آخرین خبرهای تسنیم

به گزارش خبرگزاری تسنیم از رشت، در هنگامه شب‌هایی که سکوت، سنگین‌ترین وزنه بر لبان مصلحت‌اندیشان شده است، میدان شهدای ذهاب رشت نود شب است که به کانون فوران آتشفشان مطالبات مردمی بدل گشته است.

اینجا، در سایه‌سار عمارت‌های تاریخی و تاریخ پر صلابت گیلان، مردمی از جنس ایثار و آگاهی، پرچم عدالت‌خواهی را برافراشته‌اند تا ثابت کنند مطالبه‌گری نجیبانه، نه تنها با آشوب فرسنگ‌ها فاصله دارد، بلکه اصیل‌ترین تجلی مردم‌سالاری دینی است. این گزارش تسنیم، روایتی حماسی و مفصل از این 90 شب بیداری است که در آن، ماژیک‌ها و مقواها به سلاحی برای دفاع از معیشت مستضعفان و عزت ملی تبدیل شده‌اند.

رشت، شهر اولین‌ها، این بار در قامتی نو ظاهر شده است، نود شب متوالی است که میدان شهدای ذهاب، شاهد تجمعی است که در آن، واژه‌ها بیش از هر فریادی طنین‌انداز می‌شوند، این میدان که روزگاری قدم‌گاه سردار جنگل و میعادگاه شهیدان بود، اکنون به پارلمان خیابانی ملتی تبدیل شده که با متانتی ستودنی، اما عزمی پولادین، راه اصلاح امور را در بازگشت به ارزش‌های اصیل انقلاب اسلامی می‌جویند و اجازه نمی‌دهند غبار فراموشی بر دغدغه‌های معیشتی بنشیند.

با غروب آفتاب، در حالی که شهر آرام‌آرام در آغوش شب فرو می‌رود، حلقه‌های مطالبه‌گری در میدان شکل می‌گیرند، جایی که دست‌نوشته‌های ساده اما عمیق، بوی دغدغه و درد مردم را می‌دهد، پلاکاردها با خطی صمیمی اما گزنده نوشته شده‌اند تا لرزه بر اندام مفسدان و محتکرانی بیندازند که در این روزهای سخت، با معیشت مردم بازی می‌کنند.

اینجا تجمعی از جنس بصیرت است که در آن هر فرد، خود را سربازی در جبهه جنگ نرم و سخت اقتصادی علیه بدخواهان ایران اسلامی می‌بیند تا بگوید: «غروب غیرت ما را کسی نخواهد دید».

تصاویر ارسالی از پشت‌صحنه این تجمعات، گویای حقیقتی است که رسانه‌های معاند همواره سعی در کتمان آن دارند، میزهایی ساده که روی آن‌ها ماژیک‌های رنگی و تکه‌های مقوا، ابزار تولید قدرت نرم مردم شده‌اند.

این «کارگاه مطالبه‌گری»، سنگری است که در آن شعارها نه از اتاق‌های فکر سیاسی، بلکه از بطن سفره‌های کوچک‌شده مردم بیرون می‌آیند و با رنگ‌های سبز و سرخ پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران مزین می‌شوند تا تاکید کنند که این فریاد، فریادی از درون نظام برای اصلاح است.

یکی از محوری‌ترین شعارهایی که نود شب است در دستان پیر و جوان می‌چرخد، جمله کوتاه اما پرمغز «حرف تمام مردم، کنترل تورم» است. این پلاکارد که در دستان بانوان باصلابت گیلانی دیده می‌شود، نشان‌دهنده آن است که اولویت اول جامعه امروز، مهار اژدهای سرکش گرانی است. آن‌ها به خوبی درک کرده‌اند که تورم، تنها یک عدد آماری نیست، بلکه زخمی است بر پیکره خانواده‌هایی که با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشته‌اند و اکنون خواهان اقدامی عاجل هستند.

حضور پررنگ خانواده‌ها، به ویژه مادران به همراه کودکان خردسال‌شان، به این تجمعات جنسی عاطفی و حماسی بخشیده است، مادری که با یک دست پرچم ایران و با دست دیگر پلاکاردی با مضمون «معیشت مردم با تقویت ارزش پول ملی» را در دست دارد، در گفت وگو با خبرنگار تسنیم می‌گوید: ما نیامده‌ایم که فقط اعتراض کنیم، آمده‌ایم بگوییم که نگران آینده اقتصادی این کودکان هستیم، ما از مسئولان می‌خواهیم که ارزش پول ملی را ناموس اقتصادی کشور بدانند و برای حفظ آن، از هیچ مجاهدتی دریغ نکنند.

در میان انبوه پلاکاردها، شعاری که نوک پیکان مطالبات را مستقیماً به سمت متولیان استانی نشانه رفته، خودنمایی می‌کند: «استاندار، دادستان، برخورد با احتکار». این مطالبه‌گران هوشمند رشتی به خوبی می‌دانند که بخشی از گرانی‌ها نه ریشه در تحریم، بلکه ریشه در بی‌نظارتی و طمع زالوهایی دارد که کالاها را در انبارها پنهان کرده‌اند.

آن‌ها با صدایی رسا خواستار آن هستند که دستگاه قضا و مدیریت ارشد استان، با رویکردی انقلابی، بساط این خیانت‌کاران داخلی را برای همیشه برچینند.

پیرمردی که با محاسنی سفید و نگاهی نافذ، دست‌نوشته «مسئول انقلابی، اقدام انقلابی» را در دست دارد، با لحنی حماسی به خبرنگار ما می‌گوید: انقلابی بودن به حرف و سخنرانی نیست، مسئول انقلابی یعنی کسی که خواب را بر چشمانش حرام کند تا گرهی از کار مردم باز شود، ما از مدیران عافیت‌طلب خسته‌ایم و تشنه مدیرانی هستیم که مانند حاج قاسم، میدان را خانه خود بدانند و برای نان مردم، سینه سپر کنند نه فقط ژست بگیرند پشت میزها در اتاقهای دربسته ریاست خود»، این سخنان، عصاره نود شب ایستادگی در میدان شهدای ذهاب است.

اما در میان مطالبات جدی، ذکاوت و طنز سیاسی مردم رشت نیز در پلاکاردی زرد رنگ متجلی شده است که با خطی خوانا پرسیده: "مسئولین محترم، لطفا موارد نقض آتش‌بس را با ذکر مثال توضیح دهید؟ (20 نمره) ". این پرسش کنایه‌آمیز، نشان‌دهنده ابهاماتی است که در فضای دیپلماسی و امنیتی برای مردم ایجاد شده است.

آن‌ها با این زبان امتحانی، می‌خواهند بگویند که مردم نه‌تنها از اخبار عقب نیستند، بلکه عملکرد مسئولان را در ترازوی نمره و قضاوت قرار داده‌اند و خواهان شفافیت حداکثری هستند.

تحلیل‌های نخبگانی نیز در این تجمعات جایگاه ویژه‌ای دارند؛ پلاکاردی که با استدلال علمی نوشته است: «نظام بانکی، اصلی‌ترین علت تورم را اصلاح کنید»، نشان‌دهنده آن است که مطالبه‌گران رشتی به عمق ساختارهای معیوب اقتصادی پی برده‌اند.

آن‌ها دیگر به درمان‌های مقطعی راضی نیستند و با نگاهی راهبردی، از دولت و مجلس می‌خواهند که با جراحی نظام بانکی و جلوگیری از خلق نقدینگی بی‌ضابطه، ریشه تورم را برای همیشه در این مرز و بوم خشک کنند.

شعار «در عرصه اقتصادی آرایش جنگی بگیرید» که در دستان دانشجویانی جوان دیده می‌شود، حکایت از درک عمیق ملت از شرایط خطیر کنونی دارد. آن‌ها معتقدند همان‌گونه که در دفاع مقدس با آرایش جنگی به پیروزی رسیدیم، امروز نیز باید تمام ارکان دولت و حاکمیت، با تشکیل یک «قرارگاه واقعی جنگ اقتصادی»، به مقابله با تحریم‌ها و سوءمدیریت‌ها بروند و اجازه ندهند معیشت مردم، وجه‌المصالحه بازی‌های سیاسی و جناحی قرار گیرد.

خشم مقدس مردم از خیانت‌کاران داخلی، در شعارهایی چون «مرگ بر گران‌فروش خائن» و «مرگ بر وطن‌فروش خائن» متبلور شده است. مطالبه‌گران رشتی معتقدند کسی که در شرایط جنگ اقتصادی، ارزاق عمومی را احتکار می‌کند یا با رانت‌خواری به اموال عمومی دست‌اندازی می‌نماید، هم‌طراز با سرباز دشمن در خط مقدم نبرد علیه ایران اسلامی است و باید با او با اشد مجازات و بدون فوت وقت برخورد شود تا عبرتی برای سایرین گردد.

با بانوی سالخورده‌ای صحبت میکنیم که از رنج بیماری، مشکلات مالی و بیمه‌اش می‌گوید و خواستار پاسخگویی نظام بیمه کشور است، او در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم گفت: من توان خریدن داروهایم را ندارم، چون بیمه بسیاری از آزمایشات و داروها را پوشش نمی‌دهد، یکی به من بگوید من چکار کنم با این نسخه‌ها و دردهایم، و اشک امانش نمی‌دهد.

داغ سنگین شهادت رهبر عظیم‌الشأن انقلاب، همچنان بر سینه اهالی غیرتمند گیلان سنگینی می‌کند، پلاکاردی که با اندوه اما صلابت می‌پرسد: «پس انتقام خون رهبر شهید ما چه شد؟»، حکایت از عطش بی‌پایان برای خون‌خواهی و تحقق وعده صادقی دارد که لرزه بر اندام دشمنان بیفکند. آن‌ها معتقدند سکوت و انفعال در برابر تجاوز دشمن، تنها جسارت متجاوز را بیشتر می‌کند و مطالبه انتقام، نه یک خواست انتقام‌جویانه، بلکه یک ضرورت بازدارنده برای حفظ امنیت ملی است.

«مسئول محترم، با مردمت حرف بزن»، این کوتاه‌ترین و در عین حال پرمعناترین شعاری است که در میدان شهدای ذهاب دیده می‌شود، مردم از پشت‌درهای بسته ماندن تصمیمات و لکنت زبان مدیران خسته‌اند.

آن‌ها می‌خواهند مسئولان به جای گزارش‌های کاغذی، در میان مردم حضور یابند، دردها را بشنوند و با صداقت، ریشه مشکلات و راهکارهای عبور از بحران را تبیین کنند. این شعار، دعوتی صمیمانه برای بازسازی اعتماد عمومی میان ملت و حاکمیت است.

موضوع عدالت در پرداخت‌ها و مبارزه با تبعیض نیز از چشم بیدار مردم رشت دور نمانده است، شعار «حقوق‌های نجومی شفاف باید گردد»، فریادی است علیه ویژه‌خواری‌هایی که قلب مردم مستضعف را به درد آورده است.

آن‌ها معتقدند در نظامی که بر پایه عدل علوی بنا شده، نباید میان دریافتی یک کارگر ساده و یک مدیر ارشد، شکافی نجومی و ناعادلانه وجود داشته باشد و شفافیت، تنها راه بستن گلوگاه‌های فساد و رانت در بدنه اداری کشور است.

یکی از پلاکاردها با نگاهی راهبردی به حوزه توانمندی هسته‌ای، پیامی صریح به دستگاه دیپلماسی صادر کرده است: «اینکه برای جلوگیری از حمله پیش‌دستانه دشمن، ذخایر اورانیوم غنای بالا را معدوم کنیم و در امان باشیم، سراب است». این تحلیل نشان می‌دهد که مردم رشت، امنیت را نه در عقب‌نشینی، بلکه در «قوی شدن» جستجو می‌کنند و معتقدند که تنها با تکیه بر مولفه‌های قدرت ملی است که می‌توان سایه جنگ و تحریم را از سر کشور کوتاه کرد.

خبرنگار تسنیم در حاشیه تجمع به سراغ بانوی جوانی می‌رود که پلاکارد «قاضی انقلابی، برخورد با احتکار» را در دست دارد. او می‌گوید: ما نود شب است که اینجا می‌آییم تا بگوییم ما پای این نظام و انقلاب خون داده‌ایم و اجازه نمی‌دهیم عده‌ای با فساد خود، مردم را ناامید کنند، مطالبه ما از قوه قضائیه این است که بدون ملاحظه نام‌ها و مقام‌ها، با مفسدان اقتصادی برخورد کند تا عدالت اسلامی برای همگان ملموس شود و مردم ثمره آن را در زندگی خود ببینند.

حضور کودکان در این اجتماعات 90 روزه نیز، تصویری است از انتقال میراث مطالبه‌گری به نسل‌های آینده است، کودکانی که پرچم ایران را در دست دارند، در واقع در حال یادگیری درس غیرت و بصیرت در مدرسه خیابانی رشت هستند، آن‌ها می‌آموزند که سکوت در برابر بی‌عدالتی جایز نیست و یک شهروند تراز انقلاب، کسی است که با آگاهی، نسبت به سرنوشت جامعه خود حساس باشد و قاطعانه، اصلاح کژی‌ها را از مسئولان زمان خود بخواهد.

یکی از جوانان دانشجو به خبرنگار تسنیم گفت: میدان شهدای ذهاب رشت اکنون به یک پایگاه بیداری تبدیل شده که در آن، مرز میان انتقاد سازنده و تخریب بیگانگان به خوبی ترسیم شده است، اینجا کسی به دنبال تضعیف نظام نیست، بلکه همه برای تقویت نظام از طریق اصلاح عملکردهای غلط گرد هم آمده‌اند.

این اجتماعات نشان داد که اگر فضای مطالبه‌گری ایمن و انقلابی فراهم باشد، مردم خود بهترین سد در برابر موج‌سواری رسانه‌های معاند و ضدانقلاب خواهند بود و اجازه نخواهند داد فریادشان با ساز بیگانگان کوک شود.

پایداری و استقامت مردم رشت در نود شب متوالی، رکوردی بی‌نظیر در تاریخ مطالبه‌گری مدنی ایران است، آن‌ها در گرما و سرما، در باران و باد، هر شب میعادگاه خود را ترک نکردند تا ثابت کنند که عطش عدالت با هیچ مانعی فروکش نمی‌کند، این استمرار، پیامی روشن به مرکزنشینان دارد که مردم گیلان، چشمان بیدار انقلاب در شمال کشور هستند و تا زمانی که لبخند رضایت بر لبان مستضعفان ننشیند، این میدان را خالی نخواهند کرد.

در یک سوی میدان، پیرمردی که عکس شهیدِ مدافع حرمی را به سینه چسبانده، با گریه می‌گوید: فرزند من برای امنیت این مردم رفت، حالا مسئولان نباید اجازه دهند که امنیت روانی و معیشتی این مردم به خاطر چند دلال و محتکر و اختلاص‌گر بی‌ریشه، به خطر بیفتد، ما از استاندار و مسئولان می‌خواهیم که مردانه به میدان بیایند و با همان روحیه‌ای که رزمندگان در جبهه‌ها داشتند، به جنگ گرانی بروند، چرا که امروز، جبهه اصلی، همین سفره‌های مردم است.

تنها راه جهاد اقتصادی، تأسیس یک قرارگاه جنگ اقتصادی، این شعار نشان‌دهنده بن‌بست‌شکنی ذهنی مردم رشت است. آن‌ها معتقدند ساختارهای اداری فعلی، برای شرایط عادی طراحی شده‌اند و در زمان نبرد تمام‌عیار اقتصادی، نیازمند یک مدیریت جهادی و متمرکز هستیم که بتواند با سرعت بالا تصمیم بگیرد و با قاطعیت تمام، موانع تولید و معیشت را از پیشِ پای ملت بردارد. این مطالبه، یک پیشنهادِ سازنده برای عبور از بروکراسی‌های خسته‌کننده‌ای است که گویی خود به بخشی از زنجیره تحریم‌های داخلی تبدیل شده‌اند.

دسته‌های هیئت‌ها از چند نقطه شهر به سوی میدان می‌آیند، پلاکارد‌هایی حمل می‌کنند «مسئول انقلابی با مردمت حرف بزن»، حکایت از یک نیاز روانی و سیاسی مبرم دارد، مردم رشت معتقدند که در زمانه بحران، سکوت مسئولان استان نه نشانه متانت، بلکه نشانه بی‌برنامگی یا نادیده گرفتن مردم است، آن‌ها از مدیران می‌خواهند که با زبانی ساده، صادقانه و صمیمی، چالش‌ها را با ولی‌نعمتان خود در میان بگذارند، چرا که این ملت نشان داده است هرگاه با صداقت مورد خطاب قرار گیرد، خود برای حل بزرگترین بحران‌ها پیش‌قدم خواهد شد.

مردم خواستار صحبت تک تک مسئولان و نمایندگان استان گیلان در پشت تریبون در میدان شهدای ذهاب رشت هستند، این تریبون برای مردم است و مردم باید بگویند چه کسی پشت تریبون قرار گیرد، نه مهمانان خارج استان که از درد مردم گیلان بی‌خبر هستند.

خبرنگار تسنیم با جوانی به گفت‌وگو پرداخت که پلاکاردی درباره «اصلاح نظام بانکی» در دست داشت و گفت: تا زمانی که بانک‌ها به جای حمایت از تولید، به بنگاه‌داری و خلق پول بی‌پشتوانه مشغول باشند، تورم مثل یک اژدهای هفت‌سر، دسترنج کارگران و کارمندان ما را خواهد بلعید، ما از مجلس و دولت می‌خواهیم که تیغ جراحی را به سمت ریشه‌های فساد مالی ببرند، نه اینکه فقط به شاخ و برگ‌ها بپردازند.

«حقوق‌های نجومی شفاف باید گردد»، این فریاد نود شب برخاسته از زخمی است که بر پیکره عدالت‌خواهی مردم رشت نشسته است، آن‌ها معتقدند در حالی که عده‌ای برای نان شب در تکاپو هستند، شنیدن اخباری مبنی بر دریافتی‌های خارج از عرف در برخی نهادها، سوهان روح جامعه است.

مطالبه شفافیت، نه یک مچ‌گیری سیاسی، بلکه تلاشی برای بازگرداندن تقوای مدیریتی به کالبد اجرایی کشور است تا اعتماد عمومی که بزرگترین سرمایه نظام است، بیش از این آسیب نبیند.

نگاه به افق‌های دورتر و امنیت ملی نیز از میان پلاکاردها موج می‌زند، شعاری که معدوم کردن ذخایر اورانیوم را برای «امان ماندن از حمله دشمن» یک «سراب» خوانده بود، نشان از بلوغ سیاسی تجمع‌کنندگان دارد، آن‌ها به خوبی می‌دانند که در جهان امروز، ضعیف ماندن به معنای دعوت از متجاوز است، این مردم نه تنها به نان، که به «عزت» خود نیز می‌اندیشند و معتقدند که اقتدار هسته‌ای و نظامی، تضمین‌کننده امنیت پایدار برای شکوفایی اقتصاد است.

بانوی گیلانی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم گفت: نود شب آمدیم باز هم می‌آییم. اینجا نیامده‌ایم که فقط گله کنیم، آمده‌ایم که بگوییم ما بیداریم، ما اجازه نمی‌دهیم مسئولان بخوابند در حالی که مردم بیدارند، ما تا رسیدن به نتیجه ملموس در سفره‌هایمان، این سنگر را حفظ خواهیم کرد.

بر این باور هستیم که نود شب بیداری در رشت، یک «فرصت طلایی» برای مسئولان گیلان فراهم کرده است تا صدای بی‌واسطه مردم را بشنوند و پشت تریبون مردمی میدان هر شب حاضر به پاسخگویی باشند، این پلاکاردها، این مصاحبه‌ها و این حضور خانوادگی، سرمایه‌ای است که در هیچ کجای دنیا یافت نمی‌شود.

نادیده گرفتن این مطالباتِ دقیق و ساختارمند، هزینه‌ای گزاف به همراه خواهد داشت، در حالی که پاسخگویی به آن‌ها، می‌تواند جانی تازه به کالبد اعتماد ملی بدمد و موتور محرک پیشرفت کشور باشد.

خیابان‌های رشت و میدان شهدای ذهاب، حالا دیگر یک مکان جغرافیایی نیستند، یک جریان و یک تفکر است، تفکری که می‌گوید: برای اصلاح ایران، باید بیدار بود، باید نوشت، باید مطالبه کرد و باید عاشقانه پای این خاک و آرمان‌هایش ایستاد.

گزارش: سارا ناصری

انتهای پیام/