به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،
کمال‌الدین دعایی: شبکه سی‌ان‌ان روز ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶ در گزارشی تفصیلی و تعاملی، ابعاد یک صنعت مجرمانه‌ی جدید در فضای آنلاین را آشکار کرده است. مشتریان این کسب‌وکار، محتوای آزار جنسی کودکان را سفارش می‌دهند. این کودکان که بیشترشان در فیلیپین زندگی می‌کنند به‌صورت زنده در معرض آزار و تجاوز جنسی قرار می‌دهد و مصرف‌کنندگان تصاویر هم بیش از هر جای دیگر مردان آمریکایی هستند. نکته‌ای که گزارش را هولناک‌تر می‌کند این است که بسیاری از کسانی که این کودکان را به فروش می‌گذارند، خودشان از نزدیکان کودکان هستند.
تیم تحقیق سی‌ان‌ان ماه‌ها روی پرونده‌های قضایی، اسناد پلیس و داده‌های افشاشده کار کرده است.
ابعاد یک صنعت
بر اساس گزارش سال ۲۰۲۳ سازمان غیردولتی «عدالت بین‌المللی» (IJM)، نزدیک به نیم میلیون کودک در فیلیپین برای تولید محتوای جنسی و کسب سود آزار دیده‌اند. این سازمان برآورد می‌کند که تقریباً از هر ۱۰۰ کودک در این کشور یک نفر برای تولید چنین محتوایی قاچاق می‌شود.
به گفته‌ی مقامات، فیلیپین مرکز اصلی این صنعت است. بر اساس گزارش شورای مبارزه با پولشویی این کشور، از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ آمریکا بیشترین خریدار این محتوا از فیلیپین بوده است و آمریکایی‌ها فقط در فاصله‌ی سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ بیش از ۷ میلیون دلار برای آن پرداخته‌اند. این رقم، هرچند بزرگ به نظر می‌رسد، تصویر کامل را نشان نمی‌دهد. هر تصویر یا دسترسی به یک پخش زنده اغلب در ازای چند دلار فروخته می‌شود، اما پس پشت این عدد صدها هزار تصویر و در نتیجه صدها هزار کودک قرار دارد.
تکان‌دهنده‌ترین یافته‌ی گزارش این است که بخش بزرگی از متخلفان، زنانی از خود خانواده‌ی قربانیان‌اند. پلیس ملی فیلیپین اعلام کرده که از ۵۰ زنی که سال گذشته به دلیل سوءاستفاده و تجاوز آنلاین به کودکان دستگیر شدند، ۳۲ نفر مادر بودند و آمار امسال نیز مشابه است.
جان تانگو، مدیر اجرایی مرکز «پایان دادن به بهره‌کشی جنسی آنلاین از کودکان» در IJM، به سی‌ان‌ان گفت: «این کودکان آزار می‌بینند و این آزار به‌صورت زنده پخش می‌شود، چون کسی در آمریکا حاضر است برای آن پول بپردازد.» او پخش زنده این جرم را یکی از سریع‌ترین‌ها در رشد و کم‌شناخته‌ترین اشکال کودک‌آزاری در جهان می‌داند.
اعترافی که از دل خانواده بیرون آمد
گزارش CNN روایت «کیت» را در مرکز خود قرار داده است. کیت ۱۳ ساله بود که نخستین بار روبروی دوربین نشست. پدرش در همه‌گیری کرونا کارش را از دست داده بود و خواهر بزرگ‌ترش، که پیش‌تر در حوزه‌ی کار جنسی آنلاین فعالیت می‌کرد، او را به جای خود گذاشت. کیت امروز ۲۰ ساله است و می‌گوید بزرگ‌ترین ترسش این بود که روزی این مردان به خانه‌اش در فیلیپین بیایند. او درباره آن روزها گفته است: «فقط به این فکر می‌کردم که دارم برای پول کار می‌کنم، تا حداقل امروز را زنده بمانم.»
ایزا ۱۴ ساله داستان دیگری دارد. او و پسرعموها و دخترعموهای کوچک‌ترش توسط عمه‌هایشان مورد آزار قرار گرفته بودند. بر اساس پیام‌های بازسازی‌شده از روی پرونده پلیس، یکی از این زنان به یک شهروند سوئیسی پیشنهاد محتوا داده و دیگری سر قیمت چانه زده است. حساب پی‌پالی که به یکی از آن‌ها متصل بود، بیش از ۳۵۰۰ دلار موجودی داشت. ایزا امروز در پناهگاه زندگی می‌کند و می‌گوید: «الان خیلی امن‌تریم. درد، ترس و تروما دیگر نیست.» با این حال، او هنوز سنگینی آن سال‌ها را حس می‌کند. عمه‌هایش به او گفته بودند این ماجرا باید راز بماند و، به تعبیر خود ایزا، «انگار ترسیده بودی و اصلاً کسی را نداشتی که به او بگویی».
پرونده ایزا به محکومیت یک مرد در سوئیس و آغاز تحقیق درباره یک مرد در بریتانیا انجامید.
بازاری که با یک کلیک قابل دسترس است
ورود به این بازار دشوار نیست. گزارشگران CNN نشان می‌دهند که از وب‌سایت‌های عمومی تا گروه‌های خصوصی تلگرام فقط چند کلیک فاصله است. در برخی از این گروه‌ها، که شمار اعضایشان به هزاران نفر می‌رسید، فهرست‌هایی با مشخصات قربانیان و قیمت هر کدام منتشر می‌شد. گاهی قیمت‌ها به اندازه یک فنجان قهوه بود. فروشندگان برای عبور از فیلترهای خودکار، واژه‌ها را با نویسه‌های جایگزین می‌نوشتند و از اصطلاحات رمزی استفاده می‌کردند. گزارشگران CNN فقط چند دقیقه پس از گفت‌وگو با یکی از فروشندگان ادعایی، با پیامی روبه‌رو شدند که نشان می‌داد این گروه‌ها برای جذب مشتری سازمان‌یافته فعالیت می‌کنند.
با استفاده از اسناد دادگاهی و داده‌های یک سایت رصد نشت اطلاعات، CNN هویت بیش از دوازده مشتری این محتوا را شناسایی کرد. آن‌ها از آمریکا، بریتانیا و سوئد بودند و شغل‌هایی بسیار متفاوت داشتند، از گارسون رستوران تا مشاور سلامت روان و دانشجو. سنشان از ۲۰ تا ۷۰ سال بود و برخی فرزند و نوه داشتند. همه مردانی که CNN نامشان را بررسی کرد، به جرایم مرتبط با سوءاستفاده آنلاین از کودکان محکوم شده یا به آن اعتراف کرده بودند.
یکی از این مردان، رایموند لی شاوز، مشاور اقلیم ۷۰ ساله اهل ویرجینیا بود که بیش از ۵ هزار تصویر و ویدیو داشت و دست‌کم ۱۵ کانال پخش زنده خریده بود. بر اساس اسناد دادگاه، او در پیام‌هایش به واسطه‌ای در فیلیپین، خشم خود را از نرسیدن به خواسته‌هایش نشان می‌داد. «کیسی جیمز کودیل» ۲۰ ساله از ایالت فلوریدا به فیلیپین سفر کرده است و یک خواهر و برادر ۷ و ۱۲ ساله را آزار جنسی داده است.
چرا تعقیب این جرم دشوار شده است
نقل مکان آزارگران از دارک‌وب و حضورشان در گروه‌های رمزنگاری‌شده و پخش زنده، کار پلیس را بسیار سخت کرده است. روش‌های سنتی، مانند نفوذ به گروه‌ها، در گفت‌وگوهای خصوصی و پخش زنده تقریباً بی‌اثرند. یک بازپرس فدرال آمریکایی که نخواست نامش فاش شود، به CNN گفت متخلفان یاد گرفته‌اند جلسات را ضبط نکنند و در نتیجه «گرفتن کسی در حین عمل بسیار دشوار است».
CNN همچنین از موانع سیاسی گفته است. چند مقام فعلی و سابق اجرای قانون آمریکا به این شبکه گفتند که اولویت‌های داخلی دولت در دو سال اخیر تحقیقات را کند کرده است. بر اساس داده‌های مؤسسه کیتو، پس از بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵، نزدیک به ۹۰ درصد مأموران سرویس تحقیقات امنیت داخلی (HSI)، یعنی بیش از شش هزار نفر، به امور مهاجرت منتقل شدند. مشخص نیست چند نفر از کسانی که تخصصشان پرونده‌های کودک‌آزاری بود در این جابه‌جایی بوده‌اند، اما بازپرسان می‌گویند برخی سرنخ‌ها بی‌نتیجه مانده است. یکی از آن‌ها گفت: «وقتی برمی‌گردی، انگار باید تحقیق را از صفر شروع کنی».
پلتفرم‌ها در کانون پرسش
بر اساس اسناد دادگاهی و گفته بازماندگان، پیام‌رسان‌های رمزنگاری‌شده مانند واتس‌اپ، وایبر و تلگرام، در ارتباط میان متخلفان و قربانیان نقش داشته‌اند. رمزنگاری سرتاسری حریم خصوصی کاربران را حفظ می‌کند، اما شناسایی محتوای سوءاستفاده را دشوارتر می‌سازد. واتس‌اپ می‌گوید اطلاعات رمزنگاری‌نشده، مانند تصویر پروفایل، را بررسی می‌کند و هر ماه صدها هزار حساب مشکوک را مسدود می‌کند. وایبر از ابزارهای خودکار و ناظران انسانی برای شناسایی سوءاستفاده در کانال‌ها و گروه‌ها یاد کرده است. تلگرام ادعا دارد تنها در سال ۲۰۲۶ بیش از ۴۰۰ هزار کانال مرتبط با این جرم را بسته است، اما می‌پذیرد که کاربران مسدودشده اغلب حساب‌های تازه می‌سازند. مایکروسافت، که اسکایپ را در سال ۲۰۲۵ بازنشسته کرد، به پرسش CNN درباره بسته شدن حساب‌های یکی از متهمان پاسخی نداد.
عدالت و زخم‌های باقی‌مانده
کارل لی ساکمن، مردی ۶۰ ساله اهل مریلند که زمانی مدیر عملیات شبانه یک شرکت لجستیک بود، از کسانی بود که کیت و دیگر کودکان را از راه دور هدایت می‌کرد. بازرسی خانه‌اش در سال ۲۰۱۰ توسط FBI نشان داد که او از چند حساب اسکایپ برای دسترسی به پخش زنده کودکان استفاده می‌کرده است. کوچک‌ترین قربانی او فقط شش سال داشت.
ساکمن به ۱۰ سال زندان محکوم شد، کمتر از حکم معمول ۱۵ ساله برای تولید چنین محتوایی. بخشی از این تخفیف به دلیل پرداخت ۵۰ هزار دلار غرامت به قربانیان در توافق‌نامه بود. کیت می‌گوید خودش ۶ هزار و ۳۰۰ دلار دریافت کرده است.
خواهر کیت به اتهام قاچاق انسان به ۳۳ سال زندان محکوم شد، یعنی سه برابر حکم ساکمن. کیت او را بخشیده و در دادگاه علیه‌اش شهادت نداده است، اما احساس گناه رهایش نمی‌کند. او خود را مقصر زندانی شدن خواهرش می‌داند و می‌گوید: «من دلیل اصلی زندانی شدن خواهرم هستم. من دلیل اینکه ما داریم رنج می‌کشیم هستم».
کیت پس از نجات روان‌درمانی را آغاز کرده و اکنون رشته‌ی مددکاری اجتماعی می‌خواند تا به کسانی کمک کند که شرایطی مشابه داشته‌اند. با این همه، وقتی درباره آینده حرف می‌زند، زخم‌ها آشکار می‌شوند. او می‌گوید احساس «کثیفی» می‌کند و فکر می‌کند شاید دیگر شایسته دوست داشته شدن نباشد.