خبرگزاری تسنیم؛ گروه فرهنگی؛ فاطمه مرادزاده؛ «ناوگان آزادی ایالات متحده 2026» با 42 شرکت‌کننده سفر خود را از لس‌آنجلس آغاز کرده و در حال رسیدن به واشنگتن است تا تلاش کند سهمی در پایان‌دادن به اختصاص بودجه ایالات‌متحده برای «اسرائیل» و هدایت پول مالیات‌دهندگان به سمت نیازهای خانواده‌های آمریکایی داشته باشد.
حالا اگر می‌خواهید بدانید این «ناوگان آزادی آمریکا» چیست و از کجا پیدایش شد، باید کمی به عقب برگردید و اخبار گذشته را در ذهن‌تان مرور کنید...
«ناوگان صمود» را که یادتان هست؟ همان ناوگانی که با ده‌ها کشتی و صدها سرنشین از کشورهای مختلف دنیا، از بنادر اسپانیا و یونان و ترکیه و تونس راهی دریا شد تا با گذر از آبیِ مدیترانه خود را به سواحل غزه رسانده و محاصره 19ساله باریکه غزه را بشکند.
«ناوگان دریایی صمود» یا «ناوگان پایداری»، نه یک‌بار، که بارها مصمم و با اراده و خستگی‌ناپذیر دل به دریا زد تا به داد فلسطینیان گرسنه و جنگ‌زده برسد و هر بار به سواحل غزه نرسیده، دزدان دریایی اسرائیلی با کشتی‌های جنگی، راه قایق‌ها و کشتی‌های صمود را سد کردند و سرنشینانش را بازداشت!
آخرین‌بار اردیبهشت امسال بود که ناوگان صمود با 54 کشتی حامل آزادی‌خواهان داوطلبی از 44 کشور جهان به همراه اقلام جمع‌آوری‌شده خوراکی و دارویی و بهداشتی، روی امواج مدیترانه شناور شد. ناوگان اما نرسیده به دریای غزه و در آب‌های بین‌المللی، مجدد مورد شبیخون دزدان دریاییِ نظامی اسرائیلی قرار گرفت. تمام کشتی‌های صمود مصادره شد و 428 سرنشین آنها دست‌بسته و به زور اسلحه و ضرب چک و لگد دستگیر و راهی بازداشتگاهی در بندر اسدود در سرزمین‌های اشغالی شدند. در بین بازداشت‌شدگان افراد سرشناسی چون «دکتر مارگارت کانلی»؛ خواهر رئیس‌جمهور ایرلند، روزنامه‌نگاران، پزشکان، نویسندگان و فعالان اجتماعی سرشناسی چون گرتا تونبرگ و تیاگو آویلا؛ فعال اجتماعی و یکی از بنیان‌گذاران برزیلی ناوگان صمود حضور داشتند که توسط بربرهای صهیونیست حسابی گوش‌مالی و شکنجه شدند، آنچنان که بسیاری از سیاستمداران جهان برآشفتند و کشورهای بسیاری چون فرانسه و اسپانیا ورود «بن‌گویر» به کشورهای خود را ممنوع کرده و خواستار قرار گرفتن نام «بن‌گویر» در فهرست تحریم‌های حقوق‌بشری اتحادیه اروپا شدند و برخی نیز توقیف ناوگان صمود را دزدی دریایی از سوی نتانیاهو اعلام کردند.
بماند که بگیروببند و شکنجه سرنشینان ناوگان صمود چندان موثر واقع نشد و آنها مرداد جاری، ناوگان دیگری با عنوان «کاروان فلسطین» با 17 اتوبوس و 500 سرنشین از 20 کشور جهان شکل دادند و سفری زمینی را از سربرنیتسا در بوسنی‌و‌هرزگوین به سمت کرانه باختری آغاز کردند که البته پس از گذر از کشورهای متعدد به اجبار در مرز عراق متوقف شد.
صمودی‌ها این‌بار در قلب آمریکا
حالا اگرچه هیاهوی سرودخوانی صمودی‌ها در هم‌آوازی با ترنم باد، آب‌های مدیترانه را به رقص درنمی‌آورد و در مسیر دراز سربرنیستا تا کرانه باختری دشت‌ها را به وجد نمی‌آورد، اما ققنوس‌وار از جایی دیگر سربرآورده است؛ از قلب ایالات‌متحده؛ حامی و شریک بزرگ رژیم‌صهیونی در نسل‌کشی و اشغالگری!
شاید طراحان ایده «ناوگان صمود» به این نتیجه رسیده‌اند که جای انداختن ده‌ها کشتیِ پرمحموله به آب که همه‌اش توسط دزدان دریاییِ صهیونی مصادره می‌شود، ناوگانی را در دل بزرگترین حامی مالی و تسلیحاتی رژیمِ اشغالگر راه‌اندازی کنند؛ جایی که پول مالیات‌دهندگان به جای هزینه‌شدن در امور شهروندانش، تبدیل به بمب و باروت می‌شود تا بر سر فلسطینی‌ها و مردم غرب آسیا فرود آید.
طراحان ایده ناوگان صمود شاید اندیشیدند که بهتر است جلوی فتنه را از سرچشمه فتنه بگیرند؛ از کاخ و کنگره آمریکایی که محل نفوذ و جولان لابی‌های یهودی‌صهیونیستی شده است.
به سوی واشنگتن با طومار «ما مردم»
آنها این‌بار «ناوگان آزادی آمریکا 2026» را با 42 نفر شکل دادند؛ 42 نفر از گروه‌های مذهبی، مقامات سابق دولتی و کهنه‌سربازان آمریکایی. این ناوگان تصمیم گرفت یک سفر زمینیِ 10 روزه را در دل ایالت‌های آمریکا برنامه‌ریزی کند.
ناوگان سفر خود را از 25 مهر (17اکتبر) از مقابل کنسولگری «اسرائیل» در لس‌آنجلس در ایالت کالیفرنیا آغاز کرد و قرار است 4 آبان (26 اکتبر) یعنی دو روز دیگر به واشنگتن برسد.
«ناوگان آزادی آمریکا 2026» دست خالی به واشنگتن نمی‌رود و همراه خود طوماری با عنوان «ما مردم» دارد که می‌خواهد پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای در 12 آبان (3 نوامبر)، آن را به دفاتر کنگره تحویل بدهد.
در این طومار، اعضای ناوگان آزادی، خواستار پایان دادن به بودجه ایالات متحده برای «اسرائیل» و هدایت پول مالیات‌دهندگان به سمت بهداشت، آموزش، مسکن و نیازهای خانواده‌های آمریکایی شده‌اند.
کاروان برای سفر خود یک مسیر زمینی از لس‌آنجلس در ساحل غربی ایالات‌متحده تا واشنگتن‌دی‌سی تعریف کرده که از شهرها و ایالت‌های لس‌آنجلس، کالیفرنیا، لاس وگاس، نوادا، فلگستف، آریزونا، مانیومنت ولی (دره یادبود)، بلوف، یوتا، کورتز، کلرادو، آلبوکرکی، نیومکزیکو، آماریلو، تگزاس، و تولسا، اوکلاهما، رولا و سنت‌لوئیس در میسوری، شیکاگو در ایلینوی، فورت‌وین در ایندیانا، دوور در اوهایو، فارمینگتون در پنسیلوانیا، کامبرلند در مریلند، بو بو در ویرجینیای غربی و وارنتون در ویرجینیا عبور می‌کند و به واشنگتن ختم می‌شود.
نسل‌کشی در غزه با پول مالیات‌دهندگان آمریکایی ممنوع!
گذر از مسیر طولانی شهرها و ایالات آمریکا بهترین فرصت برای اعضای ناوگان آزادی است که بر اساس تجربه‌های سیاسی و مذهبی و نظامی خود، به گفت‌وگوی مستقیم با شهروندان آمریکایی بپردازند و درخصوص حمایت بی‌دریغ کشورشان از «اسرائیل» و هزینه‌کردن پول مالیات‌دهندگان در راه جنایات صهیونیست‌ها روشنگری کرده و آمریکایی‌ها را ترغیب کنند که از دولت و مجلس بخواهند پول مالیات‌هایشان را صرف نیازهای بهداشت و مسکن و آموزش خانواده‌های آمریکایی کنند، نه جنگ‌افروزی و اشغالگریِ اسرائیلی‌ها.
صمودی‌های آمریکایی یک خواسته دیگر هم دارند؛ آنهم شکل‌گیری کارزار حمایت از حق آمریکایی‌ها برای انتقاد بدونِ ترس و دستگیری، از سیاست‌های «اسرائیل» و طرح سوالاتی در مورد تأثیر گروه‌های لابی‌گری بر شکل‌دهی سیاست و تصمیم‌گیری آمریکا.
از تور «فلسطین آزاد»ِ مکلمور تا توییت خانم نماینده
حالا 8 روز از سفر «ناوگان آزادی آمریکا 2026» گذشته و اعضای این ناوگان بخش بزرگی از ایالات‌متحده را پشت سر گذاشته و حتما شهروندان آمریکایی زیادی را با خود همراه کرده‌اند. اما انگار این حرکت با سانسور زیادی همراه بوده، زیرا خبر و فیلم و تصویر چندانی از آن منتشر نشده است.
با این حال همزمان با حرکت این کاروان، تحرکات متعدد دیگری در همین راستا در آمریکا به راه افتاده؛ از جمله آغاز تور «فلسطین آزاد»ِ مکلمور؛ رپر سرشناس آمریکایی از روز پنجشنبه 30مهر از ایالت کلرادو، یا توییت برخی نمایندگان کنگره مثل «دلیا رامیرز» برای توقف ارسال بمب و تسلیحات به «اسرائیل».
دلیا رامیرز که اهل ایالت ایلینوی آمریکاست درخواست خودش را در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر) مطرح کرد و نوشت: «نسل‌کشی "اسرائیل" علیه فلسطینیان چه از طریق بمباران و چه از طریق گرسنگی پایان نیافته و این جنایات با پول مالیات‌دهندگان آمریکایی صورت می‌گیرد. حملات هوایی همچنان جان کودکان را در نوار غزه می‌گیرد و همزمان حدود نیم‌میلیون فلسطینی در معرضِ از دست‌دادن کمک‌های غذایی قرار دارند.»
طرح «جلوگیری از بمب‌ها» را تصویب کنید
رامیرز خواستار تصویب طرح خود موسوم به «جلوگیری از بمب‌ها» شد و از کنگره خواست با توجه به وخامت اوضاع انسانی در غزه، انتقال بمب‌های آمریکایی به سرزمین‌های اشغالی را متوقف کند.
نماینده دموکرات کنگره سال گذشته طرح «جلوگیری از بمب‌ها» را با مشارکت چند نماینده دموکرات دیگر از جمله سارا جیکوبز، پرامیلا جایاپال و مارک پوکان به کنگره داده بود. طرحی که انتقال مجموعه‌ای از تسلیحات آمریکایی به "اسرائیل" را ممنوع می‌کند؛ از جمله بمب‌های سنگرشکن BLU-109، بمب‌های خانواده MK80، انواع بمب‌های GBU-39، بمب‌های هدایت شونده JDAM، بمب‌های گلایدری SPICE، گلوله‌های تانک 120 میلی‌متری و مهمات توپخانه‌ای 155 میلی‌متری از جمله مهمات حاوی فسفر سفید.
دلیا رامیرز؛ نماینده دموکرات کنگره آمریکا
همه این تحرکات از شکل‌گیری «ناوگان آزادی آمریکا2026» تا تور «فلسطین آزاد» و توییت‌های نمایندگان کنگره، در بحبوحه بحث‌های جاری در ایالات‌متحده درخصوص کمک‌های نظامی و مالی به «اسرائیل» و درخواست‌ها برای بررسی نحوه هزینه‌کردن بودجه عمومی و مرتبط کردن آن با استانداردهای زندگی آمریکایی‌ها و همچنین افزایش قیمت سوخت و انرژی به‌خاطر جنگ با ایران صورت گرفته است.
افزایش کمک مالی آمریکا به «اسرائیل» پس از طوفان‌الاقصی
ایالات متحده سالانه حدود 4 میلیارد دلار به رژیم‌صهیونی کمک نظامی می‌کند که این میزان در طول دو سال پس از شروع جنگ غزه، با افزایشی ناگهانی به حدود 21.7 میلیارد دلار رسید.
افزایش کمک‌های نظامی‌تسلیحاتی به اشغالگران‌صهیونی از یک‌سو و تداوم نسل‌کشی و جنایات رژیم در غزه و جنوب لبنان از دیگرسو باعث شد که گرگوری میکس و جین شاهین؛ دو نماینده دموکرات کنگره در شهریور جاری (سپتامبر)، فروش 2.8 میلیارد دلاریِ بمب به رژیم‌صهیونی شامل 40 هزار بمب 2000 پوندی، به همراه 20 هزار کلاهک نفوذگر «I-2000» برای هدف قراردادن سازه‌های مستحکم را موقتا متوقف کنند.
با این حال هنوز مقادیر زیادی تسلیحات روانه سرزمین‌های اشغالی می‌شود و حجم زیادی از دلارهای مالیات‌دهندگانِ آمریکایی به جیب اشغالگران صهیونی می‌رود و صرف بمباران غزه و جنوب لبنان و سوریه و ایران، و جنگ‌افروزی در غرب‌آسیا و آفریقا می‌شود.
90درصد غزه در 3سال اخیر توسط صهیونیست‌ها نابود شده