بی‌گمان، شاهنامه تنها یادگار سترگ حکیم ابوالقاسم فردوسی نیست، بلکه شناسنامهٔ فرهنگی و زبانی ملتی است که هویت تاریخی، خرد جمعی، پهلوانی و آرمان‌های انسانی خویش را در آینهٔ آن بازمی‌شناسد.
بنیان‌گذاری خانه‌ای به نام شاهنامه، فراتر از ایجاد یک مکان فرهنگی، گامی ارزشمند در پاسداری از زبان فارسی، زنده نگه‌داشتن میراث فردوسی و پیوند دادن نسل امروز با گنجینه‌های هویت ایرانی است.
تاسیس « خانه شاهنامه » کاری است کارستان که به گفتار خود فردوسی بزرگ؛ در واقع پراکندن تخم سخن فارسی در سراسر میهن عزیزمان ایران است .
بس امید داریم تا این «نامور خانه» بْن گیرد و زبان فارسی بیشتر با جان ودلمان آمیخته شود .
در روزگاری که پاسداشت فرهنگ و زبان، بیش از همیشه به همت و اندیشه نیازمند است، چنین اقدام‌هایی شایستهٔ ارج‌گذاری و سپاس فراوان‌اند. دوستداران شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی که « رحمت برآن تربت پاک باد » ، از این اقدام بجا و حرکت زیبای دست اندرکان این « نامور خانه » خرسند شدند . بجاست از استاد جناب دکتر حمید پور محمدی که از بنیان گذاران و پشتیبانان این کار فاخر و سترگ فرهنگی هستند سپاسگزاری کنیم و برای همه بزرگانی که با عشق، آگاهی و دغدغهٔ فرهنگی در شکل‌گیری این خانه نقش داشته‌اند، آرزوی پایداری، بالندگی و توفیق روزافزون کنیم .
باشد که خانهٔ شاهنامه، خانهٔ خرد، فرهنگ، زبان و مهر به میراث نیاکان باشد،خانه‌ای که چراغ فردوسی در آن روشن بماند و سخن او همچنان در جان نسل‌های آینده ریشه بدواند.
چه خرسندی بزرگی است که خانهٔ شاهنامه در همه شهرهای ایران زمین پا بگیرد . تا هر شهرچراغی برای روشنایی فرهنگ و خرد ایرانی برافروزد.

مشاهده خبر در سایت خبرآنلاین