به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، ماجرا از جایی شروع شد که ایلان ماسک در یک خشم آنلاین عجیب و بدون دیدن حتی یک فریم از شاهکار حماسی کریستوفر نولان، یعنی فیلم «ادیسه»، به نام‌گذاری نقش‌ها و رویکرد جدید فیلم اعتراض کرد. وقتی «ادیسه» نولان سینماها را فتح کرد و تحسین جهانیان را برانگیخت، ماسک که نشان داده بازنده خوش‌اخلاقی نیست، ادعا کرد می‌تواند نسخه‌ای بهتر و اصیل‌تر را با هوش مصنوعی خود (Grok AI) خلق کند.
حالا، پس از ماه‌ها و در حالی که همگان این ادعا را فراموش کرده بودند، اولین قسمت از این «ادیسه هوش مصنوعی» منتشر شده است؛ تلاشی که می‌توان آن را بی‌روح‌ترین و بی‌هدف‌ترین پاسخ ممکن به یک شاهکار سینمایی نامید.
داستان با پیش‌درآمدی آغاز می‌شود که در فیلم نولان وجود نداشت: ادیسیوس تظاهر به دیوانگی می‌کند تا به جنگ تروآ نرود، اما آگاممنون با قراردادن فرزندش در مسیر گاوآهن، حیله او را فاش می‌سازد. ادیسیوس تسلیم می‌شود، خانواده را ترک می‌کند و راهی نبرد می‌شود. اما جلوه‌های بصری این اثر فرسنگ‌ها با هنر فاصله دارد. تصاویر هوش مصنوعی سنگین، بی‌حرکت و کاملاً بی‌روح هستند و حسی شبیه به گرافیک‌های قدیمی بازی‌های ویدیویی را القا می‌کنند.
تک‌تک لحظات دراماتیک داستان – از خداحافظی تلخ با خانواده گرفته تا نبردهای حماسی و امواج خروشان دریا – به اندازه حرکت محافظ صفحه نمایش (اسکرین‌سیور) یک لپ‌تاپ، بی‌هدف و تهی از احساس به نظر می‌رسند. کشتی‌های جنگی روی دریا درست مانند ردیف‌هایی از سفینه‌های بازی‌های کامپیوتری دهه هشتاد میلادی به صف شده‌اند! بدتر از همه، صداگذاری فاجعه‌بار و رباتیک کاراکترها است؛ جایی که هر شخصیت با لحنی یکنواخت، بدون هیچ‌گونه فصاحت یا احساسی کلمات را ادا می‌کند.
واقعیت این است که ماسک هیچ اشتیاقی برای روایت یک داستان ماندگار ندارد؛ تنها هدف او پیروزی در بحثی بود که مدت‌ها پیش در آن شکست خورده است. هوش مصنوعی شاید در کاهش هزینه‌های مالی معجزه کند، اما این پروژه به خوبی ثابت کرد که فناوری بدون روح انسانی، فاقد هرگونه ارزش هنری است. این اثر نه یک حماسه ماندگار، بلکه تنها یک «ادیسه بی‌روح» و خسته‌کننده است که بهتر است ایلان ماسک هرچه زودتر عقب‌نشینی خود را از آن اعلام کند.