یک آمریکایی گفته است که ایران لیبرال‌دموکراسی آمریکا را نجات داد و دیگری اظهارنظر کرده که به جای تغییر نظام در ایران (Regime change) این تغییر نظام در آمریکا اتفاق افتاد و آن یکی گفته که ایران قدرت چهارم جهان است و ده‌ها و شاید صدها اظهارنظر دیگر درباره مسائل فی‌مابین ایران و دشمنان. اینها همه هم راست است و هم بی‌اعتبار.
راست از آن لحاظ که واقعیت‌ها را هرچند نه کامل و حتی گاهی به طنز می‌رساند و بی‌اعتبار از آن نظر که به فرمایش قرآن از این‌گونه اخبار که دشمنان اعلام می‌کنند باید دوری کرد، زیرا به قول حکیم سعدی: هر بیشه گمان مبر نهالی/ شاید که پلنگ خفته باشد- یا هر پیسه گمان مبر نهالی / شاید که پلنگِ خفته باشد. به هرحال تفاوت نمی‌کند که پلنگ خفته باشد یا پلنگِ خفته باشد. مقصود آن است که در پس این اظهارنظرها اندیشه‌های مختلفی و نوعا شیطانی نهفته است و ساده‌دلی است که باور کنیم آنها به صدق و درستی این کلمات را بر زبان جاری می‌کنند. در این روزگار آدم‌هایی هستند که به هرچه در غرب می‌گذرد و هر اندیشه و هر کلامی از آنها نگاهی خصم‌آلود دارند، اما ناگهان همان آدم‌ها به هر دلیل به برخی اظهارنظرها مانند اظهارنظرهای ذکرشده تمسک می‌جویند و به قول خودشان آنها را «رفرنس» سخنان خود می‌کنند. از آن جمله سالخورده‌مرد استراتژیست ارشدی است که فراموش کرده «معمّره و ننکّسه» و مرد سپیدموی دیگری است که حسب ارتباط خونی مرتب به صداوسیما دعوت می‌شوند تا در صفحه جادویی دُرپراکنی کنند و به اندیشه خود ایران را به شعف وا دارند و دشمنان را بترسانند. هدف از اینکه ایشان در هر سخنرانی و از جمله در بیانات روزهای گذشته خود به قول فرد یا افرادی غرب‌نشین تکیه می‌کنند که ایران قدرت چهارم جهان است چیست؟ ایشان که ظاهرا اهل تجزیه و تحلیل مسائل سیاسی هستند، آیا نمی‌توانند تحلیل این کلام و تحلیل غربیان درمورد قدرت چهارم بودن ایران در جهان را بدهند؟ در این مختصر می‌خواهیم نگاهی به ابعاد قدرتمندی یک کشور بیندازیم. همین‌جا بگویم که همه ایرانیان آرزو دارند ایران نه‌تنها قدرت چهارم جهان باشد بلکه از اینکه مانند زمان هخامنشیان قدرت اول جهان باشد مفتخر خواهند بود. اما فراموش نکنیم که قرار بوده قدرت اول خاورمیانه باشیم اما عناصر متشکله اعلام‌شده، قدرتمندی امروز ما را در چه جایگاهی قرار می‌دهد. حال به اجزا و شاخص‌ها که همگی از سوی مقامات رسمی کشور انتشار یافته نظری نداریم، بلکه به طور کلی می‌خواهیم عناصر اصلی متشکله یا مؤلفه‌های «ایران قوی» را برشماریم.
1- آبادانی و حفظ و ارتقای سرزمین کشور به عنوان زیربنای زندگی و اقتصاد یعنی حفظ آب‌ها، خاک‌ها، رودخانه‌ها، تالاب‌ها، دشت‌ها، جنگل‌ها و کوهستان.
2- حفظ و ارتقای گنج‌های پنهان و آشکار زمین و عدم اسراف آنها به عنوان ثروت قابل سرمایه‌گذاری چون معادن، نفت، گاز، انرژی‌های تحت‌الارضی، انرژی‌های تجدیدشونده.
3- آمادگی دفاعی حداکثری کشور اعم از تجهیزات و فناوری‌های جدید نظامی و ارتقای روحیه شجاعت و ایثار و میهن‌دوستی و البته در رأس همه ایمان و توکل بر خداوند متعال.
4- ارتقای فناوری در حد جهانی و کاربرد آن در زمینه‌های تولید صنعتی، کشاورزی و خدمات و هماوردی با دیگر کشورهای فناور.
5- سرمایه مردمی داشتن حکمرانی یعنی باور مردم به حرف حکمرانی، یعنی مردم کلام حکمرانی را طوعا بپذیرند
و عمل کنند و نه کرها.
حال کلاه خود را قاضی کنیم و ببنیم در کجای این پنج مؤلفه هستیم. این حرف را برای آن نمی‌گویم که خود را تحقیر کنیم و چون ایران‌نشناس معروف بگوییم ایرانی لولهنگ هم نمی‌تواند تولید کند، بلکه برای خودشناسی بیشتر، واقع‌بینی و درس‌گرفتن برای تلاش بیشتر برای سربلندی ایران می‌گوییم. بارها گفته‌ام پدیده موشکی ایران که در سایه ایمان، علم، عمل و فداکاری دست‌اندرکاران آن پا گرفته، به حق پدیده قرن بیست‌ویکم است و مایه سربلندی و سرافرازی ایران در جهان شده است اما موفقیت‌هایی که در سایه تدابیر رهبری و شجاعت و خودگذشتگی رزمندگان، پایداری و اتحاد مردمان پاگرفته، نباید این احساس را در ما تقویت کند که ما قدرتمند و زورمند هستیم و باید خود را به هرکه هست تحمیل کنیم؛ یعنی خودفریبی و خودبزرگ‌بینی را از خود بزداییم. به یاد داشته باشیم ما به‌لحاظ قدرتمان با کسی نمی‌جنگیم؛ ما به‌خاطر عدالت و حق ایستادگی می‌کنیم. ما به‌خاطر قدرتمان به جنگ آمریکا و اسرائیل نمی‌رویم؛ ما در مقابل جنگ‌افروزی، تجاوز، ظلم و ستم، نژادپرستی و علیه پاک‌سازی قومی در مقابل دشمنان ایستادگی می‌کنیم و قدرت ما ایمان، اتحاد و ابتکارات خلاقانه فرزندان میهن است و هرگز نباید خام‌دلانه با توسل به برخی احادیث غربی‌ها یا شرقی‌ها، فرقی نمی‌کند، واقعیت و حقیقت را ذبح کنیم. ایران سربلند است و سرافرازتر خواهد بود به شرط آنکه تدبیر و اتحاد و علم و عمل را فراموش نکنیم.