هیئت ثارالله، زمینهساز نقشی برجسته در شکلگیری حماسه مردمی و تقویت پیوند عمیقتر میان هیئت و جامعه شده است.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان ، در شرایطی که دشمنان قسمخورده این مرز و بوم، در تلاشند تا با ایجاد تفرقه و ناامیدی، پایههای اقتدار ملی و اعتقادی مردم ایران را متزلزل سازند، شاهد جلوهای درخشان از استقامت، وفاداری و حماسهسازی ملت ایران بودهایم. نزدیک به هشتاد شب، مردمی مؤمن و پایکار، با عزمی راسخ، میدان را ترک نکرده و با حضور پرشور خود، ضمن دفاع از وطن، پایبندی عمیق خود به اعتقاداتشان را به اثبات رساندهاند.
در ایام اخیر، همزمان با برگزاری برنامههای مذهبی و فرهنگی در سطح شهر، برخی مجموعههای فرهنگی تربیتی و هیئتها با رویکردی خانوادهمحور، فعالیتهای خود را به سمت مشارکتدادن حداکثری گروههای سنی مختلف سوق دادهاند. این مجموعهها با سازماندهی دستههای شهری و اجرای پویشهای هدفمند، در پی آن هستند تا با انطباق برنامههای خود بر نیازهای تربیتی مخاطبان، تأثیرگذاری فرهنگی بیشتری داشته باشند.
در همین راستا، مصطفی میرزایی یکی از فعالین فرهنگی اجتماعی همدان در گفتگوی تفصیلی با خبرنگار حوزه فرهنگی خبرگزاری تسنیم از همدان، به بررسی کارکردها و تجربیات این دستهها در ایام «جنگ رمضان» پرداخت. در این گفتوگو، ضمن تبیین نحوه طراحی محتوای متناسب با ردههای سنی مختلف در بخشهایی نظیر «نرجسانه»، «مادرانه» و «یاران امام حسین(ع)»، چالشها و فرصتهای پیش روی هیئتها در گذار از برنامههای سنتی به فعالیتهای تربیتیِ چندلایه مورد واکاوی قرار گرفته است
دسته روی های خود جوش در مسیر بعثت خون
تسنیم: ماجرای این حرکت دسته روی هئیت شبانه شما در خیابانها و محلات شهر چیست؟ و اینکه چه طور شد این حرکت شکل گرفت؟
میرزایی: ما مشغول برگزاری شبهای مناجات رمضان بودیم که هر شب از ساعت 23 آغاز میشد. شامگاه دهم ماه مبارک رمضان بود که خبر شهادت آقا اعلام شد و طبیعتاً فضای بسیار سنگین و ناامیدکنندهای حاکم شد، اما همان شب، نخستین برنامه ما با عنوان «اجتماع بعثت خون» در امامزاده عبدالله برگزار شد که با قرائت قرآن و روضه همراه بود.
فردای آن شب، این فکر در مجموعه شکل گرفت که چگونه میتوان این مسیر را ادامه داد؛ چراکه تماسهای زیادی هم از سوی مردم گرفته میشد و تأکید داشتند که هیئت باید از فضای داخلی مناجات خارج شود و در خیابانها حضور پیدا کند؛ زیرا اعلام شده بود که همه باید در خیابانها حاضر شوند تا در صورت خالی ماندن خیابانها، خدای نکرده اتفاق خاصی رخ ندهد. واین شد که هئیت ما به شکل دسته روی به خیابان پیوست و همچنان ادامه دارد.
تسنیم: چطور شد که این دسته روی ها ادامه دار شد؟
میرزایی: شبهای نخست، بسیاری از هیئتها نیز این نوع پیادهرویها را آغاز کردند، ما تصمیم گرفتیم این مسیر را تا چهلمین شب و به نیت حضرت زهرا(س) ادامه دهیم؛ چراکه همانطور که ایشان چهل شب کوچهها را برای حمایت از امیرالمؤمنین(ع) میپیمودند، ما نیز این چهل شب را با همین نیت دنبال کردیم. اما این جریان الان به هشتاد شب رسیده است.
تسنیم: اگر بخواهید روح این هشتاد شب را در یک جمله تعریف کنید چه میگویید؟
میرزایی: من در دو جمله میتوانم روح این جریان را توصیف کنم. اول بعثت خون و دیگری یاری مستضعفین جهان.امروز میبینیم که خون شهید، میتواند جریانساز باشد. نمونههایی مانند ابراهیم هادی نشان میدهد که این خون، در طول زمان اثر میگذارد و زنده میماند. خون آقای ما از همان روز اول جریان داشت و این جوشش، خودش را نشان داد. به نظر من، همین مفهوم بهترین توصیف برای این حرکت است؛ حرکتی که میتواند خیابان را هم به یک بستر فرهنگی و معنوی تبدیل کند. دومین مورد که روح این جریان را معرفی میکند بی شک یاری مستضعفین جهان میباشد. بگذارید یک روایتی برای شما تعریف کنم.
انگشتر مادر؛ سندِ پیوندِ دو ملت در میعادگاهِ مقاومت
دهه کرامت بود جمعیت قریب به هزار نفر بود، در میان شور رجزخوانی بچه ها، دو نفر به سمتم آمدند، یکی با چهرهی کاملاً عراقی و دیگری که به نظر ایرانی میرسید و فارسی حرف میزد. تصور اولیهام این بود که شاید یک گفتگوی ساده باشد، اما وقتی گفتند: ما میخواهیم از جمعیت شما پذیرایی کنیم، کنجکاویام گل کرد. وقتی پرسیدم از کجا هستید، پاسخ کوتاه بود: ما از کوتِ عراق آمدهایم.
غافلگیری بزرگ
وقتی از انگیزهشان پرسیدم، آن مرد گوشیاش را روشن کرد و تصاویر موکبشان در کوت عراق را نشان داد. موکبی که حالا تبدیل به مرکز جمعآوری کمک برای ایران شده بود. او برایم از خاطرهای گفت که لرزه بر اندامم انداخت: (آقایی انگشتر طلای مادرش را که تنها یادگارِ او بود، تقدیم کرد برای ایران. ما همهی کمکها را فرستادیم، اما این انگشتر را نگه داشتیم تا صاحبش را پیدا کنیم چون تنها یادگاری مادرش بود. هر چی فراخوان زدیم کسی دنبال انگشتر اهدایی نیامد.)
جملهی اصلی او اما جای دیگری بود؛ جایی که ورق را برگرداند: (فکر نکنید شما تنها هستید. آن بچهای که در خرابه های غزه ایستاده، به شما نگاه میکند؛ شما امیدِ مستضعفانِ عالمید. ما عراقیها از این حرکت شما بیشتر از خودتان خوشحالیم.)
تسنیم: آیا پیوندی بین این دسته های شبانه خود، و دسته های قدیمی همدان مثل دسته های عزاداری سقایی میبینید؟
میرزایی: این حرکت، ریشه در همان دستههای قدیمی همدان دارد و در واقع ادامه همان مسیر است. به اعتقاد من، دسته سقایی و این نوع حضور در خیابان، در کشور کمنظیر است. حضور هیئتهای جوان در کف خیابان، که امروز شاهد آن هستیم حاصل (تربیت حسینی) است، که امروز به دست ما رسیده است.
مردم مبعوث شده حماسه آفرین هستند
تسنیم: در این شب ها احساس غالب مردم را چگونه می بینید؟
میرزایی: مصداق بیان رهبر شهید این مردم مبعوث شده اند. آقا فرمودند: سر بزنگاه، خدا مردم ما را مبعوث خواهد کرد؛ یعنی مردم ایران سالها تربیت شدهاند برای همین روزها. به اعتقاد من، این جامعه واقعاً انتخابشده است و برای چنین لحظهای پرورش یافته است. اگر رسانهها از سه جنگ تحمیلی سخن میگویند، ما باید بگوییم که این مردم همیشه در میدان جنگ بودهاند؛ جنگ اقتصادی، جنگ فرهنگی و فشارهای مختلف. اینکه امروز عقب ننشستهاند، بهخاطر همان تربیتی است که از دل انقلاب گرفتهاند. حس غالب مردم، حس حماسه است؛ حماسهای که از ایمان، تربیت، وفاداری و آمادگی اجتماعی میآید. این حال و هوا، فقط یک واکنش احساسی نیست، بلکه نشانه یک ملتِ آماده و استوار است.
تسنیم: در این حرکت دسته روی زن و مرد، کودک و سالمند با ظاهر و سلیقه های متفاوت حضور دارند این نوع تفاوت ها برای شما چه معنایی دارد؟
میرزایی: هیئت ما یک رنگ و لعاب انقلابی دارد، واقعیت این است که ما سعی کردهایم هیئت را بهگونهای اداره کنیم که برای همه قابل حضور باشد. مجموعه ما، بهویژه در بخش نرجسانه، دخترهایی میآیند که شاید حجاب کامل نداشته باشند، ما در برابر آنها جبهه نمیگیریم و برخورد سلبی نداریم، چون باور داریم دلشان با ماست و فقط ممکن است در ظاهر یک نقیصه داشته باشند. این نگاه، همان نگاهی است که از رهنمودهای رهبر شهید برمیآید؛ یعنی بهجای مرزبندی زودهنگام، باید راه را برای نزدیک شدن دلها باز گذاشت.
تسنیم: در این هشتاد شب، صحنه ای دیدید که از آن متاثر شوید؟
میرزایی: در این شب ها اتفاقات عجیب کم نداشتیم. یک شب در یکی از تجمعات، خانمی گویا بدون حجاب به ما پیوسته بود. برخی از آقایان رفته بودند که به ایشان تذکر بدهند، خانم های بخش انتظامات فرهنگی ما خیلی تیز بین و آگاه هستند سریع متوجه شده بودند و جلو رفته بودند از آن آقایان خواسته بودند که بروند و کار را به خودشان بسپارند، ما طبق همان نگاه دینی و رهبری که میفرمایند اینها هم از ما هستند و دلشان با ماست، با نگاه جذب و نه طرد برخورد میکنیم. یکی از خانم ها پرچم ایران را روی سر آن دختر خانم انداختند و گویا ایشان خیلی منقلب شده بودند از این حرکت. شب بعد گفتند آن خانم با شال آمده بود و چند شب بعد از آن ماجرا ایشان می آید نزد خانم های خادم هیئت و می پرسد که من از کجا میتوانم چادر بخرم میخواهم چادر سر کنم. که خانم ها گفته بودند بله فروشگاه سراغ داریم.
اتفاقا ما در مجموعه هیئت، تولیدی حجاب و عفاف هم داریم؛ هم تولید داریم و هم فروشگاه. خلاصه چادری که دوست داشتند به ایشان هدیه داده شد. این اتفاق برای ما خیلی جالب بود، که بتوانیم تاثیر گذار باشیم.
احترام به حرمت انسانیت در دل دسته عزاداری
مورد دیگری هم بود که من را منقلب کرد، یک شب که دسته را به یکی از کوچه های قدیمی همدان، محله کبابیان برده بودیم، دسته در حال حرکت بود که ناگهان متوجه پیرزنی بسیار سالخورده شدیم که با عصایی در دست، به سختی قدم برمیداشت. سرعت حرکتش آنقدر آهسته بود که گویی پنج دقیقه طول کشید تا به ما برسد. در این لحظه، احساس کردم باید احترامی ویژه به این مادر سالخورده گذاشت. به بچهها گفتم: همه بایستیم! به احترام این مادر باید وایستیم. همه برگشتیم. پیرزن، با چادری سفید، به آرامی به سمت ما میآمد. مشخص بود که توان همراهی با دسته را ندارد، شاید شبهای دیگر حتی قادر به طی کردن این مسیر هم نباشد. شاید تنها زندگی میکند و کسی را ندارد، اما امروز او با ما بود و ما به احترام حضورش، چند دقیقهای توقف کردیم.
تسنیم: به عنوان مداح در انتخاب نوحه ها و لحن ها چه مسیری را طی کردید؟ چطور بین سوگ و حماسه تعادل برقرار کردید؟
میرزایی: همه ما عزادار هستیم برای رهبر شهید مان و شهدای جنگ رمضان، واین داغی هست که مرهمی برایش نیست اما امروز روز سوگ نیست امروز روز حماسه هست. مجموعه ما همه کارهایش تشکیلاتی پیش میرود و این مسیر را حدود شش تا هفت سال است که با لطف امام حسین(ع) دنبال میکنیم. ما در مجموعه مسئول تولید محتوا داریم از. شعر و متن گرفته تا موضوعات و محورهای سخنرانی. برای هر شب، بهویژه در مناسبتهایی مثل محرم، از قبل مشخص میکنیم چه مطلبی باید مطرح شود و بعد هم متناسب با آن، یک گریز محتوایی به موضوعات اصلی میزنیم. ما از نظرات مردم هم استفاده میکنیم مثلاً مادر یک شهید گفت چرا برای شهدا نمی خوانید.
ما از آن شب در محتواها حتماً اشارهای به شهدا داشته ایم و از خاطرات و سیره شهدا برای پیوند دادن پیامها استفاده می کنیم. طلبههایی هم در همین مجموعه حضور دارند که موضوعات روز جامعه را رصد میکنند و میگویند امشب لازم است حتماً به فلان مسئله در روضه و سخنرانی اشاره شود. پشتوانه تولید محتوای هیئت، به لطف خدا، بسیار قوی است و شعرها و متنها کاملاً بهروز هستند؛ نه تکراریاند و نه کلیشهای. مخاطبان ما در کانالی که داریم کشوری هستند. مثلا ما یک شاعره داریم از رشت به نام خانم نجمه پور ملکی که انصافاً شعر های زیبایی برای ما میفرستند.
تسنیم: اگر بخواهید شب اول را با این شب های اخیر کنار هم بگذارید، چه تفاوتی ملموس هست؟
میرزایی: شاید تعبیر دقیق این باشد که در شبهای اول، بیشتر با حالوهوای احساسی و عاطفی به هیئت میآمدند؛ اما امروز، با بصیرت، روشنگری و آگاهیبخشی، مخاطبان ما با نگاه عمیقتری حضور پیدا میکنند. ما هم در این مسیر، پویشها و برنامههایی برای آگاهسازی مردم داشتهایم.
تسنیم: کمی در باره پویش هایی که داشتید برایمان بگویید؟
میرزایی: مهمترین و نخستین پویش ما، آشپزخانه طبخ غذای گرم است که از همان روزهای آغاز این اتفاق شکل گرفت. در این طرح، غذای شام برای نیروهای امنیتی، بچههایی که در کف خیابان مشغول فعالیت بودند، و نیز پذیرایی موکب آماده میشد. الان بخوام آمار بدم قریب به بیست و پنج هزار پرس شاید در این هشتاد شب با مدیریت بخش نرجسانه و مادرانه که بر عهده ی خانم ها هست پخت شده است.
یکی دیگر از پویشهایی که اجرا کردیم، حس خوب خواندن بود. در این پویش، کتابی با عنوان عبرتها و آموزههای جنگ احد که رهبر شهیدمان نیز به آن اشاره کرده بودند، انتخاب شد. این کتاب 60 صفحهای، با قیمت 18 هزار تومان، چهارصد نسخه آن را تهیه کردیم. حتی مسابقه کتاب نیز برگزار کردیم.
هدف از این پویش، آگاهیبخشی به مردم بود تا وظیفه خود را در شرایط کنونی بدانند. به افراد گفته میشد: مردم این زمان، شما را خسته نکنید، این کتاب را بخوانید و وظیفهتان را در خیابانها که شبیه تنگه احد است، درک کنید. اگر آن را رها کنیم، اتفاق بدی خواهد افتاد. بسیاری از مخاطبان پس از خواندن کتاب، عنوان کردند هیچ کتابی مثل آن را نخواندهاند.
رجزخوانی؛ دشمن ستیزی
یکی از زیباترین برنامههایی که این شبها رقم خورده، برنامه رجزخوانی ست که برای بچههای دهه هشتاد و نود برگزار میکنیم. ما در روزهای دهم، پانزدهم و بیستم ماه، تریبونی را برای نوجوانان دهه هشتادی و نودی فراهم کردیم تا دشمنستیزی را یاد بگیرند. امروز جامعه ما نیاز دارد که این اتفاقی که در کف خیابانها و تجمعات شبانه رخ داده، تبدیل به یک سبک زندگی شود. همانطور که رهبر شهیدمان فرمودند، بچههای دهه نودی امروز تریبون دستشان نیست، اما با این برنامه، فرصتی برای ابراز وجود پیدا کردهاند.
این برنامه با استقبال عجیب بچههای انقلاب دهه هشتادی و نودی روبرو شده است. و خیلی تاثیر گذار بود آنقدر که شبکه های معاند را خیلی عصبانی کرده بود. جمله معروف امام (ره) که وقتی دیدید دشمن عصبانی شد، بدانید کارتان درست است را سرلوحه کار خود قرار دادهایم. بچهها انواع رجزها را میخوانند و حماسههای زیادی خلق میکنند. این برنامه 34-35 شب ادامه داشته و بچهها با شور و شوق در آن شرکت میکنند.
تسنیم: در این پویش چه اتفاقی افتاد، چطور دشمن را عصبانی کردید؟
میرزایی: این پویش، پویش دیگری را رقم زد به عنوان کاروان نمادین اعزام به جبهه، بچه ها خودشان اتوبوسهای قدیمی بنز و هماهنگ کردن خودروهای تویوتا، در میدان باباطاهر، اولین کاروان نمادین اعزام به جبهه را برپا کردند. در قالب این برنامه، به خانوادهها اعلام شد که امشب اعزام نمادین به جبهه دارید و از آنها خواسته شد تا برای فرزندانشان که قصد اعزام به جبهه را دارند، نیت کنند و از آنها بگذرند. صحنههایی که در آن مراسم رقم خورد، بسیار احساسی بود و پدران و مادران با دیدن آن، گریه میکردند و اسفند برای فرزندانشان آورده بودند.
فردای همان روز، شبکههای توییتر منافقین شروع به تخریب این برنامه کردند و با انتشار مطالبی شبیه به نامههای شبانه، ادعا کردند که از بچهها سوءاستفاده میشود. این اتفاق نشان داد که همین نوجوانانی که ما شاید روی آنها حساب ویژهای باز نمیکردیم، توانستند در یک شب، کاری کنند که در طول هفتاد شب برنامه ما اتفاق نیفتاد. این برنامه باعث شد تا منافقین نیز دچار انفعال شوند. نقطه زنی به خوبی انجام شد. فرماندار منطقه نیز جلسهای در این خصوص برگزار کرد و خواستار تکرار این ماجرا شد.
طرح محله محور
در این طرح به محلهها، بهویژه محلههای خاموش و کمتحرک میرویم تا ارتباط هیئت با بدنه مردم عمیقتر شود. و بهخصوص محله هایی که مورد اصابت موشک قرار گرفته بودند، مثل محله متخصصین.
تسنیم: در پویش محله ها، با اعتراض ساکنین مواجه نشدید؟
میرزایی: در مورد حضور در محلهها و استقبال مردم، در ابتدا با مقاومتهایی روبرو بودیم. برخی معتقد بودند که در محله های بالا شهر مثل متخصصین نروید ممکن است مشکلساز شود. اما بازخورد مردم فوقالعاده عالی بود؛ آنقدر خوب که خودمان هم باور نمیکردیم. ما حدود سه هفته در منطقه متخصصین حضور داشتیم، خیلی جالب بود هزینههای پذیرایی آن شب را هم همسایهها تقبل کرده بودند؛ مثلاً برق مورد نیاز را همسایهها فراهم میکردند. با همسایهها صحبت کردیم. برخی از آنها از اینکه مسئولین قبلاً به آنها وعده داده بودند ولی عملی نکرده بودند، گلهمند بودند. حتی صورتجلسههایی هم در مورد آسیب دیدن خانهها تنظیم شده بود که اینها بماند.
یک شب، یکی از اهالی منطقه که منزلش قسمتی از پیکر شهدا را در خود جای داده بود، صحبت کرد و با اشک از شهدا و وظیفه ما در قبال آنها گفت. او تأکید کرد که شهدا حق به گردن ما دارند و از اجرای برنامه ما تشکر کرد، اما از ما خواست که صدای او را به گوش مسئولین برسانیم. او گفت که هفتاد روز است در خانه مادرش زندگی میکند چون خانه اش در جنگ تخریب شده بود و از مسئولان گله مند بود.
دیگر برنامههای ثابت ما، اجتماع بعثتِ خون است که در نقاطی مانند میدان امام، امامزاده عبدالله و دیگر مکانها برگزار میشود. همچنین روضه خانگی را داریم که بر اساس سفارش رهبر شهید و با محوریت دعا، استغاثه، دعای توسل و روضه برگزار میشود. تقدیر از مدافعان نیز جزو برنامههای ماست و در کنار آن، کاروان خودرویی بهصورت روتین هفتگی اجرا میشود. یکی دیگر از اقدامات مهم هیئت، دعوت از مردم با صدای خودشان است؛ یعنی از خود مردم برای حضور در برنامهها دعوت میکنیم تا این ارتباط مردمیتر و صمیمیتر باشد.
بازسازی جهادی نیز از فعالیتهای جدی هیئت است و یکی از گروههای جهادی مجموعه، با انگیزه ملی و جهادی، در فضاهایی که آسیب دیده بودند ـ از جمله جاهایی که اصابت موشک داشتند ـ حضور پیدا میکرد و کارهایی مثل نظافت، جمعآوری شیشهها و کمک به خانوادهها را انجام میداد. جمعههای خدمت ما تاکنون تعطیل نشده و هر جمعه نیروها به روستاهای دورافتاده اعزام میشوند.
از روضه بنتالشهدا بهعنوان یکی دیگر از برنامههای هفتگی ما هست این برنامه از قبل هم وجود داشت، اما پس از سفارشهای رهبر شهید درباره سرکشی به خانواده شهدا، اهمیت آن بیشتر شد. یکی دیگر پویش ها رزم پلاکاردی بود از مردم خواستیم هر چه حرف دارید در پلاکارد بنویسید خصوصا در بحث مذاکره که هر چی میخواهید بگید را در پلاکارد بنویسید. خیلی ها می گفتن این مذاکره خیانت به خون شهدا هست حتی میگفتند حماقت هست.
تسنیم: تا کنون احساس کردید که مردم خسته شدند به خصوص بعد از مذاکره دوران آتش بس؟
میرزایی: اتفاق خیلی مصمم تر شده بودند. میگفتند دشمن فریبکار هست، چون تجربه خوبی هم از مذاکره نداشتند نگران بودند. برای همین در پویش بعدی نماز استغاثه بود، تصمیم گرفتیم که دیگر بعد از نماز دسته راه نندازیم. به جای آن، پیشنهاد دادیم که بعد از نماز، همه همانجا بمانند و یک استاد دعوت کنیم تا تحلیلی از روزهای جنگ ارائه دهد.
اسم این نشست را گذاشتیم قرارگاه جنگ. الان پنج هفته هست که برگزار میشود، آقا حاج محمود قاسمی که از هادیان سیاسی ستاد کل نیروی مسلح هستند، آمدند حدود چهار هفته با مردم صحبت کردند، سوال های مثل اینکه چرا آقا سید مجتبی خامنهای را نمیبینیم؟ چرا مسئولین تن به مذاکره دادند؟ همه را قانع کننده پاسخ دادند، و نتیجه کار این شد که دیگه اختلافی در دسته نیست. همه به یک بصیرت و روشنگری رسیده اند.
تسنیم: در این مسیر طولانی آیا لحظه ای بوده که خسته بشوید؟
میرزایی: خیر اصلاً، چراکه مجموعه فرهنگیـتربیتی ثارالله فقط معطوف به یک هیئت نیست، بلکه پنج تا شش هیئت، گروههای جهادی و بخشهای مختلف فرهنگی را دربر میگیرد.
این مجموعه دو سال پیاپی عنوان برگزیده ملی «هوای نو» را به دست آورده است؛ رویدادی ملی که از آن بهعنوان بزرگترین رویداد تشکلهای دینی کشور یاد میشود. و هیئت ما همچنین به عنوان یک هیئت بینالمللی انتخاب شده است که قراربود با هییت هایی مثل ترکیه، تاجیکستان تبادل فکری فرهنگی داشته باشیم که جنگ شد.
از جمله اتفاقات مهمی که برای دسته حماسی این هیئت رقم خورد این بود که مسئول تشکلهای دینی از تهران با ما تماس گرفت و اعلام کرد که دسته شما برای حرکت از جمهوری تا بیت رهبری در مراسم چهلم حضرت آقا انتخاب شده است؛ موضوعی، نشاندهنده جایگاه و اثرگذاری این مجموعه در سطح ملی است.
تسنیم: به این حرکت ملی پیوستید؟
میرزایی: متاسفانه خیر. ما این موضوع را از طریق استانداری پیگیری کردیم و آنها هم استقبال خوبی داشتند، اما در نهایت نتوانستند هماهنگی لازم برای ایابوذهاب را انجام دهند.
تسنیم: چرا استانداری همراهی نکرد؟
میرزایی: با توجه به تعداد زیاد اعضای هیئت، سازمان تبلیغات و سایر بخشهای مرتبط در زمینه سواری و جابهجایی شهری عملاً اقدامی انجام ندادند و این موضوع بر دوش خود مجموعه باقی ماند. برای خود ما هم سخت بود. اما خوب، قول دادند که در دهه دوم محرم، یک شب در رواق کشور دوست برای مجموعه برنامهریزی لازم انجام شود.
مردم ایران مقدمه ساز ظهور
تسنیم: این شب ها چه چیزی از روحیه جمعی مردم همدان را برای شما روشن کرد که شاید قبل تر نمیدید؟
میرزایی: مردم حاضر در این اجتماع، ایران را برای حداقل نیم قرن آینده بیمه کردهاند، شبیه به آنچه در دوران دفاع مقدس اتفاق افتاد. مردم حاضر به عنوان مقدمهسازان اصلی ظهور امام زمان، با این استدلال که حضور و اتحاد آنها، غیبت را کم کرده و ظهور را نزدیکتر میکند. اجتماع من القلوب (گردهمایی دلها) که لازمه ظهور است، با خون شهدا و به خصوص رهبر شهیدشان، رقم خورده و نباید اجازه داد عدهای با حرفهای عجولانه و تحلیلهای غلط آن را خراب کنند.
این مردم واقعاً پای کار هستند، مثلاً یک شب ما اعلام کردیم که آقا، ما داریم صوت اجاره میکنیم و هزینه اجاره شبی هفت میلیون هست، اگر میتوانید کمک کنید برای تهیه دستگاه صوت. پویش صدای انقلاب راه افتاد؛ اعلام کردیم، دوستان شما نگذارید این صدا خاموش شود، ما صوت نداریم اما شما نگذارید این صدا خاموش شود. همان شب با کمک مردم کار جور شد و ما نتوانستیم دستگاه صوت تهیه کنیم.
تسنیم: اگر قرار باشد از این شب ها چند تصویر برای تاریخ بماند آنها چی هستند؟
میرزایی: آیندگان، این مردم را به عنوان با شرفترین، ولایتپذیرترین و وطنپرستترین انسانها قضاوت خواهند کرد که در درستترین قسمت تاریخ و در درستترین زمان ایستادند.
مصاحبه از حامیه عطائیان
انتهای پیام/