به گزارش اطلاعات آنلاین، این هواپیمای جدید که بر پایه هواپیمای ترابری راهبردی چهارموتوره Y-20B ساخته شده و از موتورهای توربوفن بومی WS-20 نیرو میگیرد، سنگینترین سامانه هشدار زودهنگام و کنترل هوابرد در حال تولید در جهان محسوب میشود. این مدل در واقع همتای سنگینوزنِ سامانه میانوزن KJ-500 است؛ سامانهای که در سالهای اخیر با تیراژی بالاتر از مجموع تولید چند سامانه مشابه خارجی، ساخته شده است. انتظار میرود بدنه بزرگ و جتمحورِ KJ-3000، سرعت، برد و مداومت پروازی بیشتری نسبت به KJ-500 فراهم کند. همچنین، توانایی عملیاتی در ارتفاعات بالاتر، پوشش راداری را در برابر هواگردها و موشکهایی که در ارتفاع پایین پرواز میکنند — و ممکن است به دلیل پستیوبلندیهای زمین یا محدودیت افق راداری از دید حسگرهای زمینی پنهان بمانند — بهبود میبخشد.
با این حال، مزیت اصلی KJ-3000 نسبت به مدل کوچکتر KJ-500، برخورداری از مجموعه حسگرهای بسیار گستردهتر و امکانات فرماندهی و کنترل پیشرفتهتر است. KJ-3000 بخشی از طرحی وسیعتر برای توسعه ناوگان نظارت هوابرد چین است که در آن، پلتفرمهای سنگین جتمحور در کنار هواگردهای کوچکتر (مبتنی بر خانواده هواپیماهای ترابری Y-9) به کار گرفته میشوند. چین علاوه بر KJ-500، در حال توسعه مدل KJ-700 نیز هست؛ سامانهای که گفته میشود با تلفیق رادار و حسگرهای الکترواپتیکی و فروسرخ، قابلیتهای نظارتی خود را گسترش میدهد.
هواگردهای کوچکترِ مجهز به موتور توربوپراپ میتوانند از فرودگاههای پراکندهتر و با امکانات کمتر (سادهتر) عملیات انجام دهند، در حالی که بدنه بزرگترِ KJ-3000 برای مأموریتهایی که نیازمند مداومت پروازی بیشتر، برد طولانیتر و ظرفیت پردازش داخلی بالاترند، مناسبتر است. گسترش ناوگان AEW&C چین با مشکلاتی که ایالات متحده در جایگزینی هواپیماهای هشدار و کنترل هوایی قدیمی E-3 Sentry خود با آن مواجه است، در تضاد است. نیروی هوایی ایالات متحده در خرید E-7 بسیار سبکتر سرمایهگذاری کرده که دارای راداری بسیار کوچکتر است که تخمین زده میشود بسیار سبکتر و کمقدرتتر از رادار KJ-500 باشد.
به جای سامانه رادار آرایه فازی سه پنلی سنتی، معماری آرایه دیجیتال تطبیقی پیشرفته KJ-3000 پوشش واقعی 360 درجه را با حساسیت و قابلیت پردازش بهبودیافته فراهم میکند. برخلاف آرایههای ثابت KJ-500، یک سامانه ردیابی ترکیبی جدید با استفاده از یک گنبد چرخان که رادارهای AESA را در خود جای داده، اندازه آنتن تکروزنه را برای شناسایی اهداف کمرؤیت در بردهای بسیار زیاد به حداکثر میرساند و امکان جستجوی حجمی 360 درجه را فراهم میکند و همزمان با استفاده از فرمان الکترونیکی پرانرژی، بر بخشهای حیاتی تمرکز میکند.
این اولین سامانه AEW&C در جهان است که بر اساس معماری رادار دیجیتال جدید ساخته شده و از لینکهای داده پیشرفته، شناسایی غیرفعال هدف و ویژگیهای پیشرفته ضد پارازیت پشتیبانی میکند. انتظار میرود مجموعه حسگرهای آن به طور خاص برای ردیابی هواپیماهای پیشرفته رادارگریز بهینه شده باشد و بالقوه به آن اجازه دهد تا به عنوان یک عامل تقویتکننده برای هوانوردی رزمی چین، از جمله ناوگان جنگندههای نسل پنجم J-20 و J-35 که به سرعت در حال گسترش هستند، عمل کند.

