به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم: این روزنامه عبری زبان در مقاله‌ای که روز سه شنبه منتشر شد، اعتراف کرد: حتی اگر بتوانیم در مقابل ایران هم بایستیم باز هم چالش‌هایی هستند که می‌توانند زوال اسرائیل را رقم بزنند.
«دانی سیتروویچ» تحلیل‌گر معروف صهیونیست در یادداشتی که در روزنامه هاآرتص منتشر شد، نوشت: چه اندازه برای تصمیم‌گیرندگان اسرائیلی سودمند بود که طی سال‌ها بر ایران، به‌عنوان تهدیدی دوردست که شمار اندکی از مردم(شهرک نشینان) عادی اسرائیل شناخت عمیقی از آن دارند، تمرکز کنند؛ تهدیدی که می‌توان آن را به‌عنوان خطری موجودیتی به تصویر کشید و تقریباً هرگونه اقدام نظامی را با آن توجیه کرد.
تمرکز بر ایران به رهبران اسرائیل این امکان را داد که بارها رسیدگی به مسئله فلسطین را به تعویق بیندازند؛ مسئله‌ای که مستلزم اتخاذ تصمیم‌های سیاسی دشوار، پذیرش امتیازهای دردناک و تعیین تکلیف آینده اسرائیل است.
در مقابل، مسئله فلسطین پیش از هر چیز مشکلی متعلق به خود اسرائیل است و هیچ‌کس به‌جای آن این مسئله را حل نخواهد کرد.
بزرگ‌ترین تهدید برای آینده اسرائیل به‌عنوان یک ساختار یهودی، ناشی از نبود پاسخی برای یک پرسش ساده است: قصد داریم با میلیون‌ها فلسطینی که در فاصله میان رود اردن و دریای مدیترانه، از جمله در نوار غزه، زندگی می‌کنند، چه کنیم؟
تداوم وضعیت موجود به معنای تثبیت سلطه اسرائیل بر جمعیتی است که از حقوق سیاسی برابر محروم هستند.
این وضعیت ممکن است به شکل‌گیری نظامی منجر شود که به‌درستی می‌توان آن را آپارتاید (تبعیض نژادی سازمان‌یافته) توصیف کرد یا در نقطه مقابل، توانایی اسرائیل برای حفظ هویت یهودی و دموکراتیک خود را تضعیف کند. هم‌زمان، چنین وضعیتی انزوای اسرائیل در جهان را عمیق‌تر می‌کند و خطر اتخاذ اقدامات سیاسی، حقوقی و اقتصادی علیه آن را افزایش می‌دهد.
تمرکز تقریباً وسواس‌گونه بر ایران، هزینه امنیتی سنگینی به همراه داشته است. پیش از حوادث 10 سپتامبر، منابع اطلاعاتی و عملیاتی عظیمی به جبهه ایران اختصاص داده شد، درحالی‌که تهدید فزاینده در نوار غزه مورد غفلت قرار گرفت. این موضوع تنها دلیل این غفلت نیست، اما بهای ناشی از برهم خوردن توازن در اولویت‌های امنیتی را نشان می‌دهد.
در بخش دیگری از این مقاله آمده است: دولت جدید نمی‌تواند اشتباهات گذشته را تکرار کند. این دولت پس از حوادث 10 جولای، جنگ غزه و درگیری‌ها با ایران قدرت را در دست خواهد گرفت؛ در شرایطی که بهای فقدان راهبرد سیاسی به واقعیتی ملموس تبدیل شده است. حتی اگر افرادی با دیدگاه‌های امنیتی مشابه بنیامین نتانیاهو هدایت این دولت را بر عهده بگیرند، تغییر دولت نباید صرفاً به تغییر شیوه مدیریت، بازسازی نهادهای رسمی و بهبود روابط با واشنگتن محدود شود، بلکه باید تغییر اساسی در اولویت‌بندی‌های کلان را نیز دربر بگیرد.
او اعتراف کرد عملیات نظامی علیه ایران محدودیت‌های قدرت نظامی را آشکار کرده است. افزون بر این، هزینه‌های اقتصادی و سیاسی جنگ علیه ایران به تضعیف جایگاه اسرائیل در ایالات متحده، که مهم‌ترین سرمایه راهبردی تل‌آویو محسوب می‌شود، کمک کرده است.
این کارشناس صهیونیستی پیشنهاد می‌کند که، مهم‌ترین مأموریت دولت جدید دیگر آغاز عملیات نظامی علیه ایران نیست، بلکه تغییر در اولویت‌بندی‌های کلان اسرائیل است. سامان‌دهی روابط با فلسطینی‌ها صرفاً یک اقدام دیپلماتیک یا لطفی نیست که در حق آن‌ها انجام می‌دهیم، بلکه ضرورتی حیاتی برای اسرائیل و شرطی اساسی برای تضمین بقای آن است.
او در پایان تاکید می‌کند: دولت جدید باید واقعیتی را درک کند که دولت‌های پیشین از پذیرش آن خودداری کردند: مسیر تضمین آینده اسرائیل، پیش از آنکه از تهران بگذرد، از رام‌الله می‌گذرد.