به گزارش خبرآنلاین روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: بسیاری از کشورها موشک دارند، پهپاد دارند، ضدهوائی دارند، نیروی هوائی بسیار پیشرفته دارند و از مجموعه تجهیزات نظامی سطح بالا هیچ کم ندارند ولی نمی‌توانند در برابر زورگویان بین‌المللی بایستند. علت اینست که عامل اصلی را ندارند. آنها از نظر تجهیزات چیزی کم ندارند ولی شجاعت را کم دارند.
نقطه قوت ایران را دشمن شناسائی کرده و با اختصاص بودجه و امکانات و ابزارهای تبلیغاتی و سیاسی و فرهنگی فراوان درصدد درهم شکستن همین نقطه قوت است.
برای مقابله مؤثر با این شگرد دشمن، ما باید حداقل سه اقدام مؤثر داشته باشیم.
اول اینکه ریشه تفرقه‌افکنی را در کشور بخشکانیم. خشکاندن ریشه تفرقه‌افکنی با برخورد مقطعی با افراد تفرقه‌افکن در اینجا و آنجا تفاوت اساسی دارد. این برخوردها هم لازمند ولی تأثیر آنها در حد تأثیر قرص سردرد برای یک درمان مقطعی است و مشکل درهای مزمن را حل نمی‌کند.
تفرقه‌افکنی و دامن زدن به اختلافات در جامعه ما به یک بیماری مزمن تبدیل شده که به معالجه ریشه‌ای نیاز دارد. معالجه باید از بالا شروع شود، ادبیات سیاسی مسئولان باید تغییر کند، مجاری امور باید از وجود افراد فرصت‌طلب پاک شود و با انجام این قبیل کارها سطح فرهنگ ابتدا در کارگزاران و سپس در جامعه بالا برود. از این طریق می‌توان ریشه تفرقه‌افکنی را خشکاند و جامعه را از این آفت خطرناک نجات داد.
همزمان باید با تفکر افراطی در داخل کشور مبارزه شود. در این زمینه هم باید به تفاوت میان تفکر افراطی با چند افراطی در اینجا و آنجا توجه شود. برخورد با چند عنصر افراطی شاید بتواند گوشه‌ای از فتنه را بطور موقت بخواباند ولی آتش فتنه را خاموش نمی‌کند. وقتی موتور افراط روشن باشد، فرصت‌طلبانی که چه بسا هیچ اعتقادی به انقلاب و نظام و اسلام و وطن ندارند با بهانه قرار دادن همین عناوین سوار آن موتور خواهند شد و اهداف دشمن را محقق خواهند کرد. عقلای قوم باید با نشان دادن مخالفت واقعی خود با تفکر افراطی این ویروس بدخیم را از جان جامعه بزدایند.
با انجام این دو پاکسازی مهم و مؤثر نوبت به تعامل سازنده با منطقه می‌رسد. درست است که ما برای مقابله جدی با آمریکا در جنگ‌های تحمیلی اخیر لازم بود به پایگاه‌های آمریکائی در کشورهای حوزه خلیج فارس حمله کنیم ولی این واقعیت را می‌دانیم و سران آن کشورها هم می‌دانند که همزیستی مسالمت‌آمیز بهترین راهبرد برای تمام ملت‌های منطقه است و سیاست کلی باید این باشد که امنیت منطقه را خود کشورهای منطقه بدون دخالت بیگانگان تأمین کنند.
بنابراین، ما باید از ابراز تمایل کشورهای حوزه خلیج فارس به داشتن روابط با ایران استقبال کنیم و راه را برای همکاری جمعی و طرد بیگانگان از منطقه هموار نمائیم. سران این کشورها در جریان این جنگ‌ها با شفافیت فهمیده‌اند که آمریکا و رژیم صهیونیستی برای آنها قابل اتکا نیستند و جمهوری اسلامی ایران قدرت غیرقابل شکست منطقه است. از این فرصت بسیار گرانبها باید حداکثر بهره‌برداری را به عمل آوریم و با تکیه بر پشتوانه وحدت و انسجام و سیاست تعادلی داخلی، راهبرد تعامل همه‌جانبه با کشورهای منطقه را تقویت کنیم و مطمئن باشیم که این سیاست، عامل مهمی برای بازدارندگی در برابر دشمنان خواهد بود.