به گزارش گروه رسانهای شرق،
تا ۴۵ درصد درختان سرخهحصار خشک شدهاند و برآوردهای اولیه از آسیبدیدگی ۴۰ تا ۵۰ درصد جنگلکاریهای لویزان حکایت دارد. در چیتگر نیز هزاران درخت خشک و آفتزده از محدوده جنگلی خارج شدهاند. شهرداری برای احیای جنگلهای قدیمی تهران برنامهای ۱۰ساله تهیه میکند که هنوز به تصویب نهایی نرسیده است.
خشکیدگی درختان جنگلی تهران به چیتگر محدود نمانده است. نقی شعبانیان، معاون توسعه جنگل و کمربند سبز سازمان بوستانهای تهران، در گفتوگو با ایسنا اعلام کرده ۴۰ تا ۴۵ درصد درختان سرخهحصار خشک شدهاند و بخشی دیگر نیز درگیر خشکی و آفتزدگی هستند. به گفته او، بررسیهای اولیه نشان میدهد حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد جنگلکاریهای قدیمی تهران با مشکلات مشابه مواجهاند. البته آماربرداری میدانی و بررسی تصاویر ماهوارهای هنوز ادامه دارد و این ارقام قطعی نیستند.
در غرب تهران، چیتگر همچنان با کمبود آب روبهرو است. محمدجواد خسروی، شهردار منطقه ۲۲، پنجم آبان در جلسه ۴۴۲ شورای شهر اعلام کرد حقابه قدیمی این بوستان که حدود ۵۰۰ لیتر بر ثانیه بود، در مقاطعی به صفر رسیده است. اکنون چیتگر به ۲۵۰ لیتر آب در هر ثانیه نیاز دارد، اما حدود ۱۸۰ لیتر دریافت میکند؛ یعنی ۷۰ لیتر کسری در هر ثانیه، معادل ۲۸ درصد نیاز آبی.
این کمبود با وجود اجرای
۴۰ کیلومتر شبکه انتقال آب، احیای تعدادی از چاهها و استفاده از پساب تصفیهشده همچنان ادامه دارد.
در همان جلسه، ناصر امانی، عضو شورای شهر، از خشکیدگی و آفتزدگی حدود ۳۰ هزار درخت چیتگر و کوتاهی در نگهداری از آنها طی ۴۰ ماه انتقاد کرد. گزارشهای ارائهشده نیز از خروج حدود ۲۵ هزار درخت آسیبدیده حکایت دارد. شهرداری وعده داده تا پایان سال ۱۴۰۵، حدود ۳۰ هزار درخت جدید بکارد.
جنگلکاریهای قدیمی تهران از دهه ۱۳۴۰ آغاز شدند؛ زمانی که بارندگی بیشتر و جمعیت پایتخت کمتر بود. شعبانیان میگوید خشکسالیهای پیدرپی، افزایش دما، آلودگی هوا، کهولت درختان و کاهش آبیاری در خشکیدگی آنها نقش داشتهاند. او همچنین معتقد است اگر عملیات فنی و نگهداری از دهههای ۱۳۵۰ و ۱۳۶۰ بهدرستی انجام میشد، وضعیت امروز متفاوت بود.
سازمان بوستانها اکنون برنامهای ۱۰ساله برای احیای سرخهحصار در دست تدوین دارد. در این برنامه قرار است نوع عملیات احیا، کاشت و نگهداری درختان برای هر بخش از بوستان مشخص شود. طرح هنوز باید در کمیتههای فنی شهرداری و منابع طبیعی استان تهران تصویب شود. برنامههای مشابهی نیز برای سایر جنگلهای قدیمی در نظر گرفته شده است.
در لویزان، برآورد اولیه از آسیبدیدگی ۴۰ تا ۵۰ درصد جنگلکاریها حکایت دارد، اما هنوز تعداد درختان خشکیده و در معرض خشکیدگی مشخص نیست. شهرداری برای جبران کمبود آب چیتگر نیز از احداث یک واحد تصفیه با ظرفیت پنج هزار مترمکعب و راهاندازی دو تصفیهخانه ۲۵ هزار مترمکعبی در آینده خبر داده است.
در حالی که بخش بزرگی از درختان قدیمی تهران آسیب دیدهاند، برنامههای احیا هنوز در مرحله تدوین یا تأمین زیرساخت قرار دارند. تأمین آب و نگهداری از درختان باقیمانده، مهمترین مسئلهای است که نمیتواند تا پایان برنامههای ۱۰ساله منتظر بماند.
