مرسدس که زمانی مدعی بیچون و چرای فرمول یک بود، اکنون با چالش بزرگتری روبروست.
به گزارش خبرگزاری تسنیم ، مسابقه اصلی گرندپری کانادا در روز شنبه تعیین خط نبود، بلکه مسابقه سرعت بود؛ مسابقهای که در آن نبرد بین جورج راسل و آندرهآ کیمی آنتونلی فراتر از رقابت دوستانه رفت. رانندگان مرسدس برای پیروزی مبارزه کردند و آنتونلی دو بار از پیست خارج شد، راسل را به مبارزهای «کثیف» متهم کرد و حتی خواستار جریمه شد. توتو ولف که صدایش معمولاً در برنامههای تلویزیونی شنیده نمیشود، حتی مجبور به مداخله شد.
نبرد در جزیره نوتردام
نبرد بین جورج راسل بریتانیایی و آنتونلی ایتالیایی از دور ششم آغاز شد. کیمی با موفقیت از آخرین پیچ خارج شد و در پیچ یک به بیرون حمله کرد. در اوج پیچ، کیمی کمی عقبتر از جورج بود، بنابراین راننده بریتانیایی حق داشت هیچ فضایی به رقیب خود ندهد و از این فرصت استفاده کند. آنتونلی در مسیر بازگشت به پیست، شانه را شخم زد و نزدیک بود به راسل برخورد کند.
راننده ایتالیایی قصد تسلیم شدن نداشت و دوباره، این بار در داخل، در پیچهای 8 و 9 به سمت شیکَن حمله کرد. با این حال، آنتونلی زیادهروی کرد، چرخهایش را قفل کرد و دوباره از پیست خارج شد. علاوه بر این، آنتونلی که در مسیر مستقیم بعدی شتاب خود را از دست داده بود، جایگاه دوم را از دست داد و به لاندو نوریس اجازه عبور داد. کیمی در پایان تلاش کرد تا به مکلارن حملهای متقابل کند اما تلاش او برای سبقت گرفتن در بیرون پیچ اول دوباره ناکام ماند. در نهایت، آنتونلی سوم ماند و دو امتیاز را به راسل واگذار کرد.
کیمی به وضوح از اقدامات جورج خوشش نیامد. آنتونلی به مهندس مسابقه گفت: «کمی کثیف بود. او مرا به بیرون هل داد و این یک جریمه است.» یک راننده خواستار مجازات همتیمی خود شد؛ آخرین باری که چنین اتفاقی در فرمول یک افتاد، چه زمانی بود؟ پیتر بانینگتون سعی کرد راننده ایتالیایی را آرام کند اما او دوباره ادعا کرد که راسل او را مجبور به خروج از پیست کرده است. در آن لحظه، توتو ولف، مدیر تیم وارد عمل شد: «کیمی، روی رانندگی خود تمرکز کن، نه اینکه در رادیو ناله کنی.» این روش جواب داد؛ آنتونلی دیگر با تیم بحثی نکرد.
پس از پایان مسابقه، آنتونلی آرامتر شد اما دوباره ادعا کرد که راسل در پیچ اول، هنگام حمله، او را از مسیر مسابقه خارج کرده است. کیمی گفت: «باید آن صحنه را دوباره تماشا کنیم، چون من درست کنارش بودم.» جورج در مصاحبه پس از مسابقه گفت: «ما مبارزه خوبی داشتیم، خوشحالم که هر دو اینجا هستیم.»
اسپرینت مونترال نخستین باری بود که نبرد بین راسل و آنتونلی تا این حد شدید شد و این تعجبآور نیست، زیرا پیشتر رانندگان مرسدس اساساً چیزی برای رقابت نداشتند اما در این فصل قهرمانی در خطر است. پیکانهای نقرهای امسال در تمام مسابقات به جز اسپرینت میامی پیروز شدهاند، به راحتی در صدر جدول قهرمانی قرار دارند و تصور اینکه کسی در دوئل آنها دخالت کند، دشوار است. وقتی دو راننده از یک تیم برای کسب عنوان قهرمانی میجنگند، همیشه مشکلاتی پیش میآید. لازم نیست برای مثال خیلی دور برویم: حتی مکلارن هم سال گذشته پس از حادثه گرندپری سنگاپور اوضاع متشنجی داشت.
اگر درباره خودِ نبرد در پیست صحبت کنیم، گلایههای آنتونلی از راسل کمی عجیب به نظر میرسد. ما درباره نبرد قهرمانی صحبت میکنیم؛ جورج پیشتاز است و به سادگی از روی ادب مقام اول را واگذار نمیکند. واضح است که این بریتانیایی همیشه در مبارزهاش با کیمی تا آخر پیش میرود و حمله از بیرون همیشه نوعی شرطبندی است روی اینکه رقیبش فضا را واگذار کند. راسل کاملاً حق داشت که این کار را نکند و این کار را هم نکرد. علاوه بر این، بریدن شیکَن آسیب بسیار بیشتری به مسابقه آنتونلی وارد کرد، زیرا کیمی پس از آن مقام دوم را از دست داد.
از سوی دیگر، راسل هم چیز زیادی برای جشن گرفتن ندارد. جورج ادعا میکند که مشکلات گرندپری میامی برای او تعجبآور نبود اما در مونترال او باید ثابت میکرد که راننده شماره یک مرسدس است و در این کار شکست خورد. بله، راسل در هر دو دور مقدماتی جلوتر بود اما فقط با اختلاف صدم ثانیه؛ حتی نه یکدهم ثانیه. جورج در اسپرینت شروع بسیار خوبی داشت اما راننده بریتانیایی نتوانست از آنتونلی فاصله بگیرد و فرصت حمله را از او بگیرد. با توجه به تفاوت تجربه، راسل باید در مونترال برتری راحتی نسبت به آنتونلی میداشت اما فعلاً به نظر میرسد که هیچ راننده شماره یکی در مرسدس وجود ندارد.
در همین حال، کیمی با وجود باخت به همتیمیاش نشان داد که آماده حمله به او است و از ریسک تصادف نمیترسد. به جز مسابقه میامی، آنتونلی در سرعت خالص از راسل عقب بود اما در مونترال، تفاوت بین رانندگان مرسدس ناچیز بود. این آخر هفته، آنتونلی طعم خون را چشید؛ او اکنون راسل را به عنوان یک رقیب میبیند، نه به عنوان همتیمی باتجربهتری که باید از او یاد بگیرد. با این حال، اخیراً، کیمی پس از نخستین پیروزی فرمول یک خود در چین گفت که هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری از راسل دارد. چه اتفاقی میافتد؟
در اینجا دو گزینه وجود دارد. سناریوی خستهکننده: توتو ولف به آنتونلی فشار خواهد آورد و او را مجبور میکند که شور و شوق خود را کم کند و خویشتندارتر باشد تا در آینده درگیری درونتیمی به سطحی نرسد که خطر برخورد را به همراه داشته باشد. بله، کیمی پروژه ولف است اما این بدان معنا نیست که توتو حاضر است رابطهاش با راسل را به خاطر این ایتالیایی خراب کند. مرسدس به عنوان قهرمانی نیاز دارد و اختلاف رانندگان میتواند مانع آن شود؛ به این معنی که این اختلافات باید در نطفه خفه شوند. بههرحال، این تازه آغاز فصل است و مکلارن از قبل آماده رقابت با مرسدس است. امتیازها باید حفظ شوند.
از سوی دیگر، کنار گذاشتن آنتونلی دیگر یک گزینه نیست. او متوجه شده است که نه تنها وقتی راسل در حال تقلا است، میتواند از او پیشی بگیرد. این فقط به کیمی اعتمادبهنفس میدهد و او به اعمال فشار بر همتیمیاش ادامه خواهد داد. در مونترال، حملات آنتونلی عجولانه و نسنجیده به نظر میرسید. شاید به این دلیل باشد که حتی صبح شنبه هم کیمی مطمئن نبود که میتواند راسل را در یک مبارزه نزدیک شکست دهد. حالا، بیایید امیدوار باشیم که این راننده ایتالیایی در اقدامات خود حسابگرتر و مؤثرتر شود.
آیا نبرد بین راسل و آنتونلی میتواند به یک دشمنی تبدیل شود؟ البته. چرا که نه؟ مرسدس سیاست فرصت برابر را حفظ میکند، رانندگان حق دارند یکدیگر را به چالش بکشند تا زمانی که منجر به برخورد نشود و اگر سیاست تیم تغییر نکند، همتیمیها بیش از یکبار در نبردهای چرخ به چرخ گیر خواهند کرد. اینکه چه کسی در آن نقطه روحیه قویتری خواهد داشت، هنوز مشخص نیست و این بدیهی نیست که راسل با تمام تجربهاش بیش از آنتونلی پیشی بگیرد.
فصل تازه شروع شده است، گرندپری کانادا تنها پنجمین دور از 22 دور است و توازن قدرت در مرسدس از قبل تغییر کرده است. پیش از شروع مسابقات همه به اتفاق آرا راسل را به عنوان مدعی اصلی قهرمانی معرفی میکردند اما برای دومین آخر هفته متوالی، این راننده بریتانیایی نتوانسته همتیمی جوان خود را سر جایش بنشاند. از سوی دیگر، آنتونلی فراتر از انتظارها ظاهر شده و اگر هنوز نتوانسته جورج را ناامید کند، به آن نزدیک است.
در حال حاضر، به نظر میرسد که شاهد نبردی بسیار شدید برای قهرمانی هستیم و اگر مکلارن یا تیم دیگری وارد عمل شود، میتواند پایان فصلی فوقالعاده هیجانانگیز باشد.
انتهای پیام/