با تثبیت حاکمیت ایران در هرمز و تخلیه ذخایر جهانی، نفت 60 دلاری سرابی محال برای غرب است.
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم ، پس از 40 روز نبرد مستقیم نظامی و ناکامی ائتلاف غربی-صهیونیستی در دستیابی به اهداف خود، اکنون بیش از 50 روز است که طرفین در وضعیت «توقف آتش» به سر میبرند. در شرایطی که برخی محافل رسانهای غرب و شخص دونالد ترامپ تلاش میکنند با راهبردهای روانی این ادعا را تزریق کنند که به محض دستیابی به یک توافق، قیمت نفت فوراً به محدوده 60 دلار بازمیگردد، تحلیلگران ارشد ژئوپلیتیک و نخبگان اقتصادی جهان نظیر دارون عجماوغلو و پل کروگمن، این فرضیه را فاقد ارزش علمی دانسته و معتقدند نفت 60 دلاری به یک آرزوی محال برای غرب تبدیل شده است.
به گزارش اویل پرایس، اگرچه بازار با شایعات اولیه توافق به صورت مقطعی واکنش نشان داد و برنت به زیر 100 دلار لغزید، اما مواضع متناقض واشنگتن معاملهگران را سردرگم نگه داشته است. در همین حال، کارشناسان بینالمللی هشدار میدهند که به دلیل بحران جاری و حذف روزانه 14 میلیون بشکه نفت از بازار جهانی، نفت خام ممکن است برای سالها در محدوده 120 تا 150 دلار باقی بماند که قلمرویی کاملاً ناشناخته برای اقتصاد بینالملل است.
دو سناریوی پیشروی بازار انرژی جهانی
تحلیلگران وضعیت کنونی توقف آتش را در قالب دو سناریوی اساسی تبیین میکنند که در هر دو حالت، ریزش شدید قیمت نفت منتفی است:
سناریوی اول؛ تداوم وضعیت «نه جنگ، نه صلح»: در این سناریو، ادامه مسدودیت یا کنترل شدید تنگه هرمز، ذخایر استراتژیک جهان را به اتمام رسانده و بازار را با خلاء شدید عرضه مواجه میکند. در صورت روشن شدن مجدد جرقه درگیریها و هدف قرار گرفتن زیرساختهای نفتی منطقه، دنیا با شوک مطلق و نفت 200 دلاری مواجه خواهد شد.
سناریوی دوم؛ توافق سیاسی و سراب کاهش قیمت: ادله متقن اقتصادی نشان میدهد حتی در صورت حصول توافق، قیمت نفت دیگر مسیر همواری برای سقوط نخواهد داشت.
5 دلیل ساختاری که مانع سقوط قیمت نفت به 60 دلار میشود
کارشناسان ارشد بازار سرمایه و انرژی، پنج فاکتور کلیدی را به عنوان سد محکم در برابر کاهش قیمتها معرفی میکنند:
1. تثبیت حاکمیت نوین بر تنگه هرمز
شرایط در این شاهراه حیاتی هرگز به پیش از جنگ باز نخواهد گشت. اعمال پروتکلهای جدید سرعت، نظارت بر کشتیرانی، ترسیم مسیرهای نوین و ترافیک انباشتهشده کشتیهای تجاری، فاکتورهای هزینهزایی هستند که به عنوان «حق بیمه ریسک ژئوپلیتیک» برای همیشه روی قیمت نفت سایه انداختهاند.
2. قحطی در ذخایر استراتژیک (SPR)
کشورهای بزرگ مصرفکننده مانند چین، هند و ایالات متحده در طول ماههای گذشته برای سرپا نگه داشتن صنایع خود، بخش عظیمی از ذخایر استراتژیک نفتیشان را بلعیدهاند. به محض تسهیل تردد، یک تقاضای انفجاری و ثانویه جهت بازسازی این ذخایر خالیشده شکل خواهد گرفت که مانع از افت قیمت میشود.
3. عبور از رکود دستوری و بیداری غول تقاضا
ایالات متحده و کشورهای G7 پیش از این با سرکوب دستوری تقاضا و وارد کردن اقتصاد جهان به یک رکود مصنوعی (مانند کاهش حجم تولید صنعتی و شیفت پالایشگاهها)، مانع از جهش نفت به 140 دلار شده بودند. با توافق سیاسی، اقتصادها به سمت رونق متمایل شده و بیداری این غول تقاضا، قیمتها را صعودی نگه میدارد.
4. هراس از بدعهدی واشنگتن در بازه 60 روزه
طبق گمانهزنیها، احتمالاً یک بازه زمانی 60 روزه پس از تفاهم اولیه برای مذاکرات تکمیلی در نظر گرفته خواهد شد. خریداران بینالمللی به دلیل سابقه بدعهدی آمریکا، از این فرصت برای هجوم به بازار و خرید حداکثری استفاده خواهند کرد تا انبارها را پر کنند؛ اقدامی که تقاضا را در کوتاهمدت به اوج میرساند.
5. تقارن با فصول سرد و دیپلماسی اوپکپلاس
پیشرو بودن فصول سرد سال به طور طبیعی تقاضای فصلی سوخت را افزایش میدهد. از سوی دیگر، همپیمانی سیاسی و اقتصادی ایران با قطبهای بزرگی چون روسیه و قطر در چارچوب ائتلاف اوپکپلاس برای مدیریت هوشمندانه سقف تولید، ابزار تکمیلی برای بالا نگه داشتن قیمتها خواهد بود.
انتهای پیام/
