به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،
انگلیس دهه‌ها پس از آنکه همسایه‌اش نروژ شروع به تبدیل درآمدهای نفتی خود در دریای شمال به یکی از بزرگ‌ترین صندوق‌های ثروت ملی جهان کرد، سرانجام یک صندوق سرمایه‌گذاری با پشتوانه نفت تأسیس کرد.
به گزارش ایسنا، صندوق ثروت انرژی جدید دو میلیارد پوندی دولت انگلیس که روز چهارشنبه در کنار تأیید میدان گازی جکداو (Jackdaw) اعلام شد، درآمدهای مالیاتی نفت و گاز دریای شمال را به انرژی‌های تجدیدپذیر و زیرساخت‌های کم‌کربن هدایت خواهد کرد.
این اعلامیه باعث شد این سؤال دوباره زنده شود که اگر انگلیس نیم‌قرن پیش پس‌انداز ثروت نفتی خود را آغاز می‌کرد، چه می‌شد؟
طبق مدل‌سازی خزانه‌داری که توسط بی‌بی‌سی گزارش شده است، اگر انگلیس ۲۰۰ میلیارد پوند تاریخی خود را در درآمدهای مالیاتی نفت و گاز دریای شمال سرمایه‌گذاری می‌کرد و بدون برداشت، بازده قابل مقایسه با صندوق نروژ را به دست می‌آورد، می‌توانست یک صندوق ثروت ملی به ارزش تقریبی یک تریلیون پوند جمع‌آوری کند. در عوض، دولت‌های متوالی انگلیس این درآمدها را خرج و از فرصت ایجاد یک سبد سرمایه‌گذاری ملی دائمی صرف‌نظر کردند.
نروژ رویکرد متفاوتی در پیش گرفت. صندوق بازنشستگی دولتی جهانی آن، اولین انتقال سرمایه خود را در سال ۱۹۹۶ دریافت کرد و به یک غول مالی با ارزش تقریبی ۲.۴ تریلیون دلار تبدیل شده است که توسط درآمدهای نفتی و دهه‌ها بازده سرمایه‌گذاری پشتیبانی می‌شود.
برخلاف صندوق نروژ که عمدتا در خارج از کشور سرمایه‌گذاری و به تأمین مالی هزینه‌های دولت کمک می‌کند، صندوق جدید ثروت انرژی انگلیس در صندوق ثروت ملی قرار خواهد گرفت و برای انرژی‌های تجدیدپذیر داخلی و پروژه‌های کم‌کربن اختصاص می‌یابد.
جان هیلی، وزیر دارایی، گفت این ابتکار عمل تضمین می‌کند منابع هیدروکربنی باقی‌مانده به تأمین مالی صنایع آینده کمک کند.
این اعلامیه با تأیید دولت از پروژه گازی جکداو شل در دریای شمال که مدت‌ها به تعویق افتاده بود، هم‌زمان شد.
طبق اعلام دولت انگلیس، جکداو می‌تواند تولید گاز داخلی انگلیس را در اوج تولید تقریبا شش درصد افزایش دهد، از صدها شغل حمایت و در طول عمر عملیاتی خود حدود ۲.۹ میلیارد پوند به اقتصاد این کشور کمک کند.
گروه صنعتی «انرژی‌های فراساحلی انگلیس» از این تصمیم استقبال کرد، اما از وزرا خواست پروژه‌های اضافی را تصویب کنند؛ زیرا بر این باور است که بیش از ۵۰ میلیارد پوند سرمایه‌گذاری بالقوه در دریای شمال همچنان در دسترس است.
با‌این‌حال، صندوق جدید با چالشی اساسی روبه‌رو است که نروژ هنگام شروع انباشت ثروت نفتی با آن مواجه نبود: دریای شمال انگلیس یک حوزه توسعه‌یافته و رو به زوال است و پیش‌بینی می‌شود درآمدهای مالیاتی آینده کاهش یابد.
دولت همچنین متعهد به پایان‌دادن به صدور مجوزهای اکتشاف جدید است، حتی با وجود اینکه توسعه‌های موجود همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهند.
این امر سؤالاتی را در مورد میزان واقعی انباشت این صندوق ایجاد می‌کند؛ به‌ویژه هنگامی که وظیفه آن شامل سرمایه‌گذاری مستقیم در زیرساخت‌های انرژی داخلی به جای ایجاد یک سبد مالی بین‌المللی متنوع است. بر اساس گزارش اویل‌پرایس، ممکن است انگلیس سرانجام صندوق ثروت نفتی خود را داشته باشد، اما فرصت تبدیل دهه‌ها تولید دریای شمال به یک ثروت ملی تریلیون پوندی تا حد زیادی از دست رفته است.