به گزارش خبرآنلاین، پایگاه تحلیلی المانیتور در این گزارش تاکید می‌کند که در انتخابات ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶، جامعه عرب که بر اساس آمارهای رسمی حدود ۲۱ درصد از کل جمعیت اسرائیل را تشکیل می‌دهد، حضوری کم‌سابقه در پای صندوق‌ها به نمایش گذاشت.
افزایش چشمگیر مشارکت در شهرهایی همچون سخنین با ۸۳.۵ درصد (در مقایسه با ۶۸.۴ درصد در ۲۰۲۲)، کفر قاسم با ۸۱.۳ درصد (در مقایسه با ۶۶.۸ درصد) و شهر بادیه‌نشین رهط با ۷۹.۸ درصد (در مقایسه با ۶۶.۶ درصد در سال ۲۰۲۲) منعکس شد.
تمایز ساختاری دو فراکسیون عربی: فهرست مشترک در برابر رعام
نوزده کرسی جامعه عرب در میان دو جریان سیاسی با هویت‌ها و راهبردهای متمایز توزیع شده است:
-
فهرست مشترک (Joint List): ائتلافی متشکل از احزاب حداش، بلدی و تعال به رهبری یوسف جبارین (رئیس حداش) که دربرگیرنده سوسیالیست‌های عرب، سکولارهای ملی‌گرای فلسطینی و جریان‌های ملی‌گرای عرب است. این جریان بر تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختی قدس تاکید داشته، خود را بازتاب‌دهنده هویت مبارزاتی ساکنان بومی دانسته و در اساسنامه خود مخالفت با اشغالگری، نژادپرستی و برتری‌طلبی یهودی را یک جایگزین دموکراتیک برای اجماع صهیونیستی توصیف می‌کند. فهرست مشترک پیش از این ورود به هر کابینه صهیونیستی را رد کرده بود، اما اکنون حمایت از بیرون دولت را بررسی می‌کند.
-
فهرست یکپارچه عربی / رعام (Ra'am): حزبی محافظه‌کار و اسلام‌گرا به رهبری منصور عباس که رویکردی عمل‌گرایانه دارد و خواستار حضور مستقیم در هیئت دولت برای جایگزینی نتانیاهو و پیگیری مطالبات روزمره جامعه عربی شامل مبارزه با جرایم سازمان‌یافته، بودجه‌های بهداشت، آموزش و حمل‌ونقل است. عباس در دسامبر ۲۰۲۵ رسماً اعلام کرد که رعام از شورای شورا (نهاد مذهبی شاخه جنوبی جنبش اسلامی) جدا شده و در آگوست ۲۰۲۶ نیز «یوآو سگالوویچ» (مقام ارشد پیشین پلیس یهودی و نماینده سابق کنست) را به فهرست انتخاباتی خود افزود. رعام پیش‌تر در ائتلاف سال ۲۰۲۱ بنت-لاپید نیز تجربه حضور در قدرت را ثبت کرده بود.
عوامل خشم عمومی: از رهاسازی جرایم سازمان‌یافته تا هراس از شبه‌نظامیان شهرک‌نشین
المانیتور دلایل این خیزش انتخاباتی را در انباشت مطالبات حل‌نشده و نارضایتی‌های عمیق مدنی ردیابی می‌کند. رهبران عرب همواره حاکمیت را متهم ساخته‌اند که به‌طور سیستماتیک با جرایم و خشونت‌های فزاینده در این شهرها برخورد نکرده، بودجه‌های پیشگیرانه را اختصاص نداده و هم‌زمان به تخریب خانه‌ها در روستاهای بادیه‌نشین نقب بدون تصویب طرح‌های تفصیلی ادامه داده است.
بکر عواوده، از رهبران حزب بلد، به المانیتور گفت: «شهروندان عرب از نادیده گرفته شدن و سیاست‌های نژادپرستانه کابینه نتانیاهو به ستوه آمده بودند؛ سیاستی که باعث تسری نژادپرستی به محیط‌های کاری، اخراج و حاشیه‌نشینی دانشجویان و پزشکان عرب و موج لجام‌گسیخته تحریک علیه ما شد. تصور کنید حزبی در آمریکا اعلام کند با سیاه‌پوستان یا در اروپا با یک اقلیت قومی پای یک میز نمی‌نشیند؛ این امر غیرقابل تصور است.»
طبق گزارش نهاد «طرح‌های ابراهام» (The Abraham Initiatives)، در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ بالغ بر ۱۵۶ مورد قتل در جوامع عربی ثبت شده که افزایشی ۱۵ درصدی را نسبت به سال قبل نشان می‌دهد؛ پدیده‌ای که رهبران عرب، عملکرد ایتمار بن‌گویر، وزیر امنیت ملی را به عنوان مسئول چشم‌پوشی هدفمند بر تسلیحات قاچاق و باندهای تبهکار متهم می‌کنند.
همچنین کسنیا سوتلووا، نماینده پیشین حزب کارگر در کنست، به المانیتور یادآور شد که فراتر از مسائل معیشتی، ترس از گسترش خشونت‌های افراط‌گرایان کرانه باختری انگیزه مضاعفی ایجاد کرد: «شهروندان عرب خشونت شبه‌نظامیان تندروی یهودی علیه فلسطینیان در کرانه باختری را رصد می‌کردند و این بیم وجود داشت که قربانی بعدی خود آن‌ها باشند.»
سناریوی خلع ید نتانیاهو با کارت ۱۹ نماینده عرب
با دستیابی به ۱۹ کرسی، احزاب عربی به عنوان سومین بلوک قدرتمند کنست پس از جناح نتانیاهو (۵۳ کرسی) و جناح آیزنکوت (۴۸ کرسی) تثبیت شده‌اند.
در این وضعیت، گادی آیزنکوت که پیش‌تر از تشکیل «دولت صهیونیستی» سخن گفته بود، گزینه تشکیل «دولت اقلیت» با اتکا به حمایت نمایندگان عرب از بیرون کابینه (بدون حضور وزرای عرب در هیئت دولت) را رد نکرده است؛ امری که می‌تواند مانع از شورش متحدان راست‌گرای او در اردوگاه اپوزیسیون شود.
روز چهارشنبه، هر دو فراکسیون عربی برای کنار زدن نتانیاهو اعلام آمادگی کردند. فهرست مشترک در بیانیه‌ای رسمی تصریح کرد: «حزب تمام توان خود را برای پایان دادن به حکومت نتانیاهو به کار خواهد بست. ما برای همکاری سیاسی در جهت تشکیل دولتی جایگزین که تغییری بنیادین در سیاست‌های نژادپرستانه کنونی ایجاد کند آماده‌ایم.»
این فراکسیون شروطی شامل توقف تخریب منازل، مهار سیستماتیک جرایم و به رسمیت شناختن روستاهای بادیه‌نشین نقب را برای حمایت برون‌کابینه‌ای مطرح کرده است. به تعبیر سوتلووا، پیام صریح این آرا آن است که جامعه عرب نمی‌خواهد نمایندگانی منفعل در کنست داشته باشد، بلکه به دنبال اعمال حق حاکمیت و تصمیم‌گیری سیاسی است.
۴۲/۴۲