ناوگان صمود اینبار هم به سرمنزل نرسید، اما چهره فریبکارانه دزدان دریاییِ جنایتکار رژیم صهیونیستی آشکارتر شد.
خبرگزاری تسنیم : فاطمه مرادزاده : تار و مار شدند؛ جمعشان پراکنده شد؛ بازداشت شدند. کتک خوردند. فحش و توهین شنیدند. تحقیر و شکنجه شدند و حتی برخیشان گفتند که اذیت و آزار جنسی شدهاند، و همه این کارها را رژیم منحوس صهیونیستی با آنها کرد.
گرچه در نهایت سه روز بعد، با فشار جهانی آزاد شدند، اما اگر به رژیم خونخوار صهیون بود، دلش میخواست آنها را مثل فلسطینیها سالها در سلولهای نمور و پرهراس خود، زیر شکنجههای جسمی و روانی نگه دارد، تا لابد درس عبرتی باشد که دیگر هوای شکست محاصره غزه و کمک به مردم گرسنه، به سرشان نزند و از آن سوی دنیا دل به آب و دریا نزنند و ناوگان جهانی صمود، راهیِ آبهای فلسطین نکنند.
این دومین عملیات ناوگان جهانی صمود برای شکست محاصره غزه بود؛ عملیاتی که مُهماتش عشق بود و محبت و همدردی با فلسطینیانی که برای ماندن در سرزمین مادری، غریبانه در حال مقاومت هستند. عملیاتی بدون داشتن حتی یک اسلحه یا تیر مشقی؛ عملیاتی که مُهماتش غذا و سوخت و دارو بود، برای مردمی که از سال 2007 در محاصرهاند و از مهر 1402 ( 7اکتبر 2023) زیر بمباران وحشیانه اشغالگران صهیون و در قحطی و گرسنگی و مرگومیر.
اولین عملیات این ناوگان بزرگ (با حضور دهها قایق و صدها سرنشینِ هنرمند و خبرنگار و فعال رسانهای و اجتماعی از سراسر جهان)، شهریور سال گذشته با همت چند فعال اجتماعی از جمله تیاگو آویلا؛ شهروند برزیلی، صورت گرفت، که پس از رسیدن ناوگان به نزدیکی آبهای غزه، به مصادره قایقها و محمولهها، بازداشت سرنشینان قایقها و پایان ناموفق عملیات منجر شد.
سرنشینان ناوگان صمود، به غزه که نه! اما به فلسطین اشغالی رسیدند، آنهم با زور اسلحه، بازداشت، آزار و شکنجه! مثل همین حالا؛ همین یک هفته پیش که وقتی پای قایقهای ناوگان صمود دوباره به آبهای بینالمللیِ نزدیک غزه رسید، نیروهای نظامیِ دریایی رژیم دوباره به آنها حملهور شده و قایقها را مصادره و سرنشینان آنها را دستبسته به بندر اسدود در فلسطین اشغالی منتقل کردند.
ناوگان صمودیها که انگار بیدی نیستند که با باد وحشیگریِ رژیم اشغالگر بلرزند، همان سال گذشته در بازداشت و زیر شکنجه تصمیم گرفتند که پس از آزادی، دوباره کمکهای بشردوستانه جمع کنند و قایقهایشان را با آن کمکها و داوطلبان آزادیخواه جهان به سمت دریای غزه به آب بیندازند. اصلا برای همین اسم ناوگانشان را گذاشتند «صمود». صمود یعنی پایداری، یعنی مقاومت، یعنی تابآوری. و آنها میخواستند آنقدر ناوگان در مدیترانه راه بیندازند و آنقدر در برابر حمله و بازداشت و جنایت و وحشیگری رژیم اشغالگر تاب بیاورند تا دست رسانههای پنهانکار و دروغپرداز امریکاییصهیونی رو شده و وجدان خفته جهان در برابر اشغالگری 80 ساله و جنایات بیامان اشغالگرانِ صهیون بیدار شود. پس دوباره دل به دریا زدند، درست 8 ماه پس از پایان اولین ماموریت و آزادی از اسارت اشغالگران... اینبار اما مصممتر و با کاروانی بزرگتر...
تقریبا اوایل اردیبهشت امسال بود که اعضای فعال و داوطلبان شرکت در ناوگان صمود پس از چندین هفته جنبوجوش، انباشت محموله غذایی و دارویی و بهداشتی، پیوستن سرنشینانی از 44 کشور و 5 قاره مختلف و جمعشدن قایقها در یک نقطه، سفر خود را روی آبهای نیلگون مدیترانه، با 54 کشتی (حامل 50 کانتینر؛ 30 کانتینر کمکهای امدادی، 20 کانتینر واحد مسکونی سیار و 5 دستگاه آمبولانس) با هدف شکستن محاصره 18 ساله غزه آغاز کردند، درحالیکه به گفته نور رامی سعد؛ سخنگوی فعالیتهای ناوگانی جهانی صمود، یک کشتی تخصصی پزشکی با بیش از 100 پزشک و تجهیزات پزشکی و کمکهای فوری انسانی برای حمایت از بیماران و مجروحان نوار غزه، همراهیشان میکرد. ویژگی مهم این دوره از کارزار ناوگان صمود، حرکت همزمانِ کاروان زمینی مراکشی به سوی غزه است که نور رامی با اشاره به آن تاکید کرده بود که همزمانی این اقدامات، نشاندهنده گسترش موج همبستگی جهانی با غزه است.
وحوش اسرائیلی اما اینبار هم به ناوگان دریایی صمود حمله کردند؛ در آبهای بینالمللی، و وقتی که غزهایها در سواحل خود چشمانتظار کمکهای ناوگان بودند.
کشتیها از دوشنبه 28 اردیبهشت/18 می، یعنی 5 روز پس از حرکت از بندر مرمره (مارماریس) در ترکیه، یکی یکی توقیف شدند و تمام سرنشین آنها، قایق به قایق دستگیر شده و دستبسته و زیر باد ضرب و شتم، به بازداشتگاه بزرگ موقتی در بندر اسدودِ فلسطین اشغالی منتقل شدند. ناگفته نماند که دو هفته قبلتر؛ 29 آوریل/ 9 اردیبهشت، نیروهای اسرائیلی 21 قایقِ ناوگان صمود را در آبهای بینالمللی جزیره کِرت، توقیف و سرنشینان آنها از جمله تیاگو آویلا را بازداشت و به زندانهای سرزمینهای اشغالی منتقل کرده بودند. به این ترتیب تمام 428 سرنشین ناوگان صمود بازداشت و روانه زندان و بازداشتگاه شدند.
اینبار مواجهه رژیم اشغالگر با ناوگان صمود ـ با این خیال که آنها را برای همیشه از شکست محاصره غزه پشیمان کند ـ بسیار تندتر و وحشیانهتر و خشونتبارتر از سال گذشته بود.
خشونتی که عمر اسلان؛ شهروند ترکیهای ناوگان صمود در قایق گیرالوما با انتشار ویدئویی، بخشی از آن را به تصویر کشید.
هجوم وحشیانه به ناوگان صمود با هشدار قبلی رژیم اشغالگر برای منصرف کردن صمودیها صورت گرفته بود و نتانیاهو؛ نخستوزیر منفور رژیم پس از برگزاری نشست امنیتی برای بررسی آمادگی نیروی دریایی و گزینه حمله به ناوگان صمود، به جای شرکت در دادگاه! خود به اتاق جنگ رفت و مدیریت این حمله و توقیف ناوگان را بر عهده گرفت.
دستورها صادر شده بود! سرنشینان تمام قایقها طی یک عملیات خشونتبار تروریستی در آبهای بینالمللی توسط اخلاقیترین ارتش دنیا ! ربوده شدند، درحالی که هنگام ربایش و در روزهای بازداشت، آسیب دیدند و شکنجه شدند.
حکایت دلخراش صمودیها وقتی دنیا را تکان داد که آنها تحت فشارهای بینالمللی در ساعات پایانی اردیبهشتماه آزاد شدند و با اشک و لبخند و بغض و خشم در مقابل دوربین دهها رسانه بینالمللی، تکهای از آستین یا شلوار یا پیراهن خود را بالا زدند و آثاری از سوختگی و بریدگی و شکستگی و کبودی و ضرب و شتم روی دست و پا و شکم و کمرشان نمایان شد.
اسرین توک و مصطفی بوزیاکا، 2 نفر از 85 شهروند ترکیه در ناوگان صمود بودند که در تشریح لحظه توقیف کشتی و شکنجه همسفرانشان به «العربی الجدید» گفتند: «نیروهای اسرائیلی در حالی که کشتی در آبهای بینالمللی در حال حرکت بود، با قایقهای تندرو نزدیک شدند و با شلیک گلولههای پلاستیکی تلاش کردند موتور کشتی را متوقف کنند. پس از توقف کشتی، ما را به یک کشتی بزرگ منتقل کردند که عملا به زندان دریایی تبدیل شده بود. از همان لحظه، بدرفتاریها آغاز شد. ما را در کانتینرهای فرسوده با شرایط بسیار سخت نگهداری کردند که ظرفیت 15 نفر را داشت، اما 60 تا 70 نفر را داخل آن جا دادند. نظامیان اسرائیلی با استفاده از شوک الکتریکی و ضرب و شتم با ما برخورد میکردند. برخی فعالان به صورت جداگانه به بخشهای پشتی کشتی منتقل شده و تحت شکنجه شدید قرار گرفتند. آنها به وضوح آموزش دیده بودند که چگونه بدون برجای گذاشتن آثار دائمی، بیشترین آسیب را وارد کنند. ما را در ادامه به بندر اسدود منتقل کردند. در مسیر انتقال نیز ما را کتک میزدند. برخی را به کانتینرهای جداگانه برده و به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند. افراد بسیاری دچار شکستگی دنده شدند. برخی از دوستانمان به شدت شکنجه شدند و حتی «ماجد بوگتشیوان» یکی از هموطنانِ ما در کشتی «بارباروس»، همان روز اول حمله نظامیان رژیم؛ 18 می/ دوشنبه 28 اردیبهشت، با حمله نظامیان به این کشتی و تیراندازی به سرنشینانش از ناحیه پا دچار جراحت شدید شد. یکی از شکنجهها این بود که برای ساعتها مجبورمان کردند در حالی که سرهایمان پایین است، زانو بزنیم.»
آزار جنسی بازداشتشدگان ناوگان صمود
شکنجه فعالان ناوگان صمود به ضربوشتم و شکنجه جسمی ختم نشد و خبرگزاری رویترز به نقل از برگزارکنندگان ناوگان صمود گزارش داد که پانزده نفر از فعالان این ناوگان در معرض تعرض جنسی و حتی "تجاوز" قرار گرفتهاند و تعدادی هم در اثر جراحت به بیمارستان منتقل شدهاند. گزارشی که مرکز حقوقی «عدالت» در سرزمینهای اشغالی هم با ارائه یک گزارش مفصل از شکنجه جسمی و روحی و جنسی بازداشتشدگان بر آن صحه گذاشت. هاآرتص؛ روزنامه چپگرای اسرائیلی هم در گزارشی به نقل از شماری از فعالان ناوگان ترکیه اعلام کرد که نیروهای اسرائیلی هنگام بازداشت خطاب به آنان گفتهاند: «به اسرائیل خوش آمدید».
فروپاشیِ تصویر دروغین اسرائیل در افکار عمومی، با رفتار بنگویر
تمام تحقیرها و شکنجهها یک طرف، ویدئویی که ایتمار بنگویر؛ وزیر امنیت داخلی رژیم اشغالگر از تحقیر و بدرفتاری با بازداشت شدگان منتشر کرد، یک طرف!... رفتاری که در مدتی کوتاه به بحرانی بینالمللی تبدیل شد و روی چهره قانونمدارانه و دموکراتیکی که رژیم از خود نمایش میدهد، خط بطلان کشید و بارِ دیگر پرونده رفتارهای خشونتبار و تحقیرآمیز اسرائیل را در برابر افکار عمومی دنیا گشود. رفتاری که فلسطینیان و اسرای فلسطینی سالهاست با آن مواجه هستند.
در آن ویدئو، بازداشتشدگان صمود درحالی دیده میشوند که دستبند بهدست، سرها پایین، به زانو درآمده، مجبور به شنیدنِ سرود رژیم صهیونیستی شدهاند و بنگویر به گونهای تحریکآمیز و نفرتانگیز در میانشان راه میرود و توهین میکند و آنها را تروریست خوانده و خواستار بازداشت آنها در زندانهای رژیم اشغالگر میشود. درحالی که اگر کسی واکنشی نشان بدهد، با برخورد شدیدتری مواجه میشود. منابع عبری گفته بودند که بنگویر خودش بر روند بازداشت و انتقال فعالان صمود به اسدود نظارت داشته است.
حرکت زننده و تحقیرآمیز بنگویر بههمراه تصاویر بدنهای شکنجهشده که در رسانهها چرخید، موجی از واکنشهای منفی در جهان را برانگیخت.
اولین پیام روز چهارشنبه از رسانه ناوگان صمود منتشر شد که رژیم صهیونیستی را «کودک لوسِ» بزرگ شده با حق خشونت نامید که در طول قرن گذشته توسط همان قدرتهایی که قرنها مردم جهان را برای منفعت خود، غارت، دزدی و کشتار کردهاند، توجیه و حمایت و پشتیبانی شده است، آنچنان که هیچکس اجازه ندارد ببیند در غزه چه میگذرد و اگر کسی در این زمینه تلاش کند، اسرائیل باید او را از بین ببرد. و این خود کافی است تا نشان دهد که اسرائیل تا چه حد حاضر است برای مخفی نگه داشتن اوضاع وخیم غزه، پیش برود و زیادهروی کند.
«وحشیانه، شوکهکننده، تکاندهنده، تحقیرآمیز، هولناک، غیرقابل قبول، نگرانکننده و ناقض آشکار کرامت انسانی»، توصیفاتی بود که رهبران کشورهای جهان در واکنش به رفتار توهینآمیز بنگویر و شکنجه بازداشتشدگان به کار بردند.
در کنار این موضعگیری، ورود بنگویر به برخی کشورهای اروپایی از جمله فرانسه و اسپانیا، با دستور رهبران این کشورها ممنوع شد و کشورهایی از جمله اسپانیا، فرانسه، ایتالیا، انگلیس، کانادا، هلند و بلژیک، سفیران رژیم صهیونیستی را برای اعلام اعتراض احضار کردند.
29 نماینده پارلمان اروپا از جمله اسپانیا و ایتالیا نیز خواستار قرار دادن «بنگویر» در فهرست تحریمهای حقوق بشریِ اتحادیه اروپا شدند. دانیلو دیلاواله؛ نماینده ایتالیاییِ پارلمان اروپا، در بیانیهای اعلام کرد که به همراه 28 نماینده دیگر، نامهای را در این خصوص خطاب به آنتونیو کوستا؛ رئیس شورای اروپا، ارسال و تاکید کرده که باید فاشیستهایی که اسرائیل را اداره میکنند، در برابر عدالت به خاطر جنایاتی که مرتکب شدهاند، پاسخگو باشند.
اشغالگران فلسطین، دزد دریایی هم هستند
واکنش رهبران جهان به توقیف ناوگان صمود هم در خور توجه بود. نماینده اسپانیا در پارلمان اروپا در واکنشی تند به توقیف ناوگان «صمود» گفت: اگر ایران یا روسیه بودند، باز هم سکوت میکردید، یا واکنش اروپا بسیار شدیدتر و متفاوتتر بود؟! اما چون پای اسرائیل در میان است، فقط سکوت میکنید و لبخند میزنید و روی خود را برمیگردانید؛ شرم بر شما!
برخی چون سیاستمداران فرانسوی، وزارت خارجه ترکیه، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور فلسطین، جهاد اسلامی فلسطین و حماس، توقیف ناوگان صمود را دزدی دریایی از سوی نتانیاهو عنوان کردند.
فرانچسکا آلبانیز؛ گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در سرزمینهای فلسطین اشغالی نیز بازداشت فعالان این ناوگان توسط رژیم صهیونیستی را دزدی دریایی و نقض آشکار قوانین بینالمللی دانست و به الجزیره گفت: فعالان «ناوگان جهانی صمود» با اقدامات خود، واقعیتهای مربوط به "اسرائیل" را آشکار کردهاند. حدود 4 هزار فلسطینی پس از بازداشت توسط رژیم صهیونیستی ناپدید شدهاند و مسئولیت اصلی این وضعیت متوجه بنگویر و دلیل ادامه آن احساس مصونیتی است که مقامات اسرائیلی از پاسخگویی داشتهاند.
حماس هم نسبت به ربودن فعالان ناوگان صمود واکنش نشان داد و اعلام کرد که اسرائیل دزدی دریایی در دریا را عادی کرده است. این را باسم نعیم؛ عضو دفتر سیاسی جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) گفت و تاکید کرد که دولت بنیامین نتانیاهو توانسته موضع بینالمللی را رام کند و دزدی دریایی از قایقهای مسالمتآمیز در دل دریا را به امری عادی بدل سازد، در حالی که جامعه جهانی هیچ واکنش واقعی برای متوقف کردن این «عربدهکشی» و پایان دادن به این «دولت سرکش» نشان نداده است.
با واکنش کشورهای اروپایی و غیراروپایی علیه بنگویر و توقیف ناوگان، امریکا هم به ناچار در تنگنای موضعگیری قرار گرفت و سفیر آمریکا در تلآویو گفت که مواضع وزیر امنیت داخلی اسرائیل به کرامت دولتش لطمه میزند!
و در نهایت کشورهای اسلامی هم اگرچه خیلی دیر، اما بالاخره چند روز پس از آزادی سرنشینان ناوگان صمود به توقیف این ناوگان و رفتار بنگویر واکنش نشان دادند و وزرای خارجه 8 کشور اسلامی یعنی مصر، عربستان سعودی، قطر، امارات، اردن، ترکیه، پاکستان و اندونزی عمل رژیم در توقیف ناوگان و ربودن و شکنجه فعالان را محکوم کرده و نقض آشکار کرامت انسانی دانستند و رفتار بنگویر را «هولناک، تحقیرآمیز و غیرقابلقبول» توصیف کرده و خواستار بازخواست و پیگرد قانونی بنگویر و رفتار انسانی با اسرای فلسطینی شدند.
بماند که سازمان ملل متحد مثل همیشه در چنین مواقعی، فقط از حملات رژیم به ناوگان صمود ابراز نگرانی کرد، و همان واکنشهای ضعیفی که از سران کشورهای اروپایی ( بهجز یکی دو کشور مثل اسپانیا) علیه رفتار بنگویر و رژیم اشغالگر سر زد، به نظر بیش از آنکه موضع حقیقی آنها باشد، به دلیل رسواییِ رسانهایِ جهانی و حضور افراد بسیاری با تابعیت کشورهای غربی در ناوگان صمود بود. افراد غیرسرشناس و سرشناسی چون خواهر رئیسجمهور ایرلند؛ «دکتر مارگارت کانلی»، که با انتشار ویدئویی از حضور در ناوگان صمود ابراز افتخار کرد و خواهر رئیسجمهورش؛ «کاترین مارتینا اَن کانِلی»، فقط به ابراز نگرانی شدید نسبت به بازداشت او بسنده کرد.
سخن آخر: فلسطین آزاد خواهد شد، اگرچه با قطرههای خون ما
اگرچه این دومینبار در طول یکسال اخیر بود که انسانهایی شریف و آزاده از سراسر جهان، سوار بر قایقهای شخصی و مردمیِ ناوگان صمود برای شکست محاصره 18 ساله غزه دل به دریای مدیترانه زدند و پیامدهای خطرناک و عواقب آن را به جان خریدند، اما از زمانِ حصرِ نوار غزه توسط رژیم اشغالگر یعنی از سال 1386 ( 2007 م) تاکنون، حدود 10بار تلاشهای دریایی و زمینی برای شکست این محاصره صورت گرفته که تقریبا به جز یکیدو مورد تلاش زمینی، بقیه با شکست، مصادره کشتیها و اموال، یا بازگشت به دلیل تهدید مواجه شدند. در یک مورد در خرداد 1389 (ژوئن 2010 ) حتی نیروهای نظامی اشغالگر پا را از تهدید فراتر گذاشته و با حمله به ناوگان آزادی که شامل 6 کشتی و 663 فعال حامی فلسطینی از 37 کشور بود، 9 نفر را کشتند.
انگار همانطور که برخی کشورها در واکنش به توقیف اخیر ناوگان صمود، از این یورش به «دزدی دریایی» تعبیر کردهاند و دفتر سیاسی حماس نیز نسبت به تبدیل این دزدی دریایی به یک رویه عادی هشدار داده است، تلاش بشردوستانه برای نجات غزه از قحطی و مرگومیر، در سکوت و تسامح و تساهلِ جامعه جهانی، فرصتی برای رژیم منحوس فراهم کرده که در کنار غصب سرزمین فلسطین، چونان راهزنی به غارت محمولههای اهداییِ غذا و دارو و پوشاک و سوخت به مردم غزه بپردازد، چه اینکه در همین یکسال اخیر و با توقیف ناوگانهای صمود در شهریور 1404 و اردیبهشت 1405، بیش از صد قایق ارزشمند کوچک و بزرگ و دهها کانتینر سوخت و خوراک و دارو و پوشاک و تجهیزات پزشکی را به یغما برده است. این در حالی است که به جز توقیف اخیر در اردیبهشت امسال، تقریبا در موارد گذشته هیچ واکنشی از سوی جامعه بینالمللی مشاهده نشد.
از این منظر به نظر میرسد که رژیم غاصب بدش نمیآید که ناوگانهایی چون صمود، نه تنها هر سال بلکه سالی چندبار با هدف شکست حصر غزه به سوی آبهای فلسطین اشغالی روانه شوند و رژیم مثل دزد قافله، کل ناوگان را (مثال آش با جاش) به یغما ببرد.
اما سکه دو رو دارد و از منظری دیگر میتوان به روی مثبت این ماجرا نگریست؛ اینکه با هر بار جمعآوریِ کمکهای بشردوستانه از خیران سراسر دنیا، شرایط اسفبار غزه که رژیم غاصب سعی در مخفی کردن آن دارد، به مردم جهان یادآوری شده و به وجدانهای خفته و در غفلت مانده، تلنگری وارد میشود.
از سویی از آنجا که تقریبا تمام رهبران جهان -به جز چند کشور مثل ایران ـ یا چشمان خود را به روی جنایات رژیم اشغالگر بستهاند، یا از آن حمایت میکنند، به نظر میرسد تنها راه نجات مردم غزه، بیداریِ جهانی باشد و مطلع کردن افکار عمومی جهان، تا از این طریق مردم سراسر دنیا در حمایت از مردم مظلوم فلسطین و غزه به میدان بیایند و رهبران کشورهای خود را تحت فشار بگذارند، کاری که تقریبا از سال گذشته در برخی شهرها و دانشگاههای جهان شاهد آن هستیم، اما باید به تمام شهرها و کشورها و ملتها گسترش یابد.
و این دقیقا همان هدفی است که نظام جمهوری اسلامی ایران 40 سال است بار آن را به تنهایی به دوش کشیده و امروز هم آزادگانی از سراسر جهان در ناوگان صمود آن را دنبال میکنند؛ کمااینکه تیاگو آویلا؛ فعال برزیلی حامیِ فلسطین و از مدیران و طراحانِ «ناوگان جهانی صمود» اخیرا در گفتوگو با یک روزنامه عربی، با شعار «فلسطین آزاد خواهد شد» و «نسل ما صهیونیسم و امپریالیسم را دفن خواهد کرد»، باوجود موضعگیری ضعیف سازمان ملل و رهبران کشورهای اروپایی و غیراروپایی، از ادامه مسیر مبارزاتی خود و همراهانش دفاع کرد.
متاسفانه کشورهای امریکایی اروپایی به کمک رسانههای فراگیری که دارند، توانستهاند عوامفریبانه 80 سال اشغالگری، زورگویی و جنایات رژیم اشغالگر اسرائیل علیه مردم فلسطین را از دید مردم جهان پنهان کنند، اما وجدان بهخوابرفته جهان با حرکتهای سراسریِ مردمی چون تلاش ناوگان صمود در حال بیدار شدن است.
مردم جهان دیگر اعتمادی به رهبران و رسانههای فریبکار خود ندارند و همین، مبنای پایهریزی ناوگانهایی چون صمود و آستین بالا زدن آزادیخواهان جهان شده تا با کمکهای اندک بشردوستانه و کارهای کوچکی به وسع خود، اما با همت بلند و بالا، دل به میدان جهادِ رسواسازی رژیم جنایتکار اسرائیل بزنند، کمااینکه در حرکت اخیر ناوگان صمود، 87 نفر از بازداشت شدگان، دست به اعتصاب غذا زده و پیام دادند که خواستار آزادی 9500 گروگان فلسطینیِ اسیر در سیاهچالهای اسرائیلی هستند، زیرا خوب میدانند آنچه امروز فقط در سه روز بازداشت تجربه کردند، بخش بسیار ناچیز از رنجی است که فلسطینیان و اسرای فلسطینی 8 دهه آن را تجربه کرده و با آن مواجه هستند.
عدالتخواهان شریف ناوگان صمود وقتی پس از آزادی، با نشان دادن بدن شکنجه شده خود، مقاوم و محکم لبخند میزدند و از بازگشت دوباره به آبهای فلسطین با شعار و انگیزه نابودی رژیم جنایتکارِ غاصب سخن میگفتند، یا آنجا که یکی از فعالان ناوگان، هنگام بازداشت و انتقال از کشتی به بازداشتگاه، بیهراس، به صورت سرباز صهیونیستی آب دهان انداخت، آگاهانه دست به جهادی زدهاند که سرانجامش بیداری جهان و قیام علیه زورگویان و ستمگران و جنایتکاران صهیونیستی در سراسر عالم است، به حول و قوه الهی. کمااینکه سردار قاآنی هم چند روز پیش گفت که بازداشت و شکنجه فعالان ناوگان صمود، فلسطین را باز به کانون توجه جهانیان بازگرداند، دیوارهای تزویر آزادیهای تمدن غرب را فرو ریخت، فاشیست صهیونیست را بیشازپیش رسوا ساخت و پایههای سست حکومت غاصب صهیون را سستتر کرد و سریعتر از قبل به نقطه پایان نزدیک کرد.
انتهای پیام/