قضیه از این قرار است که جناب مارکو روبیو،
سکاندار دستگاه دیپلماسی یانکی‌ها، اخیراً خواب به خواب شده و با لحنی آکنده از معصومیت پایمال‌شده در
افشانی فرموده اند که:
«ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که یک کشور به صراحت می‌گوید ما کشتی‌های تجاری
را منفجر خواهیم کرد! این رفتاری غیرعادی و خطری بزرگ علیه نظم بین‌الملل است.»
آدم که هیچ، شلغم پخته هم از این
ادبیات واله می ماند.این جمله را که می‌شنود، ناخودآگاه تصویری در ذهن آدم شکل می‌گیرد از کاخ سفید که به یک صومعه تارک دنیا
بدل شده؛ جایی که دیپلمات‌هایش روزها روزه سکوت می‌گیرند و شب‌ها با نان جو و یک
عدد رطب مضافتی افطار می‌کنند و بزرگ‌ترین گناه عالم در نگاهشان این است که خدای‌ناکرده
گوشه لنجی ،بدنه قایق ماهیگیریی یا حتی نخ قلاب یک ماهگیر در خلیج‌فارس خش بردارد. آخی...!
این میزان از لطافت طبع و حساسیت فقهی آقای
روبیو نسبت به احکام کشتیرانی، بنده را صاف می برد به همان حکایت مشهور رساله دلگشای
عبید خان زاکانی ،(البته ناگفته نماند این
زاکانی با اون زاکانی تومنی هشت هزار توفیر دارد. مراقب باشید خلط اسامی نشود) همان‌جا
که مردی را به جرم کار خلاف اخلاق با زن همسایه پیش قاضی آوردند .لاجرم کار بالا گرفت.
قاضی با عتاب و تحیر فریاد زد:
« آخه مردک جاکلیدی! حالا کار بد کردی
به جهنم.، چرا لااقل عزل (جلوگیری)نکردی و احتیاط پیش نگرفتی تا کار بیخ پیدا نکند؟»
یارو دستی به محاسن کشید و بااعتماد به
نفس تمام گفت:
«ای آقای قاضی، چه می‌گویی؟! مگر نشنیده اید که این کار مکروه است .من از مکروهات
پرهیز کردم!»
قاضی که دود از کله‌اش بلند شده بود فریاد
زد:
«ای بی نا مسلمان. نشنیده بودی که اصل زنا
حرام است؟!»
حالا ترانزیتی را مکروه،
قبیح و خلاف پرنسیب بین‌المللی می‌دانید، احیاناً در آن رساله عملیه نظم نوین جهانی
که از قضا ازافاضات خودتان است را نشنیده‌اید
که:
شخم زدن بیمارستان و بمباران مدرسه با بمب‌های ۲ هزار پوندی، نه مکروه، بلکه
حرام موکد است؟
فرستادن پیام صلح و پهن کردن میز مذاکره و هم‌زمان زدن دکمه پهپاد ترور در میانه
راه، نقض وضو و باطل‌کننده کل قبله دیپلماسی است؟
تهدید مردم یک منطقه به «مادر بمب‌ها» و اشاره نامحسوس به کلاهک اتمی، از گناهان
کبیره‌ای است که کفاره‌اش با صد من آب زمزم هم پاک نمی‌شود؟
گویا از منظر دستگاه استنباط واشنگتن، شلیک
به مدارس و سلاخی غیرنظامیان جزو مستحبات موکد یا نهایتاً مباحات عملیاتی است و نقض
نظم عالم به حساب نمی‌آید؛ اما اگر یک کشتی کانتینری که برای حضرات جنگ افروز بار می‌برد
روی موج تکان بخورد، و آب در دل ناخدایش بجنبد، عرش نظم بین‌الملل به لرزه درمی‌آید
وآنجای یغه تان را پاره می کنید. و وااسفای واشنگتن به آسمان بلند می‌شود.
آقای روبیو شما خودش رو ناراحت نکن! نگران
نظم دنیا هم نباش؛ نظمی که ستون‌هایش روی زرادخانه‌های اهدایی و چشم بستن بر نسل‌کشی
بنا شده باشد، با یک موج کوچک هم فرومی‌ریزد. شما اگر خیلی نگران احکام و اخلاقید،
بهتر است اول فهرست محرمات کارنامه خودتان را ورق بزنید؛ پرهیز از مکروهات کشتیرانی
پیش‌کش!
6464
طنز: وقتی روبیو مفتی نظم بین‌الملل می‌شود!
عبید زاکانی رضی اله عنه اگر زنده بود و توییت‌ها و سخنرانی‌های این وزیر خارجه قشنگ ایالات متحده را می دید، شک نکنید چهار گوشه دفترش را می‌بوسید و قلمش را می‌گذاشت کنار و می‌گفت: «شما خودتان آخر طنزید، نان ما را آجر نکنید!»
