به گزارش خبرآنلاین، کوروش احمدی، دیپلمات بازنشسته و تاریخ‌پژوه، در بخشی از مناظره بررسی تغییر دکترین هسته‌ای ایران به نقد ابزارهای تبلیغاتی طرف مقابل و خلأهای سیاستی در مدیریت تصویر بین‌المللی کشور پرداخت.
احمدی با تأکید بر اینکه بن‌بست کنونی الزاماً لاینحل نیست، گفت: «من فکر می‌کنم مشکلی که داریم می‌تواند یک مشکل سیاستی باشد؛ یعنی با سیاست‌ورزی دقیق و تعدیل سیاست‌ها می‌توان آن را برطرف کرد.»
وی با اشاره به فضاسازی‌های ضدایرانی در محافل بین‌المللی افزود: «اسرائیل، ایادی و نزدیکان آن در آمریکا و اروپا همواره ایران را متهم می‌کنند که قصد نابودی فیزیکی اسرائیل را دارد. متأسفانه برخی سخنان و نمادهایی که در داخل کشور مطرح یا نصب می‌شود—نظیر همین روزشمارهایی که قرار می‌دهند—دست آن‌ها را از نظر تبلیغاتی کاملاً پر می‌کند.»
سوءاستفاده تل‌آویو از نمادهای داخلی در شورای امنیت
این دیپلمات پیشین با اشاره به تجربه‌های عینی در مجامع بین‌المللی خاطرنشان کرد: «سفیر اسرائیل در سازمان ملل بارها در نشست‌های شورای امنیت، تصویر بزرگی از همین روزشماری را که در ایران نصب شده با خود به جلسه می‌آورد و مقابل دیدگان همه قرار می‌دهد تا ادعا کند این اقدامات صرفاً شعار خالی نیست.»
احمدی تصریح کرد: «آن‌ها با پیوند زدن این نمادها به حمایت ایران از گروه‌های مقاومت، به جامعه جهانی این‌گونه القا می‌کنند که هدف برنامه هسته‌ای یا هر اقدام موشکی ایران همین بحث نابودی است. دادن چنین اتوهای تبلیغاتی به دست اسرائیل و دیگران، زمینه را برای فضاسازی و ائتلاف‌سازی علیه منافع ملی باز کرده است.»
تفاوت مبنایی طرح رفراندوم با تبلیغات تخریبی دشمن
این کارشناس مسائل بین‌الملل در تبیین تفاوت مواضع رسمی نظام با ادعاهای غرب یادآور شد: «این جوسازی‌ها در حالی صورت می‌گیرد که دیدگاه اعلامی و منطقی رهبری همواره مسئله برگزاری رفراندوم بوده است؛ اینکه ساکنان اولیه فلسطین بزرگ—شامل مسلمانان، یهودیان و مسیحیان—در یک همه‌پرسی آزاد و عادلانه شرکت کنند و نظام سیاسی آینده خود را برگزینند.»
احمدی در جمع‌بندی اظهارات خود تأکید کرد: «متأسفانه دادن این بهانه‌ها و اتوهای تبلیغاتی دست طرف مقابل را کاملاً باز گذاشته است. به همین دلیل معتقدم یک تحول سیاستی، یک بازنگری عقلانی و تعدیل در سیاست‌های رسانه‌ای و بین‌المللی می‌تواند این جبر تحمیل‌شده را شکسته و شرایط تنش‌زا را تا حد زیادی تعدیل کند.»
۴۲/۴۲