به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در آموزه‌های اسلامی، هیچ رفتار و عملی بی‌اثر نمی‌ماند و هر انسانی نتیجه آنچه را در دنیا انجام داده است، در آخرت مشاهده می‌کند. بر همین اساس، گره‌گشایی از کار مردم و پرهیز از ایجاد مانع در زندگی دیگران، تنها یک رفتار اخلاقی پسندیده نیست؛ بلکه در سرنوشت اخروی انسان نیز تأثیرگذار است.
آیت‌الله العظمی جوادی آملی در تبیین این حقیقت، به رابطه میان معطل‌کردن دیگران در دنیا و گرفتارشدن به معطلی در قیامت اشاره کرده و می‌فرمایند:
«بعضی‌ها که در دنیا عده‌ای را سرگردان کردند، [در قیامت] سرگردانند، معطّل کردند، آنجا باید معطّل بشوند. آنها که کار دیگران را راه انداختند، نه بی‌راهه رفتند، نه راه کسی را بستند، سریعاً عبور می‌کنند. آن که دیگری را معطل کرد و سرگردان کرد، آنجا سرگردان می‌ماند.
آن که کار دیگری را راه انداخت، مشکل دیگران را حل کرد، زود هم کارش حل می‌شود، چون هر کسی به هر حال در کنار سفره خود نشسته است.»
این بیان، جلوه‌ای از حقیقت تجسم اعمال را نشان می‌دهد؛ یعنی رفتار انسان در دنیا، در عالم آخرت با حقیقت و آثار متناسب خود آشکار می‌شود. کسی که با بی‌توجهی، امروز و فردا کردن یا ایجاد موانع بی‌دلیل، مردم را گرفتار انتظار و سرگردانی می‌کند، نباید از پیامدهای رفتار خود غافل باشد.
در مقابل، انسانی که برای حل مشکلات دیگران قدم برمی‌دارد، کار مردم را به تأخیر نمی‌اندازد و راه زندگی آنان را هموار می‌کند، در حقیقت برای گشایش مسیر آخرت خود تلاش کرده است.
پیام این آموزه روشن است: همان‌گونه که دوست نداریم در روز قیامت گرفتار معطلی و سرگردانی شویم، در دنیا نیز نباید با رفتار و تصمیم‌های خود، مردم را معطل کنیم. گره‌گشایی از کار بندگان خدا، راهی برای گشایش در روز حساب است.
منبع: تفسیر سوره معارج، جلسه ۳، آیت‌الله العظمی جوادی آملی