پنجمین شب سوگواره ملی دهزیار به اجرای تعزیه شهادت حضرت علیاکبر(ع) اختصاص داشت و یاد جوانان شهید را زنده کرد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمان، باد همچون شبهای گذشته در میان نخلهای میدان تعزیهخوانی مسجد حضرت جوادالائمه(ع) دهزیار میوزید و جمعیت، بیش از شبهای گذشته، میدان تعزیه را پر کرده بود. پیر و جوان، زن و مرد، در سکوتی آمیخته با انتظار، چشم به صحنه دوخته بودند تا پردهای دیگر از حماسه عاشورا پیش روی آنان گشوده شود.
پنجمین شب سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه دهزیار به اجرای مجلس تعزیه شهادت حضرت علیاکبر(ع) اختصاص داشت؛ مجلسی تأثیرگذار و جانسوز که توسط گروه تعزیهخوانی تهران اجرا شد و با استقبال گسترده مردم همراه بود.
از نخستین لحظات اجرا، فضای مجلس رنگ و بوی دیگری داشت. وداع حضرت علیاکبر(ع) با اهل حرم، وداع با پدر بزرگوارش امام حسین(ع)، وداع با حضرت سکینه(س) و علی اصغر (ع) از صحنههایی بود که اشک را بر چشمان حاضران جاری کرد؛ لحظاتی که عمق مصیبت خاندان امام حسین(ع) را به تصویر میکشید.
اما شاید جانسوزترین بخش مجلس، زمانی بود که حضرت علیاکبر(ع) پس از نبردی شجاعانه بر خاک افتاد و نوای سوزناک امام حسین(ع) در میدان پیچید؛ آنجا که پدر داغدیده، جوان رشید خود را صدا میزد و بنیهاشم را برای رساندن پیکر فرزندش به سوی خیمهها فرا میخواند.
این صحنهها، تنها بازسازی یک واقعه تاریخی نبود. برای بسیاری از حاضران، تماشای شهادت فرزند جوان و رشید امام حسین(ع)، یادآور جوانان بسیاری بود که در طول تاریخ اسلام و ایران، برای دفاع از دین، ولایت، وطن و حقیقت جان خود را فدا کردهاند.
علیاکبر(ع)؛ الگوی جوانان حقطلب در همه دورانها
حضرت علیاکبر(ع) در فرهنگ عاشورا تنها یک شخصیت تاریخی نیست؛ او نماد جوانی است که آگاهانه راه حق را انتخاب کرد و تا آخرین نفس بر عهد خود باقی ماند.
در تاریخ آمده است که امام حسین(ع) درباره فرزندش فرمود هرگاه مشتاق دیدار پیامبر اکرم(ص) میشدیم، به چهره علیاکبر نگاه میکردیم. او جوانی بود که در ظاهر، اخلاق و گفتار، بیشترین شباهت را به رسول خدا(ص) داشت.
اما آنچه نام علیاکبر(ع) را جاودانه کرد، نه تنها این شباهت، بلکه بصیرت و وفاداری او بود. او میدانست که راه پیش رو به شهادت ختم میشود، اما لحظهای در یاری امام زمان خویش تردید نکرد.
این همان پیامی است که قرنها بعد نیز در تاریخ تکرار شد؛ در روزهایی که جوانان این سرزمین برای دفاع از اسلام، استقلال، امنیت، تمامیت ارضی کشور و ارزشهای دینی، جان خود را فدا کردند.
از کربلا تا امروز؛ جوانانی که راه علیاکبر(ع) را ادامه دادند
تماشای مجلس تعزیه شهادت حضرت علیاکبر(ع) در روزهایی که یاد و نام جوانان شهید این سرزمین همچنان زنده است، معنایی دوچندان پیدا میکند.
در طول تاریخ ایران، بارها جوانان این سرزمین قدم در راهی گذاشتهاند که پایان آن چیزی جز ایثار و شهادت نبوده است. از روزهای دفاع مقدس گرفته تا جنگ رمضان و عرصههای مختلف دفاع از امنیت و عزت کشور، همواره جوانانی بودهاند که همانند علیاکبر(ع)، آرمان و حقیقت را بر آسایش و زندگی دنیوی ترجیح دادهاند.
جوانانی که خانوادههای خود را ترک کردند، از آرزوهای شخصی خود گذشتند و در میدان دفاع از حق ایستادند. جوانانی که مادران و پدرانشان نیز همچون خانواده شهدای کربلا، با صبر و استقامت، داغ فراق را تحمل کردند.
شاید تفاوت میدانها و ابزارها باشد، اما حقیقت همان است؛ دفاع از حق، ایستادگی در برابر ظلم و وفاداری به ارزشهایی که انسان برای آن زندگی میکند.
عاشورا به ما آموخت که جوانان، موتور حرکت جامعه در مسیر حق هستند. همانگونه که در دوران معاصر نیز بسیاری از افتخارات و حماسههای ملت ایران به دست جوانان رقم خورده است.
شب چهارم سوگواره تعزیه دهزیار؛روایت وهب نصرانی که راه حسین(ع)رابرگزید
پنجمین شب سوگواره ملی تعزیه دهزیار در حالی برگزار شد که به گفته مسئولان برگزاری، هر شب بر شمار حاضران افزوده میشود و استقبال مردم از این رویداد فرهنگی ـ مذهبی فراتر از پیشبینیها بوده است.
حضور خانوادهها، جوانان و علاقهمندان به هنر تعزیه از نقاط مختلف استان و حتی خارج از استان، نشان میدهد که تعزیه همچنان یکی از مؤثرترین ابزارهای انتقال فرهنگ عاشورا و مفاهیم دینی به نسلهای مختلف جامعه است.
سوگواره ملی تعزیه دهزیار طی سالهای اخیر به یکی از مهمترین رویدادهای آیینی کشور تبدیل شده و امسال نیز با حضور گروههای مطرح تعزیه از استانهای مختلف، جایگاه خود را به عنوان یکی از مهمترین پایگاههای هنر آیینی ایران تثبیت کرده است.
مجلس تعزیه شهادت حضرت علیاکبر(ع) در پنجمین شب سوگواره ملی تعزیه دهزیار، تنها روایت شهادت فرزند جوان امام حسین(ع) نبود؛ بلکه بازخوانی نقش جوانان در دفاع از حق و حقیقت در طول تاریخ بود.
علیاکبر(ع) به تاریخ آموخت که جوانی، زمانی ارزشمند است که در مسیر ایمان، بصیرت و مسئولیتپذیری قرار گیرد. او نشان داد که سن و سال، مانع بزرگی برای ایفای نقشهای بزرگ نیست و انسان میتواند در جوانی به بلندترین قلههای ایثار و فداکاری برسد.
امروز نیز هرگاه سخن از جوانانی به میان میآید که برای دفاع از دین، وطن، امنیت و ارزشهای الهی جان خود را فدا کردهاند، نام علیاکبر(ع) همچنان به عنوان الگویی جاودانه در ذهنها زنده میشود؛ الگویی که پیام آن پس از قرنها همچنان تازه است: در لحظه انتخاب میان حق و باطل، باید همچون علیاکبر(ع) در کنار حقیقت ایستاد، حتی اگر بهای آن جان انسان باشد.
انتهای پیام/511/