هشام جعیط مورخ نواندیش معاصر مسلمان در کتاب خود با نام «تاریخمندی توسعه»، با تکیه بر جامعهشناسی، فلسفه و جغرافیای تاریخی و تحت تأثیر امثال هگل، مرلوپونتی و اقبال لاهوری، نوسازی اندیشه را سامان داده و در بررسی تاریخی و تطبیقی ادیان و روایتهای دینی، تاریخمندی دین را در «زمان دنیوی» اثبات میکند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین هشام با این رویکرد و با باور به خاتمیت اسلام معتقد است عصرانی شدن دین خاتم که در ذات تاریخیت آن نهفته، توسعۀ مدرن جامعه و دولت مسلمان را عملی واجب میداند. این کنش ضروری جز با حذف سلطۀ تاریخ از اندیشۀ دینی و طبعا ایجاد تعادل میان «هویت اسلامی» و «جهانی شدن» ممکن نیست.
هشام جعیط (عربی: هشام جعیط؛ (زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۳۵ – درگذشتهٔ ۱ ژوئن ۲۰۲۱) تاریخنگار، دانشگاهی و روشنفکر اهل تونس بود.هشام جعیط درسهای دبیرستان خود را در مدرسه الصادقیه به پایان رساند و در سال ۱۹۶۲ موفق به دریافت گواهینامه فارغالتحصیلی در تاریخ شد.
وی متخصص تاریخ اسلام بود و در این زمینه اقدام به انتشار تعداد زیادی کتاب و مقاله و کارهای خودش در جهان عرب و اروپا نمود.وی در سال ۱۹۸۱ از طرف دانشگاه پاریس موفق به دریافت دکترا در تاریخ اسلامی گردید.
وی تا پایان عمرش به عنوان استاد افتخاری در دانشگاه تونس، استاد سیار دانشگاه مک گیل، دانشگاه مونترال، دانشگاه کالیفرنیا، دانشگاه برکلی و انستیتو فرانسه درحال خدمت و تدریس بود.وی ریاست مجمع خانه حکمت را از فوریه سال ۲۰۱۲ تا دسامبر ۲۰۱۵ برعهده داشت.
۲۱۶۲۱۶