به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،
محمدعلی محمدی (م.ریحان)
گل ز کنج محبس گلدان به بستان می‌رود
تنگدل از تنگنای جان، به رضوان می‌رود
ره مگیر ای خاک و در بر نازنین ما مگیر
پیک یاران است و سوی بزم ایمان می‌رود
با جهان‌آراست محسن را سخن‌ها بعد از این
با پیام دوستان سخت‌پیمان می‌رود
داغ خرمشهر و ایران داشت عمری در دلش
با چراغ داغ دل نزد شهیدان می‌رود
تا ببیند عکس خود بر شیشه لوح وجود
خسرو عکاسی ایران، شتابان می‌رود
پشت و روی روح او چون صورت آیینه است
نزد یار، آیینه رخسار جانان می‌رود
هر نسیمی دعوت وصلی است یاران! بی‌قرار
با نسیم کوی جانان، روح ریحان می‌رود