به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اس‌اس در سال ۱۹۴۲، واحد ویژه سگ‌های خود را در اردوگاه کار اجباری داخائو تأسیس کرد و محل استقرار این واحد را در مجاورت مستقیم کوره‌های جسدسوزی قرار داد. نگهبانان از این سگ‌ها برای مراقبت و کنترل زندانیان استفاده می‌کردند. بسیاری از زندانیان سابق نیز در نوشته‌ها و روایت‌های تصویری خود، شرح داده‌اند که نیروهای اس‌اس چگونه از این حیوانات استفاده می‌کردند.
اکنون شواهد موجود در زمین نیز این اسناد تاریخی را تأیید می‌کنند. گروه‌های باستان‌شناسی که پیش از اجرای طرح بازطراحی محوطه یادبود داخائو مشغول حفاری بودند، بقایای فراوانی از محوطه قدیمی نگهداری و تربیت سگ‌ها را در وضعیت حفاظتی مطلوب کشف کردند. این محوطه در مجاورت محل کوره‌های جسدسوزی سابق قرار دارد. از جمله یافته‌ها، دست‌کم ۳۵ لانه است که برای سگ‌های واحدهای نگهبانی اس‌اس ساخته شده بودند.
پژوهش‌های جدید همچنین نشان می‌دهد که دفتر اداری کوره‌های جسدسوزی نیز در همین محدوده قرار داشته است. کارکنان این دفتر، فرایند سوزاندن و دفع سازمان‌یافته اجساد را مدیریت و ثبت می‌کردند. باستان‌شناسان در چند نقطه به لایه‌ای از خاکستر برخورد کرده‌اند که با سرباره و قطعات استخوان درآمیخته است. فرض اولیه پژوهشگران این است که این مواد بقایای انسانی به‌جامانده از کوره‌های جسدسوزی اردوگاه باشند.
گابریله هامرمان، مدیر مجموعه یادبود داخائو، می‌گوید پی‌های به‌جامانده از محوطه نگهداری و تربیت سگ‌ها، اطلاعات تاریخی درباره این حیوانات را تکمیل می‌کند؛ سگ‌هایی که نیروهای اس‌اس آن‌ها را برای نگهبانی و ایجاد رعب و وحشت در میان زندانیان آموزش داده بودند و زندانیان از آن‌ها هراس داشتند. او محوطه کوره‌های جسدسوزی و محل نگهداری سگ‌ها را دو بخش به‌شدت مرتبط از یک مکان وحشت می‌داند.
از آن‌جا که خاک این محدوده حاوی بقایای انسانی است، مسئولان مجموعه یادبود از هم‌اکنون مذاکرات نزدیکی را با نهادها و انجمن‌های مرتبط با پاسداشت یاد قربانیان آغاز کرده‌اند تا درباره نحوه برخورد محتاطانه با این آثار به توافق برسند. کارکنان مجموعه در حال بررسی چگونگی ثبت و مستندسازی دقیق این کشفیات، تبدیل محوطه به مکانی برای یادبود و ادای احترام به قربانیان هستند.
اعتبار تصویر: والِسکا بکر / دانشگاه مونستر (Universität Münster)
ماتیاس فایِل، مدیرکل حفاظت از آثار تاریخی در اداره ایالتی حفاظت از بناهای تاریخی باواریا، می‌گوید این یافته‌ها نشان می‌دهند که چرا باستان‌شناسی تاریخ معاصر اهمیت دارد. با خاموش شدن صدای شاهدان عینی، عکس‌ها و اسناد به‌تنهایی نمی‌توانند تصویری کامل از رویدادها ارائه دهند. او خاک را آخرین شاهد فسادناپذیر جنایات نازی‌ها می‌داند.
اداره دولتی ساختمان‌سازی در فرایزینگ دستور انجام این کاوش‌ها را صادر کرد و اداره ایالتی حفاظت از بناهای تاریخی باواریا نیز بر روند اجرای آن‌ها نظارت و مشاوره داشت. دومین مرحله از کاوش‌های پژوهشی و آموزشی نیز به سفارش مجموعه یادبود داخائو و با توافق اداره ایالتی، به‌وسیله گروهی از دانشگاه مونستر انجام شد.
منبع: archaeologymag.com منتشرشده در ۹ نوامبر ۲۰۲۶ برابر با ۱۸ آبان ۱۴۰۵