کارشناس حوزه لبنان میگوید:صلح با دولت لبنان و جنگ با حزبالله برای حذف مقاومت فصل مشترک نتانیاهو و ترامپ است.
«سعید پیرمحمدی» در گفتوگو با خبرنگار بینالملل خبرگزاری تسنیم در خصوص مذاکرات دولت لبنان با رژیم صهیونیستی در واشنگتن و تداوم حملات این رژیم به خاک این کشور گفت: برای پاسخ به این سوال من میخواهم به پیش از شروع مذاکرات واشنگتن بازگردم یعنی زمانی که مذاکرات ایران و آمریکا با میانجیگری پاکستان در اسلام آباد برگزار شد و تهران تاکید کرد که آتش بس باید در تمام جبهههای مقاومت از جمله لبنان را فرابگیرد و توئیتی که « شهباز شریف» نخست وزیر پاکستان منتشر کرد نشان داد که لبنان بخشی از توافق آتش بس است و با این کار موضع ایران را تائید کرد. بعداز این توئیت بود که شکافهایی بین آمریکا و رژیم صهیونیستی در خصوص شمولیت آتش بس به لبنان جلوههایی از خود نشان داد.
این کارشناس تحولات لبنان و غرب آسیا افزود: «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی به دنبال آن بود بین اضلاع میادین (جبهه های) مقاومت جدایی ایجاد افکند و درگیری این رژیم با لبنان را از سایر اعضای محور مقاومت جدا کند، در ابتداء یک برخوردی با حزبالله انجام دهد و سپس علیه ایران وارد جنگ شود. در این میان چیزی که « دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا به دنبالش بود این است که مطالبات مذاکراتی ایران را بتواند دانه به دانه از تهران بگیرد.اگر بخواهیم درباره تنگه هرمز صحبت کنیم، ترامپ تلاش میکرد با محاصره دریایی و انجام عملیات به اصطلاح آزادی تنگه هرمز این اهرم را از ایران بگیرد. درخصوص آزاد سازی داراییهای بلوکه شده ایران، گزارش اخیر رویتر نشان داد که آمریکا در صدد است از طریق بحث « پرداخت غرامت به کشورهای عربی حاشیه جنوبی خلیج فارس» این مطالبه ایران را غیر فعال کند.
وی در پاسخ به این سوال که « چطور رژیم صهیونیستی میتواند شرط ایران در خصوص لبنان را از روی میز مذاکرات با آمریکا بردارند؟» اظهار داشت: یکی از راهکارهایی که این رژیم انجام داد، بحث عادی سازی روابط با بیروت است. در این راستا چهار دور مذاکره بین مقامات لبنان و رژیم اسرائیل در واشنگتن برگزار شد و یک دور مذاکرات توسط هیئتهای نظامی دو طرف قبلا انجام شده بود. درحقیقت، رژیم صهیونیستی میخواهد از طریق عادی سازی روابط با بیروت چنین نشان دهد که لبنان یک پرونده جدای از مذاکرات آمریکا با ایران است.
این تحلیلگر تحولات لبنان با بیان اینکه نتانیاهو توانست برای دور جدید حملات شدید به لبنان از آمریکا چراغ سبز بگیرد ، تصریح کرد: این حملات فراتر از رودخانه لیتانی انجام شد و اکنون سراسر جنوب لبنان را فراگرفته و نظامیان صهیونیستی در چند روز اخیر از برخی مناطق جنوب عبور کرده و به جاهایی رسیدهاند که بتوانند حدفاصل جنوب لبنان و دره بقاع را اشغال کنند و به عمق استراتژیک حزب الله برسند.
وی افزود: اگر این تحولات را در کنار هم قرار دهیم یک تصویر کلی به دست میآید که در آن صلح با دولت بیروت از موضع قدرت و همزمان جنگ با حزب الله از موضع قدرت است و به نظرم در این دو مورد نتانیاهو با ترامپ فصل مشترک و دیدگاه مشترک دارند. این دیدگاه مشترک براساس تقسیم کار کلی بین دو طرف است، براین مبنا ترامپ در مذاکرات و در حوزه سیاسی مشروعیت زدایی از نقش و جایگاه ایران در لبنان را پیش میبرد و در حوزه میدان و عرصه نظامی نیز نتانیاهو حذف کامل حزب الله از ترتببات امنیتی - سیاسی لبنان و در نهایت اخراج ایران از لبنان با هماهنگی دولت حاکم بر بیروت را پیش میبرد لذا محور مقاومت بایستی در قبال این تقسیم کار یک راهبرد هوشمندانه و هماهنگ اتخاد کنند.
پیرمحمدی درباره چشم انداز تحولات منطقه گفت: آتش بس در الگوی ذهنی ترامپ متفاوت از معنا و مفهوم آتش بس در عرصه روابط بینالملل است. در حوزه سیاست بینالملل آتش بس به مثابه مقدمهای برای دستیابی به صلح پایدار است درحالی که در الگوی ذهنی ترامپ آتش بس یک وضعیت ناپایدار و شکننده است. بدین معنا که طرف مقابل هروقت اراده کند و یا در توازن قوا در میدان و صحنه سیاست تغییر مشاهده کند وارد جنگ میشود و کار خودش را انجام میدهد.
وی درباره راهکار مقابله محور مقاومت در قبال آتش بس شکننده و ناپایدار گفت: آنچه که در سطح راهبردی برای محور مقاومت وجود دارد راهبرد وحدت میادین است. یعنی این وحدت و هماهنگی در حوزه میدان نه تنها باید وجود داشته باشد بلکه در عرصه مذاکرات نیز این وحدت بایستی وجود داشته باشد و چنانچه بنا باشد مذاکراتی بین ایران وآمریکا انجام شود آتش بس بایستی درحوزه میدان نظامی و دیپلماسی شمولیت پیداکند و اجازه داده نشود که جداسازی میدانها انجام شود. یعنی از غزه شروع شود و به لبنان و عراق برسد.
این تحلیلگر در پایان با تاکید بر یکپارچگی میدانها در حوزه سیاسی اظهار داشت: در چند وقت اخیر همگرایی خوبی در خصوص حزب الله در داخل ایران شکل گرفته است، این روند بایستی ادامه پیدا کند و تهران باید بر اصول خودش درباره لبنان پای فشاری کند چراکه در صورت عقب نشینی احتمالی در این زمینه قطعا طرف مقابل یک گام جلو خواهد آمد.
انتهای پیام/