خبرآنلاین: قهرمانی کشتی ایران در لاس وگاس یک چهره رویایی داشت. ستاره ای که از لاس وگاس طلوع کرد. اسمش اهوراست؛ نامی ریشه‌دار در فرهنگ و اسطوره‌های ایران باستان که یادآور اهورامزداست. حالا جوانی با همین نام، هزاران کیلومتر دورتر از خانه، در خاک آمریکا بازگشت شکوهنمندانه ای داشت. ستاره ای که ظاهرا ساخته شده که شکست را به پیروزی تبدیل می‌کند.
درخشش اهورا خاطری در به اندازه ای چشم نواز بود که حتی اتحادیه جهانی کشتی (UWW) در گزارشی ویژه از او نوشت و او را ستاره رقابتهای کشتی آزاد زیر ۲۳ سال جهان معرفی کرد. (UWW) با تمجید از بازگشت خیره‌کننده اهورا خاطری در ثانیه‌های پایانی فینال وزن ۶۵ کیلوگرم، نقش او را در مسجل کردن قهرمانی تاریخی ایران در لاس‌وگاس برجسته کرد و نوشت: اگر بازگشت رویایی مقابل الدار اخمادودینوف روس در مرحله نیمه‌نهایی به اندازه کافی حماسی نبود، اهورا خاطری در دیدار فینال وزن ۶۵ کیلوگرم رقابتهای قهرمانی زیر ۲۳ سال جهان، بازگشتی شگفت‌انگیزتر رقم زد تا صاحب گردن‌آویز طلای جهان شود.
دیدار فینال خاطری مقابل کایجی اوگینو از ژاپن نبردی تماشایی بود؛ در حالی که حریف ژاپنی تا ۴۰ ثانیه به پایان مبارزه با نتیجه ۶ بر ۱ پیش بود، خاطری بازگشت تاریخی خود را آغاز کرد. او با یک زیرگیری و خاک، و سپس بارانداز، امتیازات حساسی گرفت که دو امتیاز دوم پس از چلنج موفق مربیان ایران ثبت شد. در فاصله ۱۰ ثانیه مانده به پایان و در شرایطی که خاطری ۶ بر ۵ عقب بود، حریف را به پل برد و با زیرکی در ثانیه‌های آخر خاک کرد تا ۷ بر ۶ پیروز میدان شود.
خاطری پس از کسب اولین عنوان جهانی‌اش بعد از طلای نوجوانان جهان در سال ۲۰۲۳ (وزن ۴۵ کیلوگرم)، غرق در شادی شد؛ طلایی که پس از برنز رقابتهای جوانان جهان در ماه آگوست، مرهمی شیرین برای او بود.
مدال طلای خاطری در کنار طلای مهدی یوسفی در وزن ۷۹ کیلوگرم، قهرمانی مقتدرانه تیم ایران را در خاک آمریکا قطعی کرد؛ تیمی که پیش از این قهرمانی کشتی فرنگی جهان را نیز از آن خود کرده بود. ایران در این دوره با نمایشی خیره‌کننده، صاحب ۹ مدال رنگارنگ از جمله ۴ طلا شد.
تیم ایران با ۱۸۰ امتیاز بر سکوی نخست ایستاد و روسیه با ۱۷۱ امتیاز دوم شد. آمریکا که تورنمنتی کم‌فروغ را پشت سر گذاشت با ۱۰۴ امتیاز در جایگاه سوم قرار گرفت و تیم‌های ترکیه (۹۹ امتیاز) و ژاپن (۷۴ امتیاز) به ترتیب چهارم و پنجم شدند.
از بین طلاهای کشتی آزاد، این یکی بیشتر چسبید. اهورا در خاک آمریکا گل کاشت. بعد از یک کامبک درخشان در نیمه نهایی، شاهکار اصلی او در فینال بود. ۴۰ ثانیه مانده به پایان، پنج امتیاز عقب است؛ اما هنوز چیزی تمام نشده. اهورا برمی‌گردد، نتیجه را عوض می‌کند و طلای جهان را می‌گیرد. شاید پیوند میان نام او و این بازگشت، صرفاً یک هم‌زمانی باشد، اما برای ایرانی‌ای که در روزهای دشوار به دنبال نشانه‌ای از امید و غرور می‌گردد، تماشای چنین لحظه‌ای می‌تواند معنای دیگری پیدا کند.
البته بازگشت اهورا در فینال، نخستین اتفاق از این جنس در مسیر قهرمانی او نبود. خاطری در نیمه‌نهایی نیز برابر الدار احمدالدینوف روس، در حالی که با نتیجه ۸ بر ۴ عقب بود، مبارزه را به سود خود تمام کرد و با پیروزی ۹ بر ۸ به فینال رسید. او در دو مسابقه پایانی، دو بار از شرایطی دشوار عبور کرد و در نهایت مدال طلای وزن ۶۵ کیلوگرم را به دست آورد؛ مدالی که در کنار سه طلای دیگر آزادکاران ایران، سهم مهمی در قهرمانی تیمی کشورمان در رقابتهای زیر ۲۳ سال جهان داشت. قهرمانی تیم فرنگی ایران در همین رقابت‌ها نیز باعث شد لاس‌وگاس برای کشتی ایران با دو جام جهانی به پایان برسد.
با این حال، احتمالاً تصویر اهورا در ۴۰ ثانیه پایانی فینال، بیشتر از هر آمار و جدولی در ذهن‌ها باقی خواهد ماند. فاصله پنج‌امتیازی با حریف، زمان اندک و فشاری که در چنین لحظاتی روی دوش یک کشتی‌گیر قرار می‌گیرد، شرایطی نیست که هر ورزشکاری بتواند از آن عبور کند. خاطری اما تا آخرین لحظه مبارزه کرد و نتیجه را تغییر داد؛ بازگشتی که حالا لقب «سلطان کامبک» را برای او به همراه آورده است.
اهورا خاطری در خاک آمریکا، با نامی برخاسته از ریشه‌های کهن ایران و طلایی که در آخرین ثانیه‌ها به دست آورد، تصویری ساخت که می‌تواند فراتر از دنیای کشتی دیده شود. گاهی یک پیروزی، در کنار تمام ارزش ورزشی‌اش، بهانه‌ای می‌شود برای اینکه مردمی خسته دوباره لبخند بزنند و به یاد بیاورند که هنوز هم می‌شود در سخت‌ترین لحظه‌ها برگشت و ایستاد.