به گزارش خبرآنلاین، شبکه خبری سی‌ان‌ان در تحلیلی به قلم آرون بلیک نوشت که حزب دموکرات پس از تغییر نتایج چند حوزه انتخابیه در بعدازظهر پنجشنبه، اکنون در ۲۵۹ حوزه پیروز شده یا پیشتازی شکننده خود را حفظ کرده است.
در صورت تثبیت این اختلاف آرا، سهم جمهوری‌خواهان در مجلس آینده به ۱۷۴ کرسی کاهش خواهد یافت (در حالی که دو رقابت در ایالت لوئیزیانا به دور دوم کشیده شده است).
دموکرات‌ها در حال حاضر در شش حوزه انتخابیه با اختلافی در حدود یک درصد یا کمتر پیشتاز هستند: حوزه اول کارولینای جنوبی، حوزه چهارم کلرادو، حوزه نهم فلوریدا، حوزه اول مینه‌سوتا، حوزه پنجم کارولینای شمالی و حوزه چهارم تنسی.
بازگشت به عصر طلایی دهه ۹۰ و تصاحب ۶۰ درصد مجلس
اگر دموکرات‌ها بتوانند به مرز ۲۶۰ کرسی دست پیدا کنند، این بزرگ‌ترین اکثریت آن‌ها در مجلس نمایندگان از دوره کنگره سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ (دوره ۱۰۲ با ۲۶۷ کرسی) خواهد بود.
آن‌ها در دوره بعدی صاحب ۲۵۸ کرسی بودند و پس از موج پیروزی باراک اوباما در سال ۲۰۰۸ نیز توانسته بودند ۲۵۷ کرسی را به دست آورند.
با فتح بیش از ۲۵۰ کرسی، اکثریت کنونی دموکرات‌ها از هر اکثریتی که جمهوری‌خواهان از زمان «رکود بزرگ» تاکنون به دست آورده‌اند فراتر رفته است؛ بالاترین رکورد تاریخی جمهوری‌خواهان در این بازه، تصاحب ۲۴۷ کرسی پس از انتخابات سال ۲۰۱۴ بود.
دستیابی به ۲۶۰ کرسی به این معنا خواهد بود که دموکرات‌ها نزدیک به ۶۰ درصد از مجموع ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان را به خود اختصاص داده‌اند؛ آماری که در مقایسه با تصاحب ۵۴ تا ۵۶ درصد کرسی‌های سنا (بسته به شمارش نهایی آرای آلاسکا و می‌سی‌سی‌پی)، وزنه سنگین‌تری را در دست نمایندگان قرار می‌دهد.
سومین جهش بزرگ نیم قرن اخیر علیرغم بازمهندسی حوزه‌ها
داده‌های آماری نشان می‌دهد که تا پایان شمارش کلیه آرا، دموکرات‌ها احتمالاً بین ۴۴ تا ۵۰ کرسی را به صورت خالص جابه‌جا کرده‌اند.
کسب خالص ۴۴ کرسی جدید، این دوره را به سومین جهش بزرگ حزبی در نیم قرن گذشته تبدیل می‌کند؛ رکوردی که تنها پس از جهش ۶۳ کرسی جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۱۰ و افزایش ۵۴ کرسی آن‌ها در انتخابات سال ۱۹۹۴ قرار می‌گیرد و دستاوردهای دموکرات‌ها در سال‌های ۲۰۱۸ (۴۱ کرسی) و ۲۰۰۶ (۳۱ کرسی) را پشت سر می‌گذارد.
با این حال، تحلیلگران معتقدند چرخش کرسی‌ها در این انتخابات از سال ۲۰۱۰ نیز باارزش‌تر است.
در سال ۲۰۱۰، جمهوری‌خواهان به این دلیل توانستند جهش بزرگی ثبت کنند که دموکرات‌ها پس از پیروزی اوباما اکثریت ۲۶۰ کرسی را در دست داشتند و حوزه‌های محافظه‌کار فراوانی در دسترس رقیب بود.
اما انتخابات سال ۲۰۲۶ با موازنه‌ای بسیار فشرده آغاز شد؛ جایی که جمهوری‌خواهان ۲۲۰ کرسی و دموکرات‌ها ۲۱۵ کرسی داشتند.
علاوه بر این، دموکرات‌ها موفق شدند بر مانع بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی (Gerrymandering) توسط جمهوری‌خواهان—که با هدف افزایش مناطق محافظه‌کار انجام شده بود—غلبه کنند و نقشه حریف را ناکام بگذارند.
پیروزی دو رقمی در آرای مردمی؛ رکوردی از دوران پس از واترگیت
شاخص کلیدی دیگر این انتخابات، آرای مردمی سراسری است؛ دموکرات‌ها در حال حاضر با حاشیه برتری حدود ۱۲ درصد پیشتاز هستند که با شمارش بیشتر آرای ایالات غربی و گرایش دموکرات، احتمال افزایش آن وجود دارد.
بر اساس داده‌های اندیشکده بروکینگز، این تنها دومین بار از سال ۱۹۸۲ تاکنون است که یک حزب در آرای مردمی مجلس نمایندگان با اختلاف دو رقمی بر رقیب پیروز می‌شود؛ رویدادی که پیش از این تنها در انتخابات سال ۲۰۰۸ با حاشیه برتری ۱۱ درصدی برای دموکرات‌ها رقم خورده بود.
همچنین آخرین باری که حزبی توانسته بود با اختلافی بیش از ۱۳ درصد پیروز آرای مردمی مجلس شود، به انتخابات سال ۱۹۷۶ در فضای پس از رسوایی واترگیت بازمی‌گردد؛ مقایسه‌ای تاریخی که ابعاد زلزله سیاسی جاری در واشنگتن را به تصویر می‌کشد.
۴۲/۴۲