آخرین خبرهای تسنیم

به گزارش خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم ، حجت‌الاسلام والمسلمین سید احمد فقیهی، در جلسه درس اخلاق مسجد امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) شهرک مهدیه با اشاره به دعای قرآنی «رَبَّنَا ٱغفِر لِی وَلِوَٰلِدَیَّ وَلِلمُؤمِنِینَ...» تأکید کرد: خیلی مهم است که آدم به خودش توجه داشته باشد؛ به خصوص وقتی به گنهکارها توجه می‌کند، اول به خودش نگاه کند. اول گنهکار خودم هستم، بعد برای پدر و مادر و بعد برای مؤمنین؛ این یک ترتیب منطقی و حقیقت خارجی است که تا خودم اصلاح نشوم و تا برای خودم طلب مغفرت نکنم و اصلاح نشوم، طلب مغفرت برای والدین هم خیلی اثر نمی‌کند. درست  است که دعای در حق دیگران است؛ اما فرق می‌کند که دعا از چه کسی صادر شود. اگر خودم اصلاح شوم، می‌توانم برای والدین و مؤمنین طلب مغفرت کنم.

استاد فقیهی با بیان این نکته که در شرایط حاضر با وجود زحماتی که  نیروهای مسلح می‌کشند، ولی  بیشترین بار تربیتی به دوش روحانیت است، خاطرنشان کرد: منِ طلبه اگر بخواهم کار تبلیغی فرهنگی تربیتی بکنم، شرط اولش این است که خودم تربیت شده باشم. اول باید خودم تربیت بشوم تا بتوانم تربیت را ترویج بدهم. اول باید خودم تبلیغ بشوم و دین را یاد بگیرم تا بعد بتوانم تبلیغ دین بکنم؛ مثل مشکلی که در امر به معروف داریم. متأسفانه گاهی آدم می‌بیند کسانی که امر به معروف می‌کنند احکام  را درست بلد نیستند، یک چیزی به گوش‌شان خورده؛ اما دقیق نمی‌دانند.

وی افزود: وقتی من خودم حکم دقیق مسأله را نمی‌دانم، اگر امر به معروف بکنم خراب می‌کنم. وقتی می خواهم تبلیغ دین کنم باید اول خودم درست دین را شناخته باشم و اشتباه نکنم؛ آنجایی که باید سخت بگیرم، سخت بگیرم و جایی که نمی‌باید سخت بگیرم، سخت‌گیری نکنم.

این استاد اخلاق تصریح کرد: اگر بخواهیم  دین را بشناسیم که مبلغ خوبی برای دین باشیم دو  چیز  نیاز داریم و نیاز جدی است. آن چیزی که  آسان‌تر است  این است که  آدم درس بخواند و همه چیز هم بخواند. یک طلبه فقه و اصول نیاز دارد؛ اما تفسیر قرآن هم  نیاز داریم، روایت هم نیاز داریم، تاریخ اسلام هم باید بلد باشیم. اما با درس خواندن هم کسی عالم نمی‌شود؛ یعنی عالمی که مبلغ دین باشد فقط با درس خواندن نمی‌شود.

وی در ادامه به دومین نیاز مبلّغ دینی اشاره کرد و گفت: در آن نامه‌ای که وجود مقدس امام زمان(علیه‌السلام) برای معرفی نماینده‌های خودشان فرستادند، فرمودند: «صائنا لنفسه مخالفا لهواه». درس بخواند، اما اگر این نفس بر آدم غلبه پیدا کرد، درس خواندنش مضر هم می‌شود! این دو را نیاز داریم که هم درس بخوانیم، عالم شویم و هم از جهات اخلاقی «صائنا لنفسه و مخالفا لهواه» باشیم.

استاد فقیهی خاطرنشان کرد: درس خواندن و مخالفت با هوای نفس به توسل نیاز دارد. اگر این توسلات نباشد هر چه هم آدم تلاش بکند به جایی نمی‌رسد. معنای توسل این است که من بفهمم و باور کنم  که همه‌ی عالم را خداوند در اختیار ائمه قرار داده است. در زیارت جامعه فرمود: «بِکُم فَتَحَ اللهُ و بِکُم یَختِمُ و بِکُم ینزلُ الغیثَ و بِکُم یُمْسِکُ السماءَ اَنْ تَقَعَ علی الارض»؛ همه چیز به واسطه‌ی ائمه است. این توسل است. مجالسی که به عنوان ذکر مصائب و عزاداری به پا می‌کنیم هم توسل است؛ منتها حقیقت توسل این عزاداری نیست؛ عزاداری کار مهمی است؛ اما توسل احساس نیاز است و تا این احساس نیاز در وجود من پیدا نشود توسل معنا پیدا نمی‌کند. بخشی از معرفت امام این است که آدم بفهمد که نیازهای مادی و معنوی جز از طریق امام برآورده نمی‌شود.

وی با توجه به جنگ اخیر یادآور شد: این گرفتاری که الان برای مملکت ایجاد شده که معلوم هم نیست گرفتاری باشد، شاید هم باعث خیر و برکت و عزت و آبرو باشد، حقیقتش را نمی‌دانیم؛ اما هرچه باشد  برای این است که مردم متوجه امام زمان(علیه‌السلام) شوند و در خانه‌ی ایشان بروند. اگر ما ادعا می‌کنیم که اینها مقدمه ظهور است و ان‌شاء‌الله این انقلاب به ظهور امام زمان می‌رسد، خب این دل‌ها باید متوجه امام زمان شود.

خبرنگار: بابک شکورزاده

انتهای پیام/