به گزارش خبرآنلاین روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: کار را با چنان جدیتی در هر دو محور پیش می‌بریم که هر اتفاقی حادث شود شرمنده امروز و فردای ایران نیستیم. در هیچ ساحتی «کم» نمی‌گذاریم که فردا به حسرت بگوییم «اگر» بیشتر کارمی کردیم این می‌شد یا آن نمی‌شد. کار را به موازات پیش می‌بریم. هیچ مسیری، مسیر دیگر را قطع نمی‌کند. تقویت هر کدام به معنای تضعیف دیگری نیست که «تقویت»، هر دو جبهه را قوت می‌بخشد. هم میدان، ملی است و هم دیپلماسی.
این دولت و آن دولت هم ندارد که برخی اصحاب گرفتار در ستادهای انتخاباتی، همچنان خطِ رقابت را با تخریب اضافه بپیمایند.
این واقعیت اقتضا می‌کند تا پلاکاردهای ناصواب و گفتارهای نابه جا و بلندگوهای موهوم نه از متن که از حاشیه هم حذف شوند تا قوه عاقله نظام بتواند به بهترین تدبیر، خردمندانه‌ترین تصمیم را بگیرد و بهترین نسخه عملی کردن آن را هم بیابد.
باید همگان با درک درست موضوع و شرایط، هم پشت میدان بایستند و هم پشت دیپلماسی. ایستادنی چنین، نیازمند نظام ادارکی بر پایه «عقلِ سرد» است. عقلی که باید هیجانات و آتش مزاجی‌ها را هم به خدمت گیرد تا همه ظرفیت‌های ملت در خدمت منافع ملی، فعال شود.
ما نیازمند عقلانیتِ انقلابی برای رسیدن به وحدت ملی و انسجام اجتماعی هستیم. وحدت، به معنای «خودفراموشی» و رفتن زیر سایه دیگران نیست. وحدت، با هم ایستادن پای منافع ملی و کلان است حتی با حفظ اختلاف پندار. وحدت یعنی ساختنِ تیم ملی از بازیکنان همه باشگاه ها. بازیکنان هویت باشگاهی خود را نمی‌بازند. روحیه رقابت در مسابقات باشگاهی را فراموش نمی‌کنند اما به این فهم می‌رسند که در برابر تیم دیگر کشورها باید همه توان خود را هم افزا کنند برای بردن. یعنی باید به بازیکنی «پاس» بدهند که دیروز برای قطع کردنِ پاسش تکل می‌رفتند.
کسانی هستند که تا از وحدت گفته می‌شود، می‌پندارند همه باید هم اندیش و هم سخن و هم رفتار شوند. این پندار نادرست را هم از سوپر انقلابی‌ها شنیده‌ایم و هم از آن سوی جامعه که می‌پندارند تا از وحدت گفته می‌شود به معنای ذوب شدن در جماعت دیگر است. نه، وحدت، هم افزایی توان‌ها برای منافع مشترک به‌رغم تفاوت دیدگاه است. وحدت ملی است که هر دو مسیر را به سوی موفقیت هموار می‌کند. مثل سلسله جبال، کنار هم باشیم تا بار بر شانه همه‌مان سبکتر به مقصد سرفرازی برسد.
17302