به گزارش خبرآنلاین، گوش انسان با بالا رفتن سن بزرگ‌تر و کشیده‌تر به نظر می‌رسد. این تغییر فقط یک برداشت ظاهری نیست و اندازه‌گیری‌های علمی هم آن را تایید می‌کنند. اما برخلاف دوران کودکی، ماجرا صرفا رشد گوش نیست. تغییرات بافت‌های بدن و نیروی جاذبه هم در این اتفاق نقش دارند.
این موضوع از دهه ۱۹۹۰ توجه پژوهشگران را جلب کرد. در یکی از مطالعات سال ۱۹۹۷، محققان اندازه گوش ۱۰۰ فرد جوان را با افراد مسن‌تر مقایسه کردند. نتایج نشان داد محیط گوش به‌طور متوسط سالانه حدود ۰.۵۱ میلی‌متر افزایش پیدا می‌کند. پژوهش دیگری در سال ۱۹۹۵ نیز نشان داد طول گوش افراد با افزایش سن، به‌طور متوسط سالانه حدود ۰.۲۲ میلی‌متر بیشتر می‌شود.
چرا چنین است؟
بر اساس توضیحی که وب‌سایت IFLScience منتشر کرده، با گذشت زمان بافت‌های نگهدارنده گوش بخشی از استحکام و انعطاف‌پذیری خود را از دست می‌دهند. تولید کلاژن نیز کاهش پیدا می‌کند. کلاژن یکی از پروتئین‌هایی است که به حفظ استحکام بافت‌های بدن کمک می‌کند. در نتیجه، گوش به‌تدریج تحت تاثیر وزن خود و نیروی جاذبه کشیده‌تر می‌شود. این تغییر به‌ویژه در نرمه گوش، یعنی بخش نرم و بدون غضروف پایین گوش، بیشتر به چشم می‌آید.
یک توضیح دیگر هم مطرح شده است. در مقاله‌ای علمی در سال ۲۰۲۳، پژوهشگری این احتمال را مطرح کرد که تغییر محل تجمع چربی در صورت با افزایش سن، ممکن است به گوش فشار وارد کند و به کشیده شدن آن کمک کند. البته این توضیح هنوز یک فرضیه است و برای تأیید آن به پژوهش‌های بیشتری نیاز داریم.
بنابراین، گوش‌ها واقعا با افزایش سن تغییر اندازه و شکل می‌دهند، اما دانشمندان هنوز درباره سازوکار دقیق این تغییر به نتیجه قطعی نرسیده‌اند. نکته جالب اینکه در برخی فرهنگ‌ها، نرمه گوش‌های بلند نشانه خرد و طول عمر دانسته می‌شوند. به همین دلیل، در بسیاری از تندیس‌های بودا گوش‌هایی با نرمه‌های بلند دیده می‌شود.