به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، لوئیز ویلدر در کتاب جدیدش، «کتاب بهتر بود»، دست به تجربه‌ای عجیب زده و برای رسیدن به پاسخ، از میان تماشای بدترین اثرپذیری‌های سینمایی تا شاهکارهای ماندگار عبور کرده است.
نخستین اصلِ شگفت‌انگیز این است: کیفیت رمان مبدأ، تضمین‌کننده‌ی کیفیت فیلم نیست! شاهکارهای سینمایی لزوماً از شاهکارهای ادبی متولد نمی‌شوند. گاهی رمان‌های معمولی و پاپ مثل «پدرخوانده» یا «آرواره‌ها» روی پرده به اوج اعجاز می‌رسند و گاه آثار درخشانی مانند «رگ‌یابی» یا «پرتقال کوکی» به همان اندازه در سینما می‌درخشند. در مقابل، یک رمان سطحی مثل «پنجاه طیف خاکستری» به فیلمی به همان اندازه سطحی بدل می‌شود.
سینما و ادبیات دو موجودیت کاملاً متفاوتند؛ به قول دنیس لهان، تفاوتشان مثل «سیب و زرافه» است! اقتباس، نوعی ترجمه از زبان کلام به زبان تصویر است. بنابراین، وفاداریِ کورکورانه می‌تواند روح اثر را بکشد. بهترین اقتباس‌ها معمولاً آن‌هایی هستند که جسورانه به متن اصلی خیانت می‌کنند! پل تامس اندرسون توصیه‌ی طلایی دارد: «بخش‌هایی را که نیاز داری بدزد و بعد با تمام سرعت فرار کن!»؛ آلفرد هیچکاک هم مدعی بود پیش از ساخت «پرندگان»، کتاب را فقط یک‌بار خوانده و دیگر هرگز به آن فکر نکرده است.
وقتی آلفونسو کوارون «فرزندان انسان» را ساخت، رمان فکری پی. دی. جیمز را به تریلری جذاب درباره‌ی مهاجرت و پوپولیسم بدل کرد. او فقط هسته‌ی اصلی «جهانِ بدون فرزند» را حفظ کرد و باقی داستان را خود آفرید. استنلی کوبریک نیز به چشم‌انداز استیون کینگ در «درخشش» خیانت کرد، اما یک شاهکارِ تکرارنشدنی ساخت. اقتباس هرگز نباید آلبومی بی‌روح از برترین لحظات کتاب باشد؛ نویسنده و کارگردان باید متن اصلی را رامِ اراده‌ی خویش کنند.
بخش مهم دیگری از این جادو به انتخاب بازیگران مربوط می‌شود. ما هنگام خواندن کتاب، فیلم‌های اختصاصی خودمان را در ذهن مرور می‌کنیم. وقتی رنه زلوگر برای نقش بریجت جونز یا مایکل کین برای «پرونده ایپکرس» انتخاب شدند، روی کاغذ گزینه‌های غلطی به نظر می‌رسیدند؛ اما کاریزما و قدرت بازیگری، آن‌ها را به نقش پیوند داد.
در نهایت، اقتباس نه یک حساب‌وکتاب عقلانی، بلکه بازآفرینیِ یک «حس» است. آنتونی مینگلا هنگام اقتباس از «آقای ریپلی بااستعداد» می‌گفت: «وقتی نوشیدنی را نوشیدید، طعمی که در دهانتان باقی می‌ماند همان چیزی است که باید با آن پیش بروید.» شاید به قول هیلاری مانتل، راز اصلی در این یک جمله نهفته باشد: «باید متن را زمین گذاشت و آن را خواب دید.»
«کتاب بهتر بود» اکتبر ۲۰۲۶ از سوی انتشارات وان‌ورلد روانه بازار کتاب شده است.