به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، انتخابات میاندورهای آمریکا روز سه‌شنبه، 3 نوامبر 2026، در حال برگزاری است؛ انتخاباتی که اگرچه نام دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور تروریست آمریکا، در برگه‌های رأی آن وجود ندارد، نتیجه آن می‌تواند مسیر دو سال پایانی ریاست‌جمهوری او را به‌طور جدی تغییر دهد.
در این انتخابات، آمریکایی‌ها درباره ادامه تسلط جمهوری‌خواهان بر کنگره یا بازگشت دموکرات‌ها به قدرت قانون‌گذاری تصمیم می‌گیرند. علاوه بر کرسی‌های کنگره، ده‌ها سمت فرمانداری، هزاران کرسی در مجالس ایالتی و مجموعه‌ای از موضوعات مهم داخلی نیز به رأی گذاشته می‌شوند.
اهمیت این انتخابات از آن جهت است که رئیس دولت تروریستی آمریکا برای پیشبرد بسیاری از برنامه‌های خود به همراهی کنگره نیاز دارد. در حال حاضر جمهوری‌خواهان هم مجلس نمایندگان و هم مجلس سنا را در اختیار دارند و در نتیجه، کنترل روند قانون‌گذاری، تصویب بودجه و بخش مهمی از انتصاب‌های سیاسی و قضایی در دست این حزب است. اگر دموکرات‌ها بتوانند اکثریت را در یکی از این دو مجلس یا هر دوی آنها به دست آورند، شرایط سیاسی واشنگتن برای دولت ترامپ تغییر خواهد کرد.
انتخابات میاندورهای چیست و چرا اهمیت دارد؟
در نظام سیاسی آمریکا، رئیس‌جمهور برای یک دوره چهار‌ساله انتخاب می‌شود، اما اعضای کنگره دوره‌های متفاوتی دارند. به همین دلیل، دو سال پس از انتخابات ریاست‌جمهوری، انتخاباتی برگزار می‌شود که در آن بخش عمده‌ای از نمایندگان و سناتورها باید بار دیگر آرای مردم را به دست آورند. به این انتخابات، «میاندورهای» گفته می‌شود؛ زیرا تقریباً در نیمه دوره ریاست‌جمهوری برگزار می‌شود.
برای درک اهمیت آن باید به ساختار قدرت در آمریکا توجه کرد. کنگره، نهاد قانون‌گذاری فدرال این کشور، از دو مجلس تشکیل شده است: مجلس نمایندگان و مجلس سنا. تصویب قوانین فدرال به موافقت هر دو مجلس نیاز دارد. کنگره همچنین درباره بودجه دولت تصمیم می‌گیرد و بر عملکرد دستگاه اجرایی، از جمله کاخ سفید و وزارتخانه‌ها، نظارت می‌کند.
بنابراین، حتی اگر ترامپ در انتخابات میاندورهای شکست بخورد، ریاست‌جمهوری خود را از دست نمی‌دهد و تا پایان دوره قانونی‌اش در کاخ سفید باقی می‌ماند؛ اما ممکن است دیگر نتواند بسیاری از برنامه‌های داخلی خود را با همان سهولت پیش ببرد.
این انتخابات از نظر سیاسی نوعی ارزیابی عملکرد رئیس‌جمهور نیز محسوب می‌شود. رأی‌دهندگان معمولاً در این مقطع درباره عملکرد دولت، وضعیت اقتصادی، هزینه‌های زندگی، سیاست خارجی و مسائل اجتماعی قضاوت می‌کنند. به همین دلیل، نتیجه انتخابات می‌تواند نشان دهد که میزان حمایت عمومی از حزب رئیس‌جمهور در طول دو سال گذشته چه تغییری کرده است.
تجربه تاریخی نیز نشان می‌دهد که حزب رئیس‌جمهور معمولاً در انتخابات میاندورهای با کاهش کرسی‌های خود مواجه می‌شود. بر اساس بررسی گاردین، در 18 مورد از 20 انتخابات میاندورهای گذشته از سال 1946، حزب مستقر در کاخ سفید کرسی‌های خود را در مجلس نمایندگان از دست داده است. البته این قاعده قطعی نیست؛ برای مثال، جمهوری‌خواهان در انتخابات میاندورهای سال 2002 و پس از حملات 11 سپتامبر توانستند بر تعداد کرسی‌های خود بیفزایند.
کنگره آمریکا چگونه تقسیم‌بندی شده است؟
برای فهم رقابت امسال، ابتدا باید تفاوت دو مجلس کنگره را شناخت.
مجلس نمایندگان؛ 435 کرسی که همگی به رأی گذاشته می‌شوند
مجلس نمایندگان 435 عضو دارای حق رأی دارد. هر نماینده، نمایندگی یک حوزه انتخاباتی مشخص را بر عهده دارد و برای یک دوره دو‌ساله انتخاب می‌شود. تعداد نمایندگان هر ایالت نیز بر اساس جمعیت آن تعیین می‌شود؛ بنابراین ایالت‌های پرجمعیت مانند کالیفرنیا و تگزاس نمایندگان بیشتری دارند و ایالت‌های کم‌جمعیت ممکن است تنها یک نماینده در مجلس داشته باشند.
از آنجا که دوره نمایندگی فقط دو سال است، تمام 435 کرسی مجلس نمایندگان در انتخابات میاندورهای امسال به رقابت گذاشته می‌شود.
برای در اختیار گرفتن اکثریت این مجلس، یک حزب باید دست‌کم 218 کرسی داشته باشد. در آستانه انتخابات امسال، جمهوری‌خواهان با احتساب یک نماینده مستقل که در ائتلاف پارلمانی آنها قرار دارد، 219 کرسی را در اختیار دارند. دموکرات‌ها 214 کرسی دارند و دو کرسی نیز خالی است.
این اعداد نشان می‌دهد که فاصله دو حزب بسیار کم است. دموکرات‌ها برای تصاحب مجلس نمایندگان باید دست‌کم چهار کرسی به برتری خالص خود اضافه کنند و به 218 کرسی برسند.
مجلس سنا؛ رقابت بر سر 35 کرسی از مجموع 100 کرسی
مجلس سنا 100 عضو دارد؛ هر ایالت، صرف‌نظر از جمعیتش، دو سناتور به این مجلس می‌فرستد. برای مثال، کالیفرنیا با ده‌ها میلیون نفر جمعیت و وایومینگ با جمعیتی بسیار کمتر، هر کدام دو سناتور دارند.
دوره سناتورها شش سال است، اما انتخابات آنها به‌صورت مرحله‌ای برگزار می‌شود. کرسی‌های سنا به سه گروه تقسیم شده‌اند و تقریباً یک‌سوم آنها هر دو سال یک‌بار به رأی گذاشته می‌شوند. به همین دلیل، برخلاف مجلس نمایندگان، در انتخابات میاندورهای تمام کرسی‌های سنا تعیین تکلیف نمی‌شوند.
در انتخابات امسال 35 کرسی سنا به رأی گذاشته شده است: 33 کرسی در انتخابات عادی و دو کرسی در انتخابات ویژه ایالت‌های فلوریدا و اوهایو. منظور از انتخابات ویژه انتخاباتی است که خارج از زمان‌بندی عادی انتخابات برگزار می‌شود تا یک کرسی خالی در کنگره یا سایر نهادهای انتخابی پر شود.
در آمریکا، سناتورها برای یک دوره شش‌ساله انتخاب می‌شوند. اما اگر یک سناتور پیش از پایان دوره خود از سمتش کناره‌گیری کند، فوت کند یا به دلیل دیگری کرسی‌اش خالی شود، باید برای تعیین جانشین او تصمیم‌گیری شود.
در چنین شرایطی، ممکن است ایالت مربوطه انتخابات ویژه برگزار کند تا فردی برای باقی‌مانده دوره سناتور قبلی انتخاب شود.
دو کرسی‌ای که برای آنها انتخابات ویژه برگزار می‌شود پیش‌تر در اختیار مارکو روبیو و جی‌دی ونس بوده که به‌ترتیب به سمت وزیر خارجه و معاون رئیس‌جمهور آمریکا منصوب شده‌اند. برندگان انتخابات ویژه، باقی‌مانده دوره این دو کرسی را تا سال 2029 بر عهده خواهند داشت.
وضعیت فعلی سنا به این صورت است:
جمهوری‌خواهان: 53 کرسی
دموکرات‌ها و دو سناتور مستقل هم‌پیمان با آنها: 47 کرسی
برای در اختیار گرفتن اکثریت سنا، دموکرات‌ها باید تعداد کرسی‌های خود را به 51 برسانند؛ یعنی چهار کرسی بیشتر از وضعیت فعلی به دست آورند.
یک نکته مهم در ساختار سنا وجود دارد: در صورت برابر شدن تعداد سناتورهای دو حزب، معاون رئیس‌جمهور می‌تواند رأی تعیین‌کننده بدهد. از آنجا که جی‌دی ونس معاون رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه است، اگر تعداد سناتورهای دو طرف 50 به 50 شود، جمهوری‌خواهان همچنان کنترل سنا را حفظ خواهند کرد. به همین دلیل، دموکرات‌ها برای تصاحب این مجلس به 51 کرسی نیاز دارند.
این تفاوت در محاسبه اکثریت اهمیت زیادی دارد؛ زیرا حتی کسب سه کرسی بیشتر نیز برای دموکرات‌ها کافی نیست و آنها باید چهار کرسی به دست آورند.
کدام ایالت‌ها در انتخابات امسال اهمیت بیشتری دارند؟
در انتخابات میاندورهای، رأی‌گیری برای مجلس نمایندگان در سراسر آمریکا برگزار شده است؛ یعنی هر 50 ایالت حوزه‌های انتخاباتی خود را دارند و شهروندان در هر حوزه نماینده مورد نظرشان را انتخاب می‌کنند.
اما انتخابات سنا و فرمانداری‌ها در همه ایالت‌ها برگزار نمی‌شود. امسال 35 کرسی سنا در ایالت‌های مختلف و انتخابات فرمانداری در 36 ایالت در دستور کار قرار دارد. علاوه بر این، در سه قلمرو تحت حاکمیت آمریکا نیز انتخابات فرمانداری برگزار می‌شود.
از میان 36 ایالتی که امسال فرماندار انتخاب می‌کنند، 18 ایالت در حال حاضر فرماندار جمهوری‌خواه و 18 ایالت فرماندار دموکرات دارند. بنابراین، رقابت تنها بر سر کنترل کنگره نیست و نتیجه انتخابات می‌تواند توازن قدرت دو حزب را در سطح ایالت‌ها نیز تغییر دهد.
فهرست ایالت‌هایی که امسال انتخابات فرمانداری دارند عبارت است از:
آلاباما، آلاسکا، آریزونا، آرکانزاس، کالیفرنیا، کلرادو، کانکتیکات، فلوریدا، جورجیا، هاوایی، آیداهو، ایلینوی، آیووا، کانزاس، مین، مریلند، ماساچوست، میشیگان، مینه‌سوتا، نبراسکا، نوادا، نیوهمپشایر، نیومکزیکو، نیویورک، اوهایو، اکلاهما، اورگن، پنسیلوانیا، رود آیلند، کارولینای جنوبی، داکوتای جنوبی، تنسی، تگزاس، ورمانت، ویسکانسین و وایومینگ.
در میان این ایالت‌ها، رقابت در آلاسکا، آریزونا، جورجیا، آیووا، کانزاس، میشیگان، نوادا، اوهایو و ویسکانسین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این ایالت‌ها در فهرست میدان‌های رقابتی انتخابات فرمانداری قرار گرفته‌اند.
اما برای درک اهمیت سیاسی این ایالت‌ها، باید به نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2024 نیز توجه کرد.
در انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2024، دونالد ترامپ با کسب 312 رأی الکترال در برابر 226 رأی الکترال کامالا هریس پیروز شد. او در سطح ملی نیز حدود 49.8 درصد آرای مردمی را به دست آورد.
در میان 36 ایالتی که امسال انتخابات فرمانداری دارند، ترامپ در انتخابات 2024 در 20 ایالت پیروز شد و کامالا هریس 16 ایالت را به دست آورد.
نکته مهم این است که همه ایالت‌هایی که ترامپ در آنها پیروز شده، از نظر سیاسی وضعیت یکسانی ندارند. برخی از آنها پایگاه‌های سنتی و نسبتاً مطمئن جمهوری‌خواهان هستند؛ اما در برخی دیگر، رقابت دو حزب بسیار نزدیک است.
این تقسیم‌بندی یک نکته مهم را روشن می‌کند: پیروزی ترامپ در یک ایالت لزوماً به معنای پیروزی قطعی جمهوری‌خواهان در انتخابات فرمانداری یا سنا نیست. رأی‌دهندگان ممکن است در انتخابات ریاست‌جمهوری به یک حزب و در انتخابات ایالتی یا کنگره به حزب دیگر رأی بدهند.
برای مثال، ترامپ در انتخابات 2024 در میشیگان پیروز شد، اما این ایالت همچنان یکی از میدان‌های رقابتی مهم برای دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان محسوب می‌شود. در جورجیا نیز اختلاف آرای ترامپ و هریس کمتر از دو واحد درصد بود. در ویسکانسین و پنسیلوانیا نیز رقابت ریاست‌جمهوری بسیار نزدیک بود.
در نتیجه، نمی‌توان تمام ایالت‌هایی را که ترامپ در سال 2024 به دست آورده است، پایگاه‌های تضمین‌شده جمهوری‌خواهان دانست. برخی از این ایالت‌ها در انتخابات جدید می‌توانند به میدان رقابت جدی دو حزب تبدیل شوند.
مهم‌ترین رقابت‌های سنا در این انتخابات کدام‌اند؟
در میان 35 کرسی سنا که امسال به رأی گذاشته می‌شوند، چند رقابت اهمیت بیشتری دارند؛ زیرا نتیجه آنها می‌تواند توازن قدرت در این مجلس را تغییر دهد.
جورجیا؛ دفاع دموکرات‌ها از یک کرسی مهم
جان اوساف، سناتور دموکرات این ایالت، برای حفظ کرسی خود با مایک کالینز، نامزد جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. اهمیت جورجیا از آن جهت است که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 نیز با اختلافی اندک در این ایالت پیروز شد. بنابراین، رقابت سنا در جورجیا یکی از آزمون‌های مهم برای سنجش میزان حمایت رأی‌دهندگان از دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان است.
میشیگان؛ رقابت بر سر یک کرسی خالی
در میشیگان، عبدل السید، نامزد دموکرات، با مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. این کرسی پیش‌تر در اختیار یک سناتور دموکرات بود و اکنون هر دو حزب برای تصاحب آن تلاش می‌کنند. ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 میشیگان را با اختلافی حدود 1.4 واحد درصد به دست آورد.
مین؛ تلاش جمهوری‌خواهان برای حفظ کرسی
سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه، در برابر تروی جکسون، نامزد دموکرات، قرار گرفته است. مین از ایالت‌هایی است که در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 به کامالا هریس رأی داد. به همین دلیل، حفظ این کرسی برای جمهوری‌خواهان اهمیت دارد.
کارولینای شمالی؛ رقابت بر سر یک کرسی بدون متصدی
در کارولینای شمالی، روی کوپر، نامزد دموکرات، با مایکل واتلی، نامزد جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. این ایالت در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 به ترامپ رأی داده بود، اما اختلاف دو نامزد ریاست‌جمهوری در آن حدود 3.2 واحد درصد بود. از این رو، نتیجه رقابت سنا در این ایالت اهمیت ویژه‌ای دارد.
اوهایو؛ تلاش دموکرات‌ها برای بازگشت به سنا
شرود براون، سناتور سابق دموکرات، تلاش می‌کند با شکست جان هستد، نامزد جمهوری‌خواه، بار دیگر به سنا بازگردد. اوهایو در سال 2024 با اختلاف بیش از 11 واحد درصد به ترامپ رأی داد. این موضوع نشان می‌دهد که دموکرات‌ها برای تصاحب کرسی این ایالت باید در محیطی رقابت کنند که در انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر به‌شدت به سود جمهوری‌خواهان بوده است.
تگزاس؛ رقابت پرهزینه جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها
یکی از رقابت‌های مورد توجه در انتخابات امسال در تگزاس جریان دارد. جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات‌ها، با کن پکستون، دادستان کل جمهوری‌خواه این ایالت، رقابت می‌کند.
تگزاس یکی از پایگاه‌های سنتی جمهوری‌خواهان است. ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 با اختلاف حدود 13.7 واحد درصد در این ایالت پیروز شد. هیچ نامزد دموکراتی از سال 1994 تاکنون نتوانسته است در انتخابات سراسری تگزاس پیروز شود.
با این حال، رقابت امسال توجه زیادی جلب کرده است. طبق گزارش روزنامه تگزاس تریبون در دوم نوامبر، نظرسنجی‌ها فاصله دو نامزد را در محدوده خطای آماری نشان می‌دادند. جمهوری‌خواهان نیز حدود 210 میلیون دلار برای حمایت از پکستون هزینه کرده‌اند.
آلاسکا؛ رقابت همراه با حاشیه‌های انتخاباتی
در آلاسکا، مری پلتیولا، نامزد دموکرات، با دن سالیوان، سناتور جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. این ایالت در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 با اختلاف بیش از 13 واحد درصد به ترامپ رأی داده بود. با این حال، رقابت سنا در آن از جمله رقابت‌هایی است که دموکرات‌ها برای افزایش کرسی‌های خود دنبال می‌کنند.
رقابت در آیووا و کانزاس نیز اهمیت دارد. این دو ایالت در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 به ترامپ رأی داده بودند، اما رقابت‌های سنا در آنها می‌تواند بر محاسبات دو حزب برای دستیابی به اکثریت تأثیر بگذارد.
در مجموع، خبرگزاری آسوشیتدپرس شش ایالت آلاسکا، مین، کارولینای شمالی، آیووا، اوهایو و تگزاس را از مهم‌ترین فرصت‌های دموکرات‌ها برای تصاحب کرسی‌های جمهوری‌خواهان معرفی کرده است. در سوی دیگر، دموکرات‌ها باید از کرسی‌های خود در جورجیا، میشیگان و نیوهمپشایر نیز دفاع کنند.
انتخابات فرمانداری‌ها چه اهمیتی دارد؟
در کنار رقابت‌های کنگره، انتخاب فرمانداران نیز بخش مهمی از انتخابات میاندورهای را تشکیل می‌دهد. فرمانداران در آمریکا مسئول اداره دولت‌های ایالتی هستند و در حوزه‌هایی مانند آموزش، بهداشت، مالیات، بودجه ایالتی و اجرای قوانین نقش مهمی دارند.
برای مثال، تصمیم‌گیری درباره بسیاری از سیاست‌های آموزشی و مقررات مربوط به سقط جنین در سطح ایالت‌ها انجام می‌شود. بنابراین، تغییر حزب حاکم در یک ایالت می‌تواند مستقیماً بر زندگی روزمره ساکنان آن تأثیر بگذارد.
در انتخابات امسال، 36 ایالت فرماندار انتخاب می‌کنند. از این تعداد، 19 رقابت با کرسی‌هایی روبه‌رو هستند که فرماندار فعلی در انتخابات عمومی حضور ندارد؛ یا به دلیل محدودیت قانونی دوره‌های فرمانداری، استعفا یا تصمیم به نامزدی مجدد نداشتن.
از میان رقابت‌های فرمانداری، چند مورد اهمیت بیشتری دارند:
جورجیا: برای انتخاب جانشین برایان کمپ، فرماندار جمهوری‌خواه، رقابت می‌شود. این ایالت در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 به ترامپ رأی داده است.
آلاسکا: مایک دانلیوی، فرماندار جمهوری‌خواه، به دلیل محدودیت دوره‌های قانونی نمی‌تواند دوباره نامزد شود.
آریزونا: رقابت بر سر فرمانداری در ایالتی جریان دارد که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 آن را با حدود 5.5 واحد درصد اختلاف از کامالا هریس برد.
آیووا: کیم رینولدز، فرماندار جمهوری‌خواه، برای انتخاب مجدد نامزد نشده است.
کانزاس: فرماندار دموکرات این ایالت، لورا کلی، با محدودیت دوره‌های قانونی روبه‌رو است. کانزاس در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 به ترامپ رأی داده بود.
میشیگان: گرچن ویتمر، فرماندار دموکرات، به دلیل محدودیت دوره‌های قانونی نمی‌تواند دوباره نامزد شود. این ایالت در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 به ترامپ رأی داد.
اوهایو: مایک دواین، فرماندار جمهوری‌خواه، به دلیل محدودیت دوره‌های قانونی امکان نامزدی مجدد ندارد.
ویسکانسین: تونی اورز، فرماندار دموکرات، تصمیم گرفته است برای دوره جدید نامزد نشود. ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 این ایالت را با اختلافی کمتر از یک واحد درصد به دست آورد.
نوادا: رقابت بر سر فرمانداری در ایالتی جریان دارد که ترامپ در انتخابات 2024 با اختلافی حدود سه واحد درصد پیروز شد.
نکته قابل توجه این است که در میان 36 ایالتی که امسال انتخابات فرمانداری دارند، دموکرات‌ها در پنج ایالت آریزونا، کانزاس، میشیگان، پنسیلوانیا و ویسکانسین از فرمانداری‌هایی دفاع می‌کنند که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 در آنها پیروز شده بود. در مقابل، جمهوری‌خواهان نیز در دو ایالت نیوهمپشایر و ورمانت باید از فرمانداری‌هایی دفاع کنند که در انتخابات ریاست‌جمهوری به هریس رأی داده بودند.
این وضعیت نشان می‌دهد که نتیجه انتخابات فرمانداری‌ها لزوماً تابع نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری نیست و رقابت‌های محلی می‌توانند معادلات متفاوتی ایجاد کنند.
اقتصاد، جنگ با ایران و مهاجرت در کانون رقابت‌های انتخاباتی
موضوعات اقتصادی و اجتماعی بخش مهمی از رقابت انتخاباتی امسال را تشکیل می‌دهند. در میان این موضوعات، هزینه‌های زندگی یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های رأی‌دهندگان است.
افزایش قیمت مواد غذایی، مسکن، سوخت و هزینه‌های درمانی از جمله مسائلی است که دموکرات‌ها در کارزار انتخاباتی خود بر آن تأکید کرده‌اند. آنها تلاش می‌کنند نارضایتی عمومی از وضعیت اقتصادی را به عاملی برای کاهش حمایت از جمهوری‌خواهان تبدیل کنند.
جنگ علیه ایران نیز به یکی از موضوعات مهم و تأثیرگذار بر فضای انتخاباتی تبدیل شده است. افزایش هزینه‌های انرژی و فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ، موضوعی است که می‌تواند برای حزب مستقر در کاخ سفید هزینه سیاسی داشته باشد. به همین دلیل، جمهوری‌خواهان در شرایطی وارد انتخابات شده‌اند که علاوه بر مسائل اقتصادی داخلی، باید درباره پیامدهای سیاست خارجی دولت ترامپ نیز به رأی‌دهندگان پاسخ دهند.
مهاجرت موضوع مهم دیگری است. سیاست‌های سخت‌گیرانه دولت ترامپ در زمینه بازداشت و اخراج مهاجران، به‌ویژه عملکرد اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE)، با انتقادهای زیادی روبه‌رو شده است. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند بخشی از رأی‌دهندگان معتقدند اقدامات این نهاد از حد قابل قبول فراتر رفته است. این مسئله برای جمهوری‌خواهان اهمیت دارد؛ زیرا ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 توانسته بود حمایت بخش قابل توجهی از رأی‌دهندگان لاتین‌تبار را به دست آورد.
در کنار این مسائل، موضوعاتی مانند حقوق سقط جنین، تعرفه‌های تجاری، سیاست‌های مربوط به هوش مصنوعی، توسعه مراکز داده، قوانین رأی‌گیری و آینده دموکراسی آمریکا نیز در رقابت‌های انتخاباتی مطرح هستند.
اگر دموکرات‌ها اکثریت کنگره را به دست آورند چه اتفاقی می‌افتد؟
مهم‌ترین پیامد پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میاندورهای، تغییر رابطه میان کاخ سفید و کنگره خواهد بود.
در حال حاضر جمهوری‌خواهان هر دو مجلس را کنترل می‌کنند و می‌توانند با هماهنگی میان کاخ سفید و کنگره، بخش مهمی از برنامه‌های قانونی دولت را پیش ببرند. اما اگر دموکرات‌ها اکثریت یکی از دو مجلس را به دست آورند، این وضعیت تغییر خواهد کرد.
اگر دموکرات‌ها مجلس نمایندگان را تصاحب کنند، می‌توانند از تصویب بسیاری از طرح‌های مورد نظر جمهوری‌خواهان جلوگیری کنند. همچنین، کمیته‌های این مجلس در اختیار دموکرات‌ها قرار می‌گیرد و آنها می‌توانند درباره عملکرد دولت ترامپ تحقیقات گسترده‌ای انجام دهند، اسناد دولتی را مطالبه کنند و مقام‌های ارشد دولت را برای پاسخ‌گویی به کنگره فرا بخوانند.
مجلس نمایندگان همچنین اختیار آغاز روند استیضاح رئیس‌جمهور را دارد. البته آغاز استیضاح به معنای برکناری رئیس‌جمهور نیست و برای محکومیت و برکناری، رأی دوسوم سناتورهای حاضر در مجلس سنا لازم است.
در صورت تصاحب سنا نیز دموکرات‌ها می‌توانند روند تأیید برخی انتصاب‌های مهم دولت را متوقف یا با تأخیر مواجه کنند. تأیید وزیران کابینه، سفیران و قضات فدرال، از جمله قضات دیوان عالی، از اختیارات سنا است.
حتی اگر جمهوری‌خواهان بتوانند اکثریت خود را حفظ کنند، کاهش تعداد کرسی‌های آنها می‌تواند تصویب قوانین و پیشبرد برنامه‌های دولت را دشوارتر کند؛ زیرا در این شرایط، ترامپ برای تصویب برخی طرح‌ها به همراهی بیشتری از سوی اعضای حزب خود نیاز خواهد داشت.
چرا نتیجه انتخابات میاندورهای برای سال 2028 نیز اهمیت دارد؟
انتخابات میاندورهای فقط درباره دو سال باقی‌مانده از ریاست‌جمهوری ترامپ نیست. این انتخابات می‌تواند بر فضای سیاسی آمریکا در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2028 نیز تأثیر بگذارد.
پیروزی هر یک از دو حزب می‌تواند به آن حزب فرصت دهد تا خود را برای رقابت بعدی تقویت کند. اگر دموکرات‌ها بتوانند کنترل کنگره را به دست آورند، ممکن است این نتیجه را نشانه‌ای از افزایش حمایت عمومی از خود معرفی کنند. در مقابل، حفظ اکثریت کنگره برای جمهوری‌خواهان می‌تواند به تقویت موقعیت سیاسی ترامپ و نامزدهای احتمالی این حزب در انتخابات آینده کمک کند.
از سوی دیگر، فرمانداران و نمایندگان مجالس ایالتی نیز در تعیین سیاست‌های داخلی و حتی مرزبندی حوزه‌های انتخاباتی کنگره نقش دارند. مجالس قانون‌گذاری ایالت‌ها در بسیاری از موارد مسئول تعیین مرز حوزه‌های انتخاباتی مجلس نمایندگان هستند؛ موضوعی که می‌تواند بر تعداد کرسی‌های هر حزب در انتخابات بعدی تأثیر بگذارد.
بنابراین، انتخابات امسال علاوه بر تعیین توازن قدرت در واشنگتن، می‌تواند بر رقابت‌های سیاسی و انتخاباتی سال‌های آینده نیز اثرگذار باشد.
چه زمانی نتایج مشخص می‌شود؟
رأی‌گیری روز سه‌شنبه، سوم نوامبر، شروع شده است اما لزوماً نتایج تمام رقابت‌ها در همان شب مشخص نخواهد شد.
در ایالت‌هایی که رقابت بسیار نزدیک است، شمارش آرای پستی، آرای زودهنگام و احتمال بازشماری می‌تواند اعلام نتیجه نهایی را به تأخیر بیندازد. برای مثال، در کالیفرنیا حجم بالای آرای پستی باعث می‌شود شمارش کامل آرا چند روز طول بکشد.
همچنین، ایالت‌هایی مانند آلاسکا و مین از روش «رأی‌گیری ترجیحی» استفاده می‌کنند. در این روش، رأی‌دهندگان علاوه بر انتخاب اول خود، نامزدهای دیگر را نیز بر اساس اولویت رتبه‌بندی می‌کنند. اگر هیچ نامزدی در مرحله نخست بیش از 50 درصد آرا را به دست نیاورد، نامزدی که کمترین رأی اول را کسب کرده حذف می‌شود و آرای او بر اساس انتخاب‌های بعدی رأی‌دهندگان میان نامزدهای باقی‌مانده توزیع می‌شود. این فرایند ممکن است اعلام نتیجه نهایی را به تأخیر بیندازد.
به گزارش آسوشیتدپرس، در انتخابات میاندورهای سال 2022، نتیجه کنترل سنا چهار روز پس از انتخابات و نتیجه کنترل مجلس نمایندگان هشت روز بعد مشخص شد. این موضوع نشان می‌دهد که حتی با پایان رأی‌گیری نیز ممکن است چند روز برای تعیین تکلیف اکثریت کنگره زمان لازم باشد.
در نهایت، نتیجه انتخابات سوم نوامبر مشخص خواهد کرد که جمهوری‌خواهان می‌توانند در دو سال پایانی دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ همچنان هر دو مجلس کنگره را در اختیار داشته باشند یا دموکرات‌ها موفق می‌شوند دست‌کم یکی از این دو نهاد را از کنترل آنها خارج کنند. این انتخابات یکی از مهم‌ترین آزمون‌های سیاسی دولت ترامپ پیش از رقابت ریاست‌جمهوری سال 2028 خواهد بود.