به گزارش اطلاعات آنلاین، حتی بیشتر از آن، پروژه ارضی که معمولاً به ملی‌گرایان مذهبی راست افراطی نسبت داده می‌شود، به تدریج در حال تبدیل شدن به یک راهبرد ملی است. بث اوپنهایم، تحلیلگر شورای روابط خارجی اروپا (ECFR)، به این نتیجه رسیده است.
حزب گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش رژیم صهیونیستی، ممکن است ۲۲ کرسی در کنست به دست آورد، در مقابل ۲۰ کرسی حزب لیکود نتانیاهو. اما مشکل اصلی تشکیل دولت است. بلوک نخست‌وزیر فعلی حدود ۵۱ کرسی و اپوزیسیون ۵۲ کرسی را انتظار دارند، در حالی که حداقل ۶۱ کرسی لازم است. ۱۴ کرسی دیگر ممکن است به احزابی برسد که نماینده شهروندان عرب اسرائیل هستند و بیشتر سیاستمداران اپوزیسیون حاضر به همکاری با آنها نیستند.
بنابراین، شکست نتانیاهو تضمینی برای تغییر قدرت نیست. اما مهم‌تر از آن این است که در مسئله فلسطین، تفاوت بنیادین میان اصلی‌ترین مدعیان قدرت به‌سرعت در حال کاهش است.
آیزنکوت با خشونت شهرک‌نشینان افراطی و تهاجمی‌ترین طرح‌های گسترش ارضی مخالف است و وعده بازگرداندن عملکرد عادی نهادهای دولتی و روابط با غرب را داده است. اما او هم مثل نتانیاهو تشکیل کشور فلسطین را رد می‌کند و بر حفظ کنترل رژیم صهیونیستی بر تمام سرزمین بین دریای مدیترانه و رود اردن تأکید دارد.
اوپنهایم هشدار می‌دهد: «اروپایی‌ها فارغ از نتیجه انتخابات، با یک رژیم صهیونیستی جدید روبه‌رو خواهند شد. در چند دهه گذشته، نخبگان مذهبی-محافظه‌کار رادیکال، این رژیم را هر چه بیشتر از ریشه‌های لیبرال-دموکراتیک خود دور کرده و به سمت جهان‌بینی قومی-ملی‌گرا و ضدلیبرال سوق داده‌اند. آنها به نهادهای کلیدی نفوذ کرده و در تلاش‌اند این رژیم را به شکل و شمایل خود بازسازی کنند — تبدیل کردن آن به اسرائیل بزرگ.»
روشن است که نویسنده ECFR پیش از هر چیز نگران این است که رژیم صهیونیستی آینده تا چه حد با آرمان‌های دموکراسی لیبرال همخوانی خواهد داشت. اما دلیل واقعی نگرانی تا حدی متفاوت است. فارغ از خط مشی سیاسی رسمی، پروژه «اسرائیل بزرگ»، یعنی گسترش کنترل بر سرزمین‌های فلسطینی و تکیه بر برتری نظامی بر جهان عرب، از چارچوب برنامه سیاسی نتانیاهو فراتر رفته است.
به این ترتیب، بی‌ثباتی در غرب آسیا در خطر تبدیل شدن به یک وضعیت دائمی برای منطقه است. گسترش ارضی مسئله فلسطین را حل نمی‌کند، رویارویی با ایران ادامه دارد و عملیات نظامی می‌تواند تهدیدها را سرکوب کند اما علل درگیری‌های جدید را از بین نمی‌برد و آمریکا هرچه بیشتر به این تله راهبردی کشیده خواهد شد.
هر چه رژیم صهیونیستی فعالانه‌تر تلاش می‌کند با ابزارهای نظامی «امنیت را تأمین کند»، ممکن است منابع آمریکایی بیشتری برای محافظت از آن لازم باشد و جنگ با ایران از قبل محدودیت‌های قدرت متعارف آمریکا و سیاست تحریمی آن را نشان داده است. پس، تشدید تنش جدید در غرب آسیا ناگزیر است.