به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمی‌کیا، موضوع گفت‌وگوی کافه‌خبر خبرآنلاین با حسین راغفر، اقتصاددان، رضا صائمی، منتقد سینما و بنفشه سام‌گیس، روزنامه‌نگار بود. در بخشی از این گفت‌وگو، راغفر درباره سهم شوتی‌ها در قاچاق سوخت و تفاوت فعالیت آن‌ها با شبکه‌های سازمان‌یافته قاچاق توضیح داد.
او گفت قاچاق سوخت فعالیتی تا حد زیادی سازمان‌یافته است و مسئله صرفاً جابه‌جایی چند بشکه سوخت به دست یک فرد نیست. راغفر برای توضیح این موضوع به خبرهایی درباره کشیده‌شدن خط لوله‌ای به طول ۶۰ کیلومتر از یک پالایشگاه به سمت پاکستان و قاچاق سوخت هواپیما اشاره کرد.
این اقتصاددان همچنین گفت مقام‌های رسمی ارقامی در حدود ۲۰ تا ۳۰ میلیون لیتر قاچاق سوخت در روز اعلام کرده‌اند. به گفته او، چنین حجمی از سوخت نمی‌تواند به‌صورت اتفاقی و تنها به دست گروهی از افراد جابه‌جا شود.
راغفر در ادامه درباره جایگاه افراد حاضر در شبکه‌های قاچاق توضیح داد که قربانیان این فعالیت‌ها معمولاً افراد دیگری هستند و برندگان اصلی، گروه‌های خاصی‌اند که به‌نوعی با ساختار قدرت و حاکمیت ارتباط دارند.
او میان کارگزاران فعالیت‌های سازمان‌یافته و افرادی که به‌صورت شخصی کالا جابه‌جا می‌کنند یا نقش واسطه انتقال کالا را بر عهده دارند، تفاوت قائل شد. به گفته راغفر، کارگزاران ممکن است از نوعی پوشش ریسک و بیمه غیررسمی برخوردار باشند؛ اما شوتی‌هایی که شخصاً بار جابه‌جا می‌کنند، از حمایت مشخصی برخوردار نیستند و خطر و ریسک تقریباً به‌طور کامل متوجه خودشان است.
شوتی به راننده‌ای گفته می‌شود که با خودروی سواری، معمولاً دستکاری‌شده، کالای قاچاق را به‌صورت غیرقانونی در جاده‌های کشور جابه‌جا می‌کند. از نگاه اقتصاددانان، شوتی‌گری بیش از آنکه انتخابی فردی باشد، پیامد فقر، بیکاری، نابرابری ساختاری و نبود فرصت‌های شغلی پایدار است؛ شرایطی که برخی افراد را برای تأمین معاش به مشاغل غیررسمی و پرخطر سوق می‌دهد. متن کامل این گفت‌وگو را اینجا بخوانید.