دهانه داروازا در ترکمنستان که به «دروازه جهنم» شهرت دارد، یکی از عجیبترین پدیدههای ساختهشده در پی فعالیتهای صنعتی انسان است. این دهانه آتشین در دهه ۱۹۷۰ میلادی و در جریان عملیات اکتشاف گاز طبیعی در دوران اتحاد جماهیر شوروی شکل گرفت.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و براساس گزارش سیتنا، بر اساس روایتهای منتشرشده، هنگام حفاری برای دسترسی به منابع گاز، زمین زیر تجهیزات حفاری فرو ریخت و دهانهای بزرگ ایجاد شد. برای جلوگیری از انتشار گاز متان، گاز داخل دهانه آتش زده شد؛ با این تصور که ذخیره گاز پس از چند هفته تمام خواهد شد. با این حال، شعلهها برخلاف انتظار خاموش نشدند و دهانه داروازا بیش از ۵۰ سال است که در حال سوختن است.
چرا خاموش کردن دروازه جهنم دشوار است؟
یکی از مهمترین دلایل ادامه آتش، وجود گاز در ساختارهای زیرزمینی اطراف دهانه است. خاموش کردن شعله بدون مدیریت جریان گاز میتواند خطر انتشار گازهای قابل اشتعال یا سمی و حتی ایجاد شرایط انفجاری را به همراه داشته باشد.
از سوی دیگر، ابعاد دهانه، دمای بالا و شرایط زمینشناسی منطقه باعث شده بستن کامل آن نیازمند عملیات فنی پیچیده و پرهزینه باشد. به همین دلیل، تلاش برای خاموش کردن این آتش با خطر و عدم قطعیت همراه است.
آتش دروازه جهنم ضعیفتر شده است؟
برخی بازدیدکنندگان قدیمی میگویند شدت شعلههای داروازا نسبت به سالهای گذشته کاهش یافته است. یکی از توضیحهای احتمالی برای این تغییر، کاهش فشار گاز در مخزن زیرزمینی است؛ هرچند کاهش شدت شعلهها به معنای پایان سریع آتشسوزی نیست.
این پدیده علاوه بر جنبه گردشگری، یک مسئله زیستمحیطی نیز محسوب میشود. سوختن مداوم گاز میتواند باعث انتشار دیاکسیدکربن و دیگر آلایندهها شود و در عین حال، بخشی از منابع گاز طبیعی منطقه را که قابلیت استفاده اقتصادی دارند، از بین ببرد.
با وجود این مشکلات، دروازه جهنم به یکی از شناختهشدهترین جاذبههای گردشگری ترکمنستان تبدیل شده است؛ دهانهای که یک حادثه صنعتی در دهه ۱۹۷۰ ایجاد کرد و شعلههای آن، برخلاف انتظار اولیه، هنوز پس از گذشت بیش از نیم قرن خاموش نشدهاند.
۲۲۷۲۲۷