آخرین خبرهای تسنیم

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب روز گذشته به کار خود پایان داد. در این دوره نمایشگاه که از  26 اردیبهشت تا دوشنبه 4 خرداد ادامه داشت،  700 هزار نسخه کتاب خریداری شد.

بر اساس آمارهای اعلام شده 295  هزار و 242 سفارش تا ساعت 14 روز دوشنبه(چهارم خرداد) در سامانه نمایشگاه ثبت شده که شامل 126 هزار و 631 عنوان کتاب بوده است، سهم ناشران داخلی 125هزار و 86  عنوان و سهم ناشران خارجی (لاتین و عربی) هزار و 545 عنوان بوده است.

در مجموع 697 هزار و 299 نسخه کتاب در این نمایشگاه خریداری شده است که 694 هزار و 751 نسخه مربوط به ناشران داخلی و 2 هزار و 548  نسخه مربوط به آثار ناشران خارجی است.

اما آیا استقبال از این دوره نمایشگاه مجازی قابل قبول بوده است؟

آمارها نشان می‌دهد که با نمایشگاه نسبتا ضعیفی به لحاظ میزان استقبال و فروش مواجه بوده‌ایم،  مقایسه آمار نسخه‌های فروش رفته کتاب در این دوره نمایشگاه با سال گذشته حاکی از کاهش 59 درصدی فروش در تعداد نسخه است.

در حالیکه ابراهیم حیدری از فروش 700 هزار نسخه‌ای کتاب تا ساعت 14 آخرین روز نمایشگاه خبر داده است که سال گذشته تا ساعت 13 آخرین روز نمایشگاه یک میلیون و 115 هزار و 564 جلد به ارزش 287 میلیارد و 447 میلیون تومان به فروش رفته است‌.

هر چند مسئولان نمایشگاه مجازی تا لحظه نگارش این گزارش، هیچ آماری از فروش ریالی این دوره نداده‌اند، اما با توجه به افزایش 35 درصدی قیمت کتاب بر اساس آمارهای ثبتی و بالای 50 درصدی بر اساس مشاهدات میدانی در بازه زمانی اردیبهشت سال گذشته تا اردیبهشت امسال باید گفت که حتی با وجود افزایش قیمت کتاب ما در حوزه فروش ریالی نیز قطعاً رشدی نداشته و حدود یک سوم سال گذشته فروش داشته‌ایم.

علاوه بر بررسی‌های آماری،  برآورد نظرات کارشناسی ناشران نیز حکایت از استقبال ضعیف از نمایشگاه مجازی کتاب دارد، عمده ناشران حتی ناشرانی که رتبه‌های نخست فروش را داشته‌اند،  اذعان می‌کنند که نسبت به سال گذشته فروششان به یک سوم تا یک چهارم کاهش داشته است،اگرچه عدم برگزاری نمایشگاه فیزیکی تاثیر غیر قابل انکاری بر کاهش استقبال دارد، اما این به تنهایی عامل نیست، برخی از ناشران مهمترین دلیل در این استقبال ضعیف را عدم تبلیغات و اطلاع رسانی مناسب می‌دانند و برخی دیگر ضعف‌های زیرساختی در سامانه نمایشگاه را علت می‌دانند.

سیدعباس حسینی‌نیک مدیر انتشارات مجد در این زمینه به تسنیم می‌گوید: قبل از هر چیز باید تاکید کنیم که برگزاری یک نمایشگاه کتاب مجازی در شرایط موجود ولو ضعیف بهتر از برگزار نشدن آن است.

وی مهمترین ایراد نمایشگاه مجازی کتاب را ندانم‌کاری‌ها و آزمایش و خطای مسئولان می‌داند و می‌گوید: پس از هفت دوره برگزاری نمایشگاه هنوز در مسائل ابتدایی و سیاست‌گذاری‌ها دچار ضعف هستیم، مسائلی پیش پا افتاده مانند بازه زمانی انتشار کتاب‌های عرضه شده،  درصد تخفیف یارانه و ... موجب می‌شود که ما از مسائل اصلی دور شویم.

حسینی‌نیک با اشاره به یارانه 10 درصدی برای مخاطب ادامه می‌دهد: وقتی ما برای 2 میلیون تومان خرید تنها 200 هزار تومان یارانه درنظر می‌گیریم،  عملا حمایت از مصرف‌کننده را صفر کرده‌ایم،  طبیعی است که با قیمت‌های فعلی مصرف‌کننده کمتر قادر به خرید است. بررسی‌ها نشان می‌دهد با توجه به سخت‌گیری‌هایی  که در پرداخت همین 10 درصد یارانه وجود داشته 90 درصد خریداران از همان 10 درصد هم استفاده نکرده‌اند.

مدیر انتشارات مجد ادامه داد: وزارت ارشاد باید توجه داشته باشد که وقتی قرار می‌شود نمایشگاه برگزار شود، باید ایرادات و نواقص را به حداقل ممکن رساند،  اینکه بودجه نداریم نباید بهانه‌ای برای هر چه ضعیف‌تر  برگزار کردن نمایشگاه باشد.

وی به عدم تبلیغات و اطلاع رسانی شهری ، عدم همکاری دستگاه‌های مختلف در برگزاری بهتر نمایشگاه مجازی اشاره کرده واضافه می‌کند: برگزاری نمایشگاه کتاب ولو مجازی یک امر ملی است، صدا و سیما،  شهرداری و... باید همه کمک کنند تا نمایشگاه بهتر برگزار شود. بازی‌های جناحی را نباید وارد فرهنگ کرد.

حسینی‌نیک با اشاره به برگزار شدن نمایشگاه فیزیکی در آینده  می‌گوید:  امیدوارم مدیران ارشاد قبل از هر چیز فکری برای بودجه نمایشگاه کنند، در عین حال برخی امور در سیاست‌گذاری‌ها و زیرساخت‌ها نیازی به بودجه ندارد،  اما در همان‌ها هم ضعف وجود دارد که باید برطرف شود، برای نمونه مشورت خواستن از صنف که بودجه نمی‌خواهد.

علی محمدپور از فعالان نشر الکترونیک که در بخش کتاب چاپی نیز در این نمایشگاه حضور داشته است،  معتقد است که از کل آمار فروش تعداد نسخه در نمایشگاه مجازی،  15 درصد متعلق به کتاب الکترونیک بوده است.به لحاظ فروش ریالی نیز سهم کتاب‌های الکترونیک 3 تا 4درصد بیشتر نیست.

وی به آمارهای موجود در سامانه نمایشگاه مجازی که در اختیار مدیران نمایشگاه قرار دارد،  اشاره کرده و می‌گوید: روز 30 اردیبهشت ماه مشاهداتی از این سامانه داشتم که نشان می‌دادُ از پرفروش‌ترین ناشر نمایشگاه در بخش کودک وبزرگسا ل در هر سفارش ثبت شده نهایتا 5 نسخه کتاب خریداری شده است.آمارها و بررسی‌ها نشان می‌دهد که قدرت خرید مخاطب امسال یک سوم سال گذشته بوده است. چرا که هم قیمت کتاب افزایش قابل توجه داشته است و هم درصد یارانه کاهش داشته است. مخاطب سال گذشته با 50 درصد تخفیف کتاب خریداری کرده است اما امسال با 25 درصد. تازه در 90 درصد موارد مخاطب از همان یارانه 15 درصدی ناشر بهره‌مند شده است.

علی‌رغم اذعان‌هایی که بر افزایش قیمت کتاب و کاهش توان خرید مردم در این حوزه وجود دارد، نگاهی به میزان خرید کتاب از نمایشگاه نشان می‌دهد که با وجود قرار داشتن در وضعیت ‍آتش بس مخاطبان کتاب هنوز ارتباط خود را با این کالا قطع نکرده و سعی داشته و دارند تا جایی برای این کالا در سبد معیشت خود باز کنند. اما جدای از این پیوست اقتصادی برای نمایشگاه کتاب که به طور عمده به رابطه میان ناشر و مخاطبش باز می‌گردد ، نمایشگاه می‌بایست پیوستی فرهنگی نیز داشته باشد که متولی آن نهاد دولت و کارکرد آن تسهیل پیوند میان ناشر و مخاطب در جریان نشری است که دولت موظف بر نظارت و سیاست‌گذاری در آن دارد.

آنچه این دوره از نمایشگاه مجازی کتاب از آن ضربه خورد نیز دقیقا در همین نقطه است. نبود سیاست‌گذاری کوتاه‌مدت، میان ‌‌مدت و بلندمدت برای این رویداد و نبود هیچگونه پیوست فرهنگی، تروجی و تبلیغاتی برای برپایی این رویداد بوده است. به زبان ساده این دوره از نمایشگاه در حالی به پایان رسید که هنوز خیل زیادی از مخاطبان کتاب یا اطلاعی از برگزاری آن ندارند یا اطلاعی از نحوه توزیع یارانه و یا حتی اطلاعی از نحوه و میزان خرید از آن.

ساده‌دلانه است که دلخوش کنیم که نهادهای عمومی و یا رسانه ملی و سایر رسانه‌ها در ایجاد پیوستی فرهنگی برای این رویداد دست نهاد دولت را خالی گذاشته‌اند. بلکه به نظر می‌رسد از سوی نهاد برگزاری هم برنامه‌ یا مدل و ایده‌ای برای معرفی این رویداد وجود نداشته است و ماحصل افت اقتصادی این رویداد از این پنجره قابل روئیت است. یک بررسی ساده در همین زمینه نشان می‌دهد که بخش زیادی از مخاطبان کتاب کماکان از برگزار شدن این رویداد بی اطلاع بوده و یا از مدل و چگونگی شرکت در آن خبری نداشته است. آیا باید قبول کنیم دستگاه عریض و طویل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی توانایی ویژه‌ای برای معرفی و همراهی با اولین رویداد مهم فرهنگی ایران در ایام آتش بس نداشته است و یا با وجود توان بالفعل برنامه‌ای برای بالقوه کردن آن نداشته است؟

انتهای پیام/