آخرین خبرهای تسنیم

به گزارش خبرگزاری تسنیم از پلدختر، شش سال پس از سیل ویرانگر 1398، پلدختر هنوز درگیر بازسازی کامل زیرساخت‌هایی است که یا در سیلاب از بین رفتند یا هرگز به شکل استاندارد توسعه پیدا نکردند.

حالا فرماندار این شهرستان، در سخنانی تصویری از نیازهای انباشته‌شده یک شهر را روایت می‌کند، از زمین‌های مینی‌چمن و خانه جوان گرفته تا استخر شنا، خیابان سلامت، وام ازدواج و سالن مسابقاتی که اعتبارش تأمین شده اما همچنان پشت مصوبات اداری متوقف مانده‌است.

در نگاه اول، خبر از اختصاص 10 قطعه زمین مینی‌چمن فوتبال شاید تنها یک پروژه ورزشی محلی به نظر برسد؛ اما در شهری که هنوز بخشی از زیرساخت‌های اجتماعی و تفریحی آن با دوران پیش از سیل فاصله دارد، همین زمین‌های کوچک فوتبال می‌توانند به نمادی از بازسازی تدریجی زندگی شهری تبدیل شوند.

محمد عزیزی، فرماندار پلدختر، اعلام کرده که با پیگیری نماینده مردم پلدختر و معمولان در مجلس، 10 قطعه زمین مینی‌چمن از محل مسئولیت اجتماعی وزارت نفت برای شهرستان اختصاص یافته؛ چهار زمین سهم معمولان و شش زمین سهم پلدختر.

سه زمین در بخش بالاگریوه و سه زمین دیگر در بخش مرکزی جانمایی شده‌اند و اکنون بخشداری‌ها و دهیاری‌ها مکان‌های احداث آن‌ها را مشخص کرده‌اند.

اما حتی این پروژه نیز هنوز در مرحله‌ای میان تخصیص و اجرا قرار دارد. به‌گفته فرماندار معمولات برای ساخت این زمین‌ها، همکاری استان و وزارت ورزش ضروری است.

سیل فروردین 1398، پلدختر را به یکی از نمادهای بحران طبیعی در ایران تبدیل کرد؛ شهری که خیابان‌ها، خانه‌ها، پل‌ها و بخشی از زیرساخت‌های عمومی‌اش زیر آب رفتند..

حالا، سال‌ها بعد، هنوز بخشی از مطالبات مردم این منطقه، نه توسعه جدید، بلکه بازگشت به شرایط عادی پیش از آن بحران است.

در چنین شرایطی، پروژه‌هایی مانند زمین‌های ورزشی، خیابان سلامت یا خانه جوان، بخشی از تلاش برای بازگرداندن حس زندگی عادی به شهری‌اند که سال‌ها زیر فشار بحران‌های طبیعی و اقتصادی قرار داشته است.

یکی از صریح‌ترین بخش‌های سخنان فرماندار، مربوط به استخر شنای پلدختر بود که هنوز تعیین تکلیف نشده‌است.

او با اشاره به شرایط آب‌وهوایی پلدختر تأکید کرده که راه‌اندازی استخر، یک ضرورت برای شهروندان است.

اما مانند بسیاری از پروژه‌های عمرانی در شهرهای کوچک، مشکل فقط کمبود نیاز نیست؛ بلکه پیچیدگی‌های اداری، اختلاف بر سر زمین، بودجه و مصوبات، پروژه‌ها را در وضعیت نیمه‌تعلیق نگه می‌دارد.

فرماندار پلدختر همچنین از بلاتکلیفی خانه جوان سخن گفته که قرار بوده به مرکزی برای فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و ورزشی نسل جوان تبدیل شود، اما هنوز بر سر مکان اجرای آن توافق نهایی وجود ندارد.

او پیشنهاد داده که در صورت نیاز، زمین موردنظر از سرانه عمومی الحاق شود یا شهرداری از طریق معوض و تملک، مشکل را حل کند.

همین بخش از سخنان فرماندار، بخشی از واقعیت توسعه شهری در بسیاری از مناطق ایران را آشکار می‌کند؛ جایی که گاهی خودِ زمین، مهم‌ترین مانع اجرای پروژه‌های عمومی می‌شود.

در بخش دیگری از این اظهارات، فرماندار به موضوع تسهیلات بانکی جوانان اشاره کرده‌است.

به گفته او، از مجموع سه‌هزار و 500 فقره وام ازدواج پرداخت‌شده در لرستان، 581 مورد مربوط به پلدختر بوده.

اما در کنار این آمار، انتقاد از عملکرد برخی بانک‌ها نیز مطرح شده؛ بانک‌هایی که به گفته فرماندار، در پرداخت وام ازدواج و اشتغال‌زایی بسیار ضعیف عمل کرده‌اند.

این انتقاد، بازتاب یکی از پرتکرارترین گلایه‌های جوانان در سال‌های اخیر است؛ فاصله میان اعلام تسهیلات روی کاغذ و روند واقعی دریافت وام در شعب بانکی.

شاید نمادین‌ترین بخش سخنان فرماندار، مربوط به سالن مسابقات پلدختر باشد که گفته می‌شود اعتبار آن از سوی وزارتخانه تأمین شده، اما هنوز در مرحله مصوبات استانی متوقف مانده است.

او تأکید کرده که شهرداری حتی حاضر شده برای اجرای پروژه، هشت هزار متر زمین واگذار کند، مشروط بر اینکه بخشی از زمین‌های دیگر آزاد شوند.

اما همچنان هماهنگی میان راه‌وشهرسازی، شهرداری، شورای شهر و اداره ورزش، به نتیجه نهایی نرسیده است.

این همان نقطه‌ای است که بسیاری از پروژه‌های توسعه‌ای در شهرهای کوچک ایران در آن گرفتار می‌شوند؛ جایی میان تأمین اعتبار، اختلاف دستگاه‌ها، پیچیدگی مالکیت زمین و بروکراسی طولانی.

انتهای پیام/ 644