به گزارش خبرآنلاین از خراسان، مجید نژادحسین با اشاره به اهمیت توسعه حمل‌ونقل ریلی در مشهد مقدس، اظهار کرد: مترو صرفاً وسیله‌ای برای جابه‌جایی مسافر نیست، بلکه زیرساختی راهبردی برای مدیریت تقاضای سفر، کاهش وابستگی به خودروهای شخصی، کاهش آلایندگی‌های زیست‌محیطی و افزایش بهره‌وری شبکه حمل‌ونقل عمومی به شمار می‌رود.
وی گفت: در ابتدای دوره ششم مدیریت شهری، مشهد از دو خط یک و دو مترو با مجموع طول تقریبی ۳۸ کیلومتر برخوردار بود که روزانه حدود ۳۰۰ هزار سفر را پوشش می‌دادند و سهم حمل‌ونقل ریلی از جابه‌جایی‌های شهری حدود پنج درصد بود. این وضعیت نشان می‌داد که برای پاسخ‌گویی به نیازهای رو به رشد شهر و افزایش سهم حمل‌ونقل عمومی، توسعه شبکه ریلی باید با جدیت دنبال شود.
توسعه خط سه مترو؛ گام مهم در افزایش ظرفیت جابه‌جایی مسافران
رئیس کمیسیون عمران، حمل‌ونقل و ترافیک شورای اسلامی شهر مشهد مقدس، توسعه خط سه مترو به طول تقریبی ۳۰ کیلومتر را از اقدامات شاخص این دوره برشمرد و افزود: در حال حاضر، فاز نخست این خط به طول ۶ کیلومتر و با چهار ایستگاه به بهره‌برداری رسیده است و گام بعدی، آغاز عملیات اجرایی فاز دوم از میدان شهدا تا میدان فردوسی است که برای هفته آینده پیش‌بینی شده است.
نژادحسین ادامه داد: با تکمیل خط سه، ظرفیت جابه‌جایی روزانه شبکه مترو می‌تواند حدود ۳۰۰ هزار سفر دیگر افزایش یابد و به محدوده ۶۰۰ هزار سفر برسد. در صورت تحقق این هدف و متناسب با رشد تقاضای سفر و عملکرد سایر شیوه‌های حمل‌ونقل عمومی، سهم حمل‌ونقل ریلی از جابه‌جایی‌های شهری نیز می‌تواند از حدود پنج درصد به نزدیک ۱۰ درصد افزایش پیدا کند؛ موضوعی که به متوازن‌سازی سهم شیوه‌های مختلف حمل‌ونقل و کاهش فشار بر معابر شهری کمک خواهد کرد.
وی با اشاره به تکمیل ایستگاه‌های تبادلی شبکه مترو، تصریح کرد: تکمیل ایستگاه‌های شهدا و بسیج در کنار ایستگاه شریعتی که پیش‌تر به بهره‌برداری رسیده بود، موجب شکل‌گیری کامل‌تر مثلث ریلی هسته مرکزی مشهد شده است. اهمیت این ایستگاه‌ها تنها به اضافه شدن چند ایستگاه به شبکه محدود نمی‌شود، بلکه امکان ارتباط مؤثرتر میان خطوط مترو، دسترسی آسان‌تر شهروندان به مقاصد مختلف و انتقال بخشی از سفرها از خودروی شخصی به حمل‌ونقل ریلی را فراهم می‌کنند.
مترو و اتوبوس؛ دو بخش مکمل در شبکه حمل‌ونقل عمومی
نژادحسین با اشاره به تفاوت ظرفیت و هزینه تأمین ناوگان مترو و اتوبوس، گفت: بر اساس برآوردهای ارائه‌شده، هزینه خرید هر دستگاه اتوبوس حدود ۱۲۰ هزار دلار و هزینه خرید هر واگن مترو حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار دلار است. بر این اساس، هزینه اولیه خرید یک قطار شش‌واگنه مترو، معادل هزینه خرید حدود ۶۰ دستگاه اتوبوس خواهد بود.
وی افزود: البته این مقایسه صرفاً به هزینه اولیه خرید ناوگان مربوط می‌شود و برای ارزیابی دقیق اقتصادی، باید عواملی همچون ظرفیت واقعی جابه‌جایی مسافر، عمر مفید ناوگان، هزینه نگهداری، مصرف انرژی، زیرساخت‌های موردنیاز و هزینه‌های بهره‌برداری نیز در نظر گرفته شود.
رئیس کمیسیون عمران، حمل‌ونقل و ترافیک شورای اسلامی شهر مشهد مقدس با تأکید بر ضرورت توسعه یکپارچه حمل‌ونقل عمومی، تصریح‌کرد: مزیت اصلی مترو، ظرفیت بالای جابه‌جایی انبوه مسافر، حرکت در مسیر مستقل از ترافیک خیابان‌ها، استفاده از نیروی محرکه الکتریکی و امکان ارائه خدمات منظم و قابل اتکاست. در مقابل، اتوبوس نیز نقش مهمی در پوشش محلات و اتصال شهروندان به ایستگاه‌های مترو دارد؛ بنابراین، رویکرد صحیح مدیریت شهری، تقابل میان این دو شیوه نیست، بلکه ایجاد شبکه‌ای یکپارچه است که در آن مترو ستون فقرات جابه‌جایی انبوه مسافر باشد و اتوبوس و سایر شیوه‌های حمل‌ونقل عمومی، نقش مکمل و تغذیه‌کننده شبکه ریلی را ایفا کنند.
توسعه مترو؛ سرمایه‌گذاری بلندمدت برای آینده مشهد
وی توسعه مترو را سرمایه‌گذاری بلندمدت برای آینده مشهد دانست و خاطرنشان کرد: آثار این سرمایه‌گذاری تنها به طول خطوط و تعداد ایستگاه‌ها محدود نمی‌شود، بلکه در کاهش زمان سفر، افزایش ایمنی، بهبود دسترسی شهروندان، کاهش انتشار آلاینده‌ها و ارتقای کیفیت زندگی شهری نمایان خواهد شد.
نژادحسین گفت: تحقق کامل این مزایا، علاوه بر توسعه خطوط، مستلزم تکمیل به‌موقع پروژه‌ها، تأمین ناوگان کافی، تنظیم مناسب سرفاصله حرکت قطارها، اتصال مطلوب ایستگاه‌ها به شبکه اتوبوسرانی و تسهیل دسترسی پیاده شهروندان است.
وی در پایان افزود: نگاه کمیسیون عمران، حمل‌ونقل و ترافیک شورای اسلامی شهر مشهد مقدس این است که توسعه حمل‌ونقل ریلی باید از یک پروژه عمرانی صرف فراتر برود و به محور اصلی سیاست‌گذاری حمل‌ونقل شهری تبدیل شود تا بتوان در مسیر ساخت شهری پاک‌تر، ایمن‌تر، پایدارتر و انسان‌محور گام برداشت.