به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و براساس گزارش زومیت، ۱۲ سال پیش در چنین روزی، سطح‌نشین «فیله» پس از جدا شدن از مدارگرد «روزتا» روی دنباله‌دار چوریوموف-گراسیمنکو، معروف به ۶۷پی، فرود آمد و نخستین فرود کنترل‌شده یک کاوشگر روی سطح یک دنباله‌دار را رقم زد. بااین‌حال، فرود آن مطابق برنامه پیش نرفت؛ زیرا قلاب‌هایی که قرار بود فیله را به سطح دنباله‌دار متصل کنند، عمل نکردند.
فیله پس از نخستین تماس با سطح دنباله‌دار، دوباره به فضا جهش کرد و تا ارتفاع حدود ۸۰۰ متری بالا رفت. این کاوشگر سپس بر اثر گرانش به سطح بازگشت و در مجموع سه بار با دنباله‌دار برخورد کرد. پس از حدود دو ساعت سرگردانی، سرانجام در شکافی تاریک و سنگی فرود آمد؛ مکانی که نور خورشید به صفحات خورشیدی آن نمی‌رسید و امکان شارژ مجدد باتری‌ها را محدود می‌کرد.
با وجود قرارگرفتن در موقعیتی نامناسب، فیله با اتکا به انرژی ذخیره‌شده در باتری‌هایش بیش از دو روز به فعالیت ادامه داد و در این مدت با استفاده از ۱۰ ابزار علمی خود، آزمایش‌هایی روی سطح دنباله‌دار انجام داد. یکی از دستاوردهای مهم این مأموریت، شناسایی مولکول‌های آلی بود که پیش از آن روی یک دنباله‌دار مشاهده نشده بودند.
مدارگرد روزتا تا سپتامبر ۲۰۱۶ به بررسی دنباله‌دار ادامه داد و در هفته‌های پایانی مأموریت خود، سرانجام محل استقرار فیله را شناسایی کرد. تصاویر روزتا نشان دادند که این سطح‌نشین به پهلو در شکافی تاریک و سنگی گیر افتاده است.
روزتا نیز در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ با فرود روی سطح دنباله‌دار، مأموریت خود را پس از بیش از ۱۲ سال به پایان رساند. مأموریت مشترک روزتا و فیله، با وجود مشکلات پیش‌بینی‌نشده، نقطه عطفی در اکتشافات فضایی بود؛ زیرا برای نخستین‌بار امکان بررسی مستقیم سطح یک دنباله‌دار و مطالعه نزدیک ترکیبات آن را برای دانشمندان فراهم کرد.