با وجود تکرار وعدهها برای احداث بیمارستان پاتاوه، مواضع متناقض مسئولان این مطالبه را در بلاتکلیفی قرار داد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از یاسوج، مطالبه مردم پاتاوه برای برخورداری از یک مرکز درمانی مجهز، مطالبهای تازه و مقطعی نیست؛ خواستهای است که سالها در میان نیازهای اصلی این منطقه قرار داشته و بارها در سخنان مسئولان، نشستهای اداری، بازدیدهای میدانی و وعدههای رسمی تکرار شده، اما هنوز از مرحله حرف و وعده به مرحله اقدام مؤثر و ملموس نرسیده است.
اکنون در شرایطی که مردم این منطقه همچنان برای دسترسی به خدمات درمانی مناسب ناچار به مراجعه به مرکز استان و طی مسیرهای طولانی هستند، اظهارات متفاوت و بعضاً متناقض مسئولان درباره سرنوشت پروژه درمانی پاتاوه، نهتنها گرهی از مشکلات باز نکرده، بلکه بر ابهام و نگرانی عمومی افزوده است.
در ماههای گذشته، موضوع ایجاد یک مرکز درمانی یا بیمارستان در پاتاوه بار دیگر در محافل رسمی استان مطرح شد و برخی مسئولان از پیگیری این مطالبه خبر دادند و در همین چارچوب، نماینده مردم بویراحمد، دنا و مارگون در مجلس شورای اسلامی در یکی از نشستهای رسمی با حضور وزیر بهداشت، با لحنی صریح نسبت به وضعیت موجود انتقاد کرد و از تداوم بلاتکلیفی مردم پاتاوه در حوزه درمان گلایه داشت.
محمد بهرامی نماینده مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد در مجلس شورای اسلامی با اشاره به سالها وعده، کلنگزنی و حرفهای تکراری، تأکید کرد که مردم این منطقه بیش از این تاب شنیدن وعدههای تازه بدون نتیجه عملی را ندارند و انتظار دارند موضوع درمان در پاتاوه از حالت نمایشی و تشریفاتی خارج شده و به یک برنامه واقعی و اجرایی تبدیل شود.
اهمیت این موضوع از آنجا دوچندان میشود که پیش از این نیز در برخی بازدیدها و پیگیریهای میدانی، بحث جانمایی زمین و فراهم شدن مقدمات اولیه برای احداث یک مرکز جامع سلامت پیشرفته در پاتاوه مطرح شده بود و همین مسئله در فضای عمومی این تصور را ایجاد کرده بود که پروژه درمانی این منطقه از سطح مطالبه و گفتوگو عبور کرده و وارد مرحله تصمیمگیری جدی شده است و اما با این حال، اظهارات اخیر رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، مسیر این امیدواری را با تردیدهای جدی روبهرو کرده است.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در موضعی که بازتاب زیادی در فضای رسانهای و محلی داشت، با اشاره به محدودیتهای اعتباری و ملاحظات مربوط به نیازسنجی منطقه، اعلام کرد که در حال حاضر برنامه قطعی و بودجه مشخصی برای ساخت بیمارستان در پاتاوه تعریف نشده است.
این موضعگیری از آن جهت حائز اهمیت است که دانشگاه علوم پزشکی، متولی مستقیم اجرای پروژههای درمانی و توسعه زیرساختهای سلامت در استان به شمار میرود و هرگونه اظهارنظر این نهاد، در عمل مبنای ارزیابی امکان یا عدم امکان اجرای چنین طرحهایی محسوب میشود.
به بیان دیگر، وقتی مسئول اجرایی حوزه سلامت در استان از نبود برنامه و اعتبار لازم سخن میگوید، افکار عمومی این پیام را دریافت میکند که پروژهای که پیشتر درباره آن سخن گفته میشد، فعلاً چشمانداز روشنی برای اجرا ندارد.
در این میان، آنچه بیش از همه مردم پاتاوه را آزرده و نگران کرده، نه صرفاً نبود بیمارستان، بلکه ناهماهنگی آشکار در روایت مسئولان از وضعیت این مطالبه عمومی است و از یکسو، نماینده مردم و برخی چهرههای پیگیر، از ضرورت تحقق این پروژه، پیگیری در سطح ملی و لزوم پاسخ به مطالبه مردم سخن میگویند و از سوی دیگر، دستگاه متولی اجرا با صراحت اعلام میکند که فعلاً چنین برنامهای در دستور کار نیست.
این دوگانگی در مواضع، این پرسش جدی را پیش روی افکار عمومی قرار داده است که آیا واقعاً در نظام مدیریتی استان کهگیلویه و بویراحمد، درک مشترکی از اولویتهای حوزه سلامت وجود دارد یا هر بخش، مستقل از دیگری و بدون هماهنگی لازم موضعگیری میکند.
پاتاوه از جمله مناطقی است که کمبود زیرساخت درمانی در آن، تنها یک مسئله خدماتی نیست، بلکه مستقیماً با آرامش روانی، امنیت جانی و کیفیت زندگی مردم گره خورده است و خانوادههایی که در زمان بیماری، حادثه یا شرایط اورژانسی مجبور به انتقال بیمار به یاسوج یا دیگر شهرها هستند، بیش از هر کس دیگری معنای نبود یک مرکز درمانی مجهز را درک میکنند.
برای این مردم، بحث درباره بیمارستان یا مرکز جامع سلامت، یک موضوع اداری و تشریفاتی نیست؛ مسئلهای است که میتواند در لحظات بحرانی، میان مرگ و زندگی فاصله ایجاد کند و به همین دلیل است که وعدههای بیسرانجام و مواضع متناقض، تنها موجب دلسردی نمیشود، بلکه به تدریج اعتماد عمومی را نیز فرسوده میکند.
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که هرگاه پروژهای در حوزه عمومی بارها مطرح میشود اما به سرانجام نمیرسد، افکار عمومی نسبت به اصل وعدهها بدبین میشود و در پاتاوه نیز اکنون شرایط به گونهای پیش رفته که هر خبر تازه درباره ساخت مرکز درمانی، بیش از آنکه امید ایجاد کند، با این پرسش همراه میشود که آیا این بار هم قرار است وعدهای دیگر به فهرست وعدههای قبلی اضافه شود یا قرار است بالاخره اقدام عملی و زمانبندیشدهای در کار باشد و این وضعیت برای منطقهای که سالهاست با محرومیت نسبی در حوزه درمان روبهروست، به هیچوجه مطلوب نیست.
در چنین شرایطی، آنچه مردم پاتاوه بیش از هر چیز نیاز دارند، نه اظهارات احساسی و نه توضیحات کلی، بلکه شفافیت، صداقت و تعیین تکلیف روشن است و اگر ساخت بیمارستان در کوتاهمدت امکانپذیر نیست، باید صریح و شفاف اعلام شود که چه جایگزینی برای جبران این کمبود در نظر گرفته شده است.
اگر هم پروژهای در حال پیگیری است، مسئولان باید با ارائه زمانبندی، جزئیات اعتبارات، وضعیت زمین و مراحل اداری، اعتماد ازدسترفته را ترمیم کنند و ادامه وضعیت فعلی، یعنی معلق نگه داشتن یک مطالبه حیاتی میان وعدههای سیاسی و محدودیتهای اجرایی، نتیجهای جز تعمیق نارضایتی عمومی نخواهد داشت.
آنچه امروز از پرونده درمان پاتاوه برجای مانده، تصویری روشن از یک مسئله مزمن در نظام تصمیمگیری محلی است، جایی که مطالبه مردم روشن است، ضرورتها قابل انکار نیست، اما نبود هماهنگی، کمبود منابع و تعدد روایتها، مانع رسیدن به یک جمعبندی عملی شده است و در نهایت اما آنچه برای مردم اهمیت دارد، نه اختلاف نظر میان مسئولان و نه جدل بر سر امکان یا عدم امکان پروژه، بلکه دسترسی واقعی به خدمات درمانی است و مردم پاتاوه بیش از هر چیز میخواهند بدانند آیا قرار است این سالها انتظار، سرانجام به نتیجه برسد یا همچنان باید میان وعدههای تکراری و واقعیتهای تلخ روزمره زندگی کنند.
یاداشت از: برزین آراسته
انتهای پیام/