شهید سلامی، تقویت بازدارندگی و نگاه به درون را رمز دیپلماسی موفق و برجام را عبرتی تلخ برای ایران می دانست.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از اهواز، در روزهایی که دیپلماسی و مذاکره با غرب بر سر زبانها افتاده است، بازخوانی مواضع شهدای تراز انقلاب، چراغ راهی برای نسلی است که هرگز طعم بدعهدی آمریکایی را نچشیده است.
یکی از صریحترین و مستندترین منظومههای فکری در این حوزه، از آنِ شهید سرلشکر حسین سلامی، فرمانده شهید سپاه پاسداران است که در جنگ 12 روزه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
وی نه یک نظامی صِرف، که یک نظریهپرداز مقاومت بود؛ کسی که پرونده برجام را «عبرتی تلخ» میخواند و مذاکره زیر سایه تهدید را ناممکن میدانست.
1. برجام؛ پیمانی که آمریکا پاره کرد
شهید سلامی بارها تأکید میکرد که بزرگترین اشتباه راهبردی، تکیه بر وعدههای آمریکاست. از نگاه او، تجربه برجام یک «خطای محاسباتی» نبود، بلکه یک درس عملیاتی بود: آمریکا در دقیقه نود از تعهداتش شانه خالی کرد، تحریمها را نه تنها لغو نکرد که افزایش داد و در نهایت توافق را یکجانبه پاره کرد.
این شهید فقید معتقد بود مذاکره با دولت شیطان صفتی که «قرارداد را پارهکند و اعتنایی به اخلاق و تعهداتبین المللی ندارد، نه تنها سودی ندارد، بلکه سرمایه اعتماد ملی را تحلیل میبرد.
2. خط قرمز؛ نه به مذاکره در ذلت تهدید
یکی از بهیادماندنیترین جملات شهید سلامی در جمع مردم تبریز رقم خورد:«مذاکره زیر سایه تهدید برای نظام جمهوری اسلامی ایران ناممکن است.»
شهید سربلند اسلام این جمله را نه به عنوان یک شعار دیپلماتیک، که به مثابه یک آیه قرآنیِ عملیاتی مطرح میکرد. از نگاه او، هرگاه دشمن لبخند را با انگشت روی ماشه همراه میکند، معنایش این است که قصد معامله ندارد، بلکه قصد امتیازگیری دارد.
در چنین شرایطی، تنها «ثبات قدم، اتحاد و همبستگی» میتواند دشمن را وادار به عقبنشینی کند. او بارها تکرار میکرد که عقبنشینی در برابر تهدید، نه صلح، که جنگ قریبالوقوع را به دنبال دارد.
3. فقط از موضع عزت؛ نه دیپلماسی التماسی
شهید سلامی سیاست خارجی اسلامی را در سه کلمه خلاصه میکرد: عزت، حکمت، مصلحت. اما تأکید همیشگی او بر کلمه اول بود: عزت.
شهید سلامی در مراسم سالگرد شهدای عملیات بدر و خیبر، با اشاره به روزهایی که آمریکاییها میگفتند «همه گزینهها روی میز است»، تصریح کردند: «در آن روز نه مذاکره کردیم و نه به او اعتماد کردیم. امروز هم همان راه را ادامه خواهیم داد.»
از منظر او، هر میز مذاکرهای که بدون قدرت بازدارنده شکل بگیرد، به صف التماس میماند. و التماس، نه تنها گرهی نمیگشاید، که طمع دشمن را بیشتر میکند.
4. آمریکای در حال غروب؛ چرا ایستادگی جواب میدهد؟
شهید سلامی تصویر رایج از آمریکا به عنوان «ابرقدرت تسخیرناپذیر» را کاملاً وارونه میدید. تحلیل او از نظام بینالملل بر پایه «زوال تدریجی اما سریع هژمونی آمریکا» استوار بود.
شهید سلامی با اشاره به شکستهای متوالی آمریکا در عراق، افغانستان، سوریه و لبنان، تأکید میکرد که این ناکامیها تصادفی نیست، بلکه ریشه در فرسایش اراده و سرمایه ملی آمریکا دارد.
شهید سلامی در سخنرانی 13 آبان 1403، صریحاً گفت: «آمریکاییها و اسرائیلیها به مغرب خود نزدیک شدهاند و مقاومت در زمان مناسب جواب میدهد.»این تحلیل، امید به مذاکره را نه از سر خوشبینی، که از سر تحلیل واقعبینانه قدرت رد میکرد.
5. رمز پیروزی؛ بازدارندگی، نه برجام
شهید سلامی مکرراً میگفت آنچه آمریکا را از حمله نظامی به ایران بازداشته، نه حسن نیت و نه برجام، که قدرت بازدارنده موشکی و دفاعی ایران است.
به باور این شهید، مذاکره زمانی معنا دارد که طرف مقابل بداند گزینه نظامی نه «روی میز» که «زیر میز افتاده است». و این را فقط توان دفاعی و اتحاد داخلی تأمین میکند، نه امضای کاغذی که پاره شدنش یک دقیقه بیشتر وقت نمیبرد.
راهی که شهید رفت
میراث شهید حسین سلامی برای نسل امروز یک پیام روشن دارد: مذاکره رد نیست، مذاکره از موضع ذلت و زیر تهدید رد است. برجام آموخت که آمریکا به تعهداتش پایبند نمیماند؛ قدرت موشکی آموخت که چگونه میتوان بدون التماس، احترام را به زور باوراند.
عزت، استقامت و بازدارندگی سه ضلعی است که شهید سلامی برای دیپلماسی ترسیم کرد. هر گاه این سه رعایت شود، مذاکره نه خطر که فرصت است؛ و هر گاه نادیده گرفته شوند، همان تکرار تلخ برجام در انتظار خواهد بود.
یاداشت از اکبر بهاری
انتهای پیام