. آمارهای به دست آمده نشان می‌دهد در استان‌های پرجمعیت و شهرهای بزرگ، میزان آسیب روانی زیاد است. یک‌پنجم تهرانی‌ها اضطراب زیاد دارند و از بین این گروه، فقط یک‌پنجم مایل هستند مشکل خود را به صورت جدی پیگیری کنند.