به گزارش خبرآنلاین، روزنامه الأخبار نوشت: اختلاف میان دولت عراق به ریاست علی زیدی و گروه‌های مقاومت دیگر به پرونده تسلیحاتی محدود نمانده، بلکه به حوزه‌های اقتصادی، امنیتی و فشارهای فزاینده ایالات متحده برای قطع ارتباط بغداد با تهران کشیده شده است.
به روایت ایسنا، اخیراً دستور دولت مبنی بر لغو سه قرارداد تجاری در فرودگاه موصل به بهانه وابستگی شرکت‌های طرف قرارداد با مقاومت و همچنین صدور حکم جلب برای فرزند دبیرکل کتائب حزب‌الله، ابعاد این تنش را عیان‌تر کرد. در مقابل، کتائب حزب‌الله ضمن رد این اتهامات، از نهادهای نظارتی خواست ثروت برادر نخست‌وزیر را بررسی کنند.
یکی از فرماندهان مقاومت با اشاره به اینکه فشارهای واشنگتن تلاشی برای تحمیل ترتیبات امنیتی به‌سود منافع آمریکاست، تصریح کرد که گروه‌ها هرگز همکاری با ایران را تنها به مشارکت نظامی محدود نمی‌دانند.
این در حالی است که پیش‌تر وزیر خارجه عراق مدعی موافقت کتائب حزب‌الله و عصائب اهل‌حق با ضبط سلاح شده بود؛ ادعایی که با واکنش تند کتائب سیدالشهداء مواجه شد و این گروه اعلام کرد توافق امضاشده صرفاً «پیمان حاکمیت» با برخی احزاب چارچوب هماهنگی و نخست‌وزیر بوده و هیچ تعهدی درباره سلاح مقاومت داده نشده است.
همزمان، منابع سیاسی نزدیک به الزیدی فاش کردند که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در تماس تلفنی پنجم نوامبر به نخست‌وزیر عراق هشدار داده است که در صورت مشارکت گروه‌ها در هرگونه جنگ احتمالی در کنار ایران، مواضع آن‌ها هدف قرار خواهد گرفت. الزیدی نیز در پاسخ تأکید کرده است که هیچ جایی برای نفوذ گروه‌ها خارج از چارچوب نهادهای دولتی وجود ندارد.
در میانه این تنش‌ها، چارچوب هماهنگی شیعی با نگرانی از به خطر افتادن توازنات سیاسی و امنیتی، از طریق کمیته چهارجانبه و با میانجیگری چهره‌هایی چون عمار حکیم و همام حمودی در تلاش است تا از وقوع برخورد میدانی جلوگیری کند.
با این حال، عباس المعموری، مدیر مرکز «النواة»، هشدار داد که دولت تحت فشارهای شدید آمریکا در وضعیت بسیار پیچیده‌ای قرار گرفته و استمرار این تقابل بدون سازوکار سیاسی، خطر شکل‌گیری یک درگیری داخلی را به دنبال خواهد داشت.
همزمان، فشارهای اقتصادی واشنگتن بر بغداد نیز ابعاد تازه‌ای به خود گرفته است؛ به گونه‌ای که وزیر خارجه اعلام کرد واشنطن رسماً از عراق خواسته است تمامی مرزهای خود با ایران را به جز دو گذرگاه ببندد. ناظران این اقدام را تلاشی از سوی بغداد برای دور ماندن از تحریم‌های آمریکا ارزیابی می‌کنند، اما جریان‌های سیاسی مدافع روابط با تهران آن را نقض حاکمیت ملی و ضربه به روابط تاریخی دو کشور می‌دانند.