به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ فوتبال ایران یکی دیگر از چهره‌های ماندگار خود را از دست داد؛ حمید علیدوستی، ستاره سال‌های نه‌چندان دور فوتبال ایران که نامش با متانت و اخلاق گره خورده بود، چشم از جهان فروبست تا یکی دیگر از ستاره‌های دوست‌داشتنی فوتبال ایران به خاطره‌ها بپیوندد.
بعضی آدم‌ها را نمی‌توان فقط با تعداد گل‌ها، بازی‌ها و افتخاراتشان به یاد آورد. آن‌ها فراتر از مستطیل سبز، بخشی از هویت و حافظه یک نسل هستند. حمید علیدوستی برای فوتبال ایران از همین جنس بود؛ بازیکنی که در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ و سال‌های حکم‌رانی استقلال و پرسپولیس فوتبال ایران توانست بدون بازی برای این ۲ تیم نام خودش را مطرح کند و به یکی از خطرناک‌ترین مهاجمان زمان خودش تبدیل شود.
با این حال آنچه نام حمید علیدوستی را در فوتبال ایران ماندگار کرد، صرفا درخشش او در مستطیل سبز نبود، بلکه شخصیتش بیرون از میدان بود. علیدوستی یکی از معدود فوتبالی‌هایی بود که با او می‌شد درباره فرهنگ و هنر و سینما حرف زد. مردی که کتاب می‌خواند و حتی نوع حرف زدن او هم با دیگر فوتبالی‌ها فرق داشت. در روزگاری که بسیاری از پیشکسوتان برای دیده شدن خیلی کارها می‌کنند، علیدوستی از معدود کسانی بود که اصولش را هرگز فدای دیده شدن نکرد و همین موضوع او را به یک مورد خاص در فوتبال ایران تبدیل می‌کرد.
علیدوستی از آن نسل فوتبالیست‌هایی بود که فوتبال را با عشق زندگی کردند. مهاجمی خوش‌تکنیک و باهوش که سال‌ها پیراهن تیم ملی ایران را بر تن کرد و در کنار حضور در باشگاه هما، در فوتبال آلمان نیز تجربه بازی به دست آورد. او در فاصله سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۶، ۲۷ بار برای تیم ملی ایران به میدان رفت و ۱۵ گل ملی به ثمر رساند.
او پس از پایان دوران بازیگری، به مربیگری روی آورد و در تیم‌های مختلفی از جمله پیکان، سایپا، تراکتور و تیم ملی نوجوانان ایران فعالیت کرد. فوتبال برای او هیچ‌وقت صرفاً یک شغل نبود؛ علاقه‌ای عمیق بود که حتی پس از آویختن کفش‌ها نیز رهایش نکرد.
در ماه‌های پایانی زندگی و درحالی‌که علیدوستی مدیریت فنی باشگاه چادرملو را هم برعهده داشت، خبر ابتلای او به بیماری سرطان و آغاز روند درمانش منتشر شد. مردی که سال‌ها در زمین فوتبال با حریفان سرسخت روبه‌رو شده بود، این بار با دشوارترین حریف زندگی‌اش دست‌وپنجه نرم می‌کرد. او در روایت خود از بیماری، از عشق به زندگی و امیدش برای ادامه مسیر گفته بود؛ حرف‌هایی که حالا با رفتنش معنایی تلخ‌تر پیدا می‌کنند.
حالا فوتبال ایران باید با یکی دیگر از چهره‌های نسل قدیم خود وداع کند؛ مردی که خاطراتش در تصاویر قدیمی، روایت‌های فوتبالی و ذهن کسانی که بازی‌هایش را به یاد دارند، زنده خواهد ماند.
زمین فوتبال ستاره‌های زیادی به خود دیده است اما همه آن‌ها به یک اندازه در خاطر نمی‌مانند. حمید علیدوستی از آن‌هایی بود که نامش فراتر از یک کارنامه ورزشی باقی خواهد ماند.
