امیرمسعود عابدین: نام رنو بیشتر با خودروهای شهری و خانوادگی مانند کلیو و توئینگو گره خورده است؛ محصولاتی که برای استفاده روزمره طراحی شده‌اند و معمولا ارتباط چندانی با تجهیزات نظامی ندارند. با این حال، خودروساز فرانسوی تصمیم گرفته تا توانایی‌های مهندسی خود را در حوزه‌ای متفاوت به نمایش بگذارد. نتیجه این تصمیم، همکاری با یک شرکت متخصص صنایع دفاعی در بلژیک و توسعه خودرویی است که قرار نیست راننده‌ای پشت فرمان آن بنشیند.
رنو با همکاری شرکت John Cockerill، از خودروی مفهومی فورفرانت رونمایی کرده است؛ یک پلتفرم آفرودی بدون سرنشین که برای انجام ماموریت در مناطق خطرناک، صعب‌العبور و محیط‌هایی طراحی شده که حضور مستقیم انسان در آن‌ها با ریسک بالایی همراه است.
برخلاف خودروهای نظامی متداول که معمولا نسخه‌های تقویت‌شده محصولات غیرنظامی هستند، فورفرانت از ابتدا به‌عنوان یک پلتفرم چندمنظوره با قابلیت کنترل از راه دور توسعه یافته است. این رویکرد به خودرو اجازه می‌دهد بدون نیاز به حضور راننده، وظایف مختلفی را در محیط‌های عملیاتی انجام دهد.
مشخصات فنی رنو فورفرانت؛ دو موتور برقی و قابلیت حمل یک تن بار
فورفرانت برای تامین نیروی محرکه خود از دو موتور الکتریکی استفاده می‌کند که امکان انتقال قدرت به هر چهار چرخ را فراهم می‌کنند. علاوه بر سامانه چهارچرخ محرک، چرخ‌های عقب هم قابلیت فرمان‌پذیری دارند؛ ویژگی که به افزایش قدرت مانور خودرو در مسیرهای باریک، فضاهای محدود و محیط‌های دشوار کمک می‌کند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، این خودروی مفهومی با یک بار شارژ می‌تواند مسافتی در حدود ۴۰۰ کیلومتر (۲۴۹ مایل) را طی کند. همچنین امکان استفاده از یک موتور احتراق داخلی به‌عنوان افزایش‌دهنده برد حرکتی وجود دارد. در این ساختار، موتور بنزینی یا دیزلی می‌تواند برای تولید برق و افزایش مسافت قابل پیمایش به کار گرفته شود.
ظرفیت حمل بار فورفرانت هم به ۱۰۰۰ کیلوگرم (۲۲۰۵ پوند) می‌رسد. این میزان ظرفیت، امکان جابه‌جایی تجهیزات، محموله‌های پشتیبانی و سایر اقلام موردنیاز در ماموریت‌های مختلف را فراهم می‌کند.
یکی دیگر از ویژگی‌های مهم این خودرو، حرکت کم‌صدای آن به لطف پیشرانه برقی است. کاهش صدای تولیدشده هنگام حرکت می‌تواند در عملیات نظامی اهمیت زیادی داشته باشد؛ به ویژه در ماموریت‌هایی که پنهان ماندن موقعیت خودرو یا کاهش احتمال شناسایی آن ضروری است.
از عملیات شناسایی تا امدادرسانی؛ کاربردهای نظامی و غیرنظامی فورفرانت
اگرچه فورفرانت با توجه به نیازهای عملیاتی نیروهای نظامی طراحی شده، کاربردهای احتمالی آن تنها به میدان نبرد محدود نمی‌شود.
رنو و John Cockerill این پلتفرم را برای طیف گسترده‌ای از ماموریت‌ها در نظر گرفته‌اند. پشتیبانی لجستیکی، جمع‌آوری اطلاعات، مراقبت و شناسایی، مقابله با پهپادها، پشتیبانی آتش و عملیات تخلیه از جمله کاربردهای نظامی پیش‌بینی‌شده برای این خودرو هستند.
در بخش غیرنظامی هم فورفرانت می‌تواند در مدیریت بحران، امدادرسانی هنگام بلایای طبیعی، حفاظت مدنی و فعالیت در محیط‌های صنعتی خطرناک مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، در آتش‌سوزی‌های گسترده، تاسیسات صنعتی آسیب‌دیده یا مناطقی که ورود نیروهای امدادی با خطرات جدی همراه است، چنین خودرویی می‌تواند برای انتقال تجهیزات، بررسی وضعیت محیط یا پشتیبانی از عملیات امداد به کار گرفته شود.
قابلیت کنترل از راه دور، نیاز به حضور مستقیم اپراتور در محل ماموریت را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، فورفرانت از فناوری رانندگی خودکار نیز پشتیبانی می‌کند و می‌تواند برخی وظایف را به‌صورت مستقل انجام دهد.
نیروهای مسلح فرانسه نیز در روند توسعه این پروژه مشارکت مشورتی داشته‌اند. قرار است فورفرانت طی هفته‌های آینده در چندین رزمایش و آزمایش عملیاتی شرکت کند تا تیم توسعه بتواند بازخورد کاربران نظامی احتمالی را دریافت کرده و تغییرات مورد نیاز را در طراحی و عملکرد آن اعمال کند.
با وجود این، هنوز هیچ‌یک از دو شرکت برنامه مشخصی برای تولید انبوه یا زمان ورود فورفرانت به خدمت اعلام نکرده‌اند. بنابراین، این خودرو فعلا در مرحله مفهومی قرار دارد و هدف اصلی آن نمایش توانایی‌های مشترک رنو و جان کوکریل در توسعه وسایل نقلیه زمینی بدون سرنشین است.
ورود خودروسازان بزرگ به صنایع دفاعی؛ از مرسدس بنز تا فولکس‌واگن
رنو تنها خودروسازی نیست که به ظرفیت‌های اقتصادی و صنعتی بخش دفاعی توجه نشان داده است. در سال‌های اخیر، چندین شرکت بزرگ خودروسازی فعالیت‌های خود را در زمینه تولید وسایل نقلیه و تجهیزات نظامی گسترش داده‌اند.
مرسدس بنز همچنان نسخه‌های نظامی کلاس G را تولید می‌کند. در همین حال، دایملر تراک با تاسیس برند اختصاصی دایملر تراک دیفنس، فعالیت‌های مرتبط با خودروهای نظامی خود را در قالب مجموعه‌ای مستقل سازمان‌دهی کرده است. این شرکت قصد دارد درآمد سالانه فعالیت‌های دفاعی خود را تا سال ۲۰۲۸ به یک میلیارد یورو برساند. سبد محصولات نظامی دایملر تراک شامل نسخه‌های ویژه‌ای از یونیماگ، زتروس، آتِگو، آکتروس و آروکس است.
فولکس‌واگن هم سابقه طولانی در تامین خودروهای موردنیاز نیروهای نظامی دارد. این شرکت از طریق بخش خودروهای تجاری خود همچنان در این حوزه فعالیت می‌کند و محصولاتی مانند آماروک و کرفتر به‌عنوان پایه توسعه خودروهای ویژه مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، برنامه جدید فولکس‌واگن برای یکی از کارخانه‌هایش در آلمان، از تغییر مهم‌تری حکایت دارد.
این خودروساز در اصل با فروش کارخانه اسنابروک (Osnabrück) به شرکت سرمایه‌گذاری Aurelius Capital و ایالت نیدرزاکسن آلمان موافقت کرده است. تولید فولکس‌واگن تی‌راک کابریولت در این مجموعه قرار است در سال ۲۰۲۷ متوقف شود و پس از آن، کارخانه به مرکزی برای تولید تجهیزات امنیتی و دفاعی تبدیل خواهد شد.
فورد، لندرور و جنرال موتورز به دنبال قراردادهای نظامی
فورد یکی دیگر از خودروسازانی است که قصد دارد حضور پررنگ‌تری در بازار تجهیزات دفاعی داشته باشد. این شرکت وانت‌های رنجر و سری F را به‌عنوان گزینه‌هایی برای کاربردهای نظامی معرفی کرده است.
فورد همچنین با شرکت‌های General Dynamics Land Systems UK و ریکاردو همکاری می‌کند تا در مناقصه تامین خودرو برای ارتش بریتانیا شرکت کند. از سوی دیگر، ارتش آمریکا در حال ارزیابی سه نمونه آزمایشی مبتنی بر وانت‌های سوپر دیوتی فورد است.
جگوار لندرور هم با تاسیس بخش اختصاصی دیفندر دیفنس، برنامه گسترده‌تری برای ورود به بازار خودروهای نظامی در پیش گرفته است. محصول جدید این مجموعه با نام ولف سری ۲ قرار است برای دریافت قرارداد وزارت دفاع بریتانیا رقابت کند. جگوار لندرور همچنین کشورهای عضو ناتو را به‌عنوان مشتریان احتمالی محصولات نظامی خود در نظر گرفته است.
جنرال موتورز نیز از طریق زیرمجموعه اختصاصی خود با نام GM Defense در این صنعت فعالیت می‌کند. یکی از محصولات مهم این مجموعه، خودروی نظامی حمل گروه پیاده‌نظام یا ISV است که بر پایه شورولت کلرادو ZR۲ توسعه یافته و برای ارتش آمریکا طراحی شده است.
منبع: motor۱