خبرآنلاین - حسین قاهری، پژوهشگر مسائل چین و رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین، در گفت‌وگو با خبرگزاری خبرآنلاین اظهار داشت: «چین ترجیح می‌دهد در جایگاه یک راهنما و به تعبیر عامیانه، یک برادر بزرگ‌تر نقش‌آفرینی کند. این کشور نه به دنبال دستیابی به هژمونی به معنای الگوی غربی آن است و نه برنامه‌ای برای مداخله در مسائل داخلی کشورها دارد و چنین رویکردی در دکترین وزارت امور خارجه این کشور نیز جایی ندارد.»
در ادامه بخشی از گفتگو حسین قاهری با خبرآنلاین را می‌خوانید؛
پکن نمی‌خواهد واسطه روندی شود که در نهایت به نتیجه نرسد/ چین اعتبار و ظرفیت خود را صرفاً برای میانجی‌گری مستقیم میان ایران و آمریکا به خطر نمی‌اندازد
چین هیچ‌گاه به‌صورت منفرد وارد چنین مسائلی نمی‌شود. معمولاً پاکستان در نقش پیش‌قراول وارد عمل شده است، اما نتوانسته این مأموریت را به نتیجه برساند. چین ترجیح می‌دهد در قالب تشکل‌ها و سازوکارهای منطقه‌ای نقش‌آفرینی کند.
برای مثال، در دوره قبل، آقای شی در چارچوب سازمان همکاری شانگهای پیشنهاد داد که این سازمان می‌تواند در بازگرداندن ثبات به منطقه نقش داشته باشد. همچنین می‌توان به پیمانی اشاره کرد که شکل گرفته و ایران و چند کشور دیگر نیز می‌توانند به آن اضافه شوند و چین از آن حمایت کند.
به اعتقاد من، چین هیچ‌گاه به‌تنهایی وارد چنین مأموریتی نمی‌شود و اعتبار و ظرفیت خود را صرفاً برای میانجی‌گری مستقیم میان ایران و آمریکا به خطر نمی‌اندازد؛ زیرا می‌داند آمریکا کشوری کاملاً غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل اعتماد است. پکن نمی‌خواهد به‌عنوان واسطه وارد روندی شود که در نهایت به نتیجه نرسد.
بنابراین، معتقدم چین به‌تنهایی وارد این عرصه نخواهد شد، اما می‌تواند هدایتگر یک تشکل یا مجموعه‌ای از کشورها باشد که این مأموریت را بر عهده بگیرند.
مداخله در مسائل داخلی کشورها در دکترین وزارت امور خارجه چین جایی ندارد/ چین به دنبال مدیریت منازعات است، نه ورود مستقیم به میدان درگیری
چین ترجیح می‌دهد در جایگاه یک راهنما و به تعبیر عامیانه، یک برادر بزرگ‌تر نقش‌آفرینی کند. این کشور نه به دنبال دستیابی به هژمونی به معنای الگوی غربی آن است و نه برنامه‌ای برای مداخله در مسائل داخلی کشورها دارد و چنین رویکردی در دکترین وزارت امور خارجه این کشور نیز جایی ندارد.
به همین دلیل، اگر به منازعات و تحولات سال‌های اخیر در نقاط مختلف جهان نگاه کنید، می‌بینید که چین همواره تلاش کرده است با رویکردی کدخدامنشانه و از طریق ایفای نقش راهنما و میانجی، مسائل را مدیریت کند، بی‌آنکه مستقیماً وارد درگیری‌ها شود.