جهان صنعت نیوز، آسمان از هفته گذشته خساستش بر زمین را کنار گذاشت، باران که آغاز شد، ابتدا نرم و مهربان بر زمین تشنه بارید، گویی دست نوازشی بود بر سر شهرها اما هرچه گذشت، قطرات سنگین‌تر شدند، حریص‌تر شدند و آسمان انگار تمامیِ دلتنگی‌های سالیانه‌اش را یک‌جا بر سر کوچه‌ها و رودها خالی کرد.
باران در تهران همیشه با دلشوره می‌آید. قطرات که در دامنۀ کوه سنگین‌تر می‌شوند، مسیل‌هایی که روزی جای عبور آب بودند و حالا زیر سنگینی آسفالت و آپارتمان دفن شده بودند، دهان باز می‌کنند. آب، این مایع حیات‌بخش، ناگهان طعمِ خشم می‌گیرد؛ خروشانیِ سیلاب از دره‌های کن، فرحزاد و تجریش سرازیر می‌شود و به قلب شهر می‌زند.
مطابق با پیش بینی ها طی روزهای ۱۶ و ۱۷ آبان، بارانی کم‌سابقه در نقاط مختلف کشور و از جمله تهران بارید؛ رویدادی که باعث شد در بسیاری از معابر تهران آب سرازیر شود و مردم را به زحمت بیندازد و ترافیک را افزایش دهد. البته که از جمعه شب نهادهای مختلف ذی‌ربط اعلام شرایط خاص کرده و هشدارهای لازم را داده‌بودند.
پشت چراغ‌های قرمز باران؛ ساعاتی که پشت فرمان ذوب می‌شوند
بارش باران قرار بود شاعرانه باشد، اما تبدیل به کابوسی چند کیلومتری شده است. برف‌پاک‌کن‌ها بی‌وقفه روی شیشه کشیده می‌شوند و چراغ‌های ترمز جلویی‌ها، مثل یک خط بی‌پایان قرمز، روی آسفالت خیس منعکس شده‌اند. عقربه‌ها با سرعت جلو می‌روند، اما چرخ‌های ماشین‌ها سانتیمتر به سانتیمتر جابه‌جا می‌شوند.
مسیری که هر روز بیست دقیقه طول می‌کشید، حالا دو ساعت است که ادامه دارد؛ در این فاصله: پدری نگران کودکی است که جلوی مدرسه زیر باران منتظر مانده؛ مادری نگران رسیدن به نوبت پزشکی است که ماه‌ها برایش منتظر بوده و کارمندی خسته از کار روزانه، در حسرت یک چای گرم، پشت فرمانی که تکان نمی‌خورد، کلافگی‌اش را با گاز و کلاچ‌های مکرر فرو می‌خورد.
باران نعمت آسمان است؛ کاش شهرهایمان به جای تسلیم شدن دربرابر چند قطره آب، کشش و تدبیری داشتند تا زیبایی باران، قربانی کلافگی چندساعته درترافیک نشود.
با باران امروز، تهران با آبگرفتگی و ترافیک قفل شد و اغلب شهروندان در ترافیک گرفتار شدند و این داستانی تکراری است که با هر بار بارش در شهر تکرار می شود.
بر اساس مشاهدات خبرنگار ایرنا، امروز ترافیک تهران در اغلب معابر سنگین‌تر از روزهای معمول بود و بسیاری از شهروندان ساعت‌ها از وقت خود را در طول مسیر و ترافیک سپری کردند و در آخر هم با تأخیر به مقصد رسیدند. یک خانم کارمند در مسیر میدان نوبنیاد تا خیابان بهشت که در روزهای معمول حداکثر یک ساعته طی می‌کند، امروز بیش از سه ساعت معطل شد.
بارندگی، آبگرفتگی و ترافیک؛ سه ضلع یک روز پردردسر در پایتخت
پایتخت نشینان امروز سه پدیده بارندگی، ترافیک و آبگرفتگی معابر را هم زمان تجربه کردند؛ وضعیتی که تردد در خیابان‌ها، معابر اصلی و بزرگراه‌ها را دشوارتر از روزهای گذشته کرده بود.
مشاهدات میدانی خبرنگار ایرنا حاکی است، با وجود تلاش مسئولان شهری برای جلوگیری از آبگرفتگی جوی‌ها، بسیاری از جوی‌ها و کانال‌های آبهای زیرسطحی سرریز از آبی بود که به سطح معابر جاری شد. این آب های روان جاری در سطح خیابان‌ها و بزرگراه‌ها، رفت وآمد خودروها و موتورسواران را نیز با مشکل روبه رو کرده بود.
از سوی دیگر پاشیدن آب جاری در سطح بزرگراه‌ها به اطراف براثر حرکت خودروها، خود عامل کندی حرکت شد.
آنچه باعث نگرانی بیشتر شده بود تردد موتورسورانی بود که بدون هیچ نگرانی سرخوردگی زیر باران و در سطح بزرگراه‌های پر از آب تردد می کردند. تا جایی که معاون پلیس راهور تهران توصیه کرد موتورسواران از تردد در معابر خودداری کنند.
در این میان، وضعیت پل‌های سواره رو از جمله پل طبقاتی صدر نیز قابل توجه بود؛ تجمع آب در سطح پل و جاری شدن روان‌آب از طبقه دوم به طبقه پایین، موجب شد آب بر خودروهای در حال حرکت در مسیر پایین پل پاشیده شود و رانندگان برای ادامه مسیر با دشواری و کاهش دید مواجه شوند.
بارندگی امروز در تهران، بار دیگر نشان داد در نبود سیستم حمل و نقل عمومی امن و راحت که بسیاری ترجیح می‌دهند از خودرو شخصی استفاده کنند، هم‌زمانی بارش‌های شدید، آبگرفتگی معابر و افزایش تردد خودروها تا چه اندازه می‌تواند رفت‌وآمد روزانه شهروندان را تحت تأثیر قرار دهد.
بارندگی امروز برای بسیاری از شهروندان تهرانی تنها به معنای خیس شدن خیابان‌ها و معابر نبود بلکه به روزی همراه با معطلی، کندی رفت وآمد و تأخیر در رسیدن به مقصد تبدیل شد؛ روزی که باران، آبگرفتگی و ترافیک در کنار یکدیگر چهره‌ای متفاوت از زندگی روزمره در پایتخت به نمایش گذاشتند.
وقتی باران می‌بارد، آهسته‌تر برانیم
باران فارغ از آشکارکردن مشکلات زیرساختی و مدیریت بحران، آزمایش خوبی برای عیار فرهنگ و همدلی ماست. وقتی باران می‌بارد، آهسته‌تر برانیم؛ نه فقط به خاطر سرخوردن لاستیک‌ها، بلکه به احترام عابری که تنها سرپناهش یک چتر کوچک است و هیچ سپری در برابر چرخ‌های بی‌ملاحظگی ما ندارد.
باران که می‌آید، خیابان‌ها پر از چاله و آبگرفتگی می‌شود. ما که در ماشین نشسته‌ایم، گرم هستیم و در امان؛ اما پیاده‌ها زیر شلاق باد و باران در تکاپوی رسیدن به مقصد هستند. کمی کاهش سرعت در نزدیکی آب‌گرفتگی‌ها، کار سختی نیست. اگر از کنار چاله‌های خیابان‌ها با سرعت رد شویم باید مراقب باشیم. و الا لباس آراسته یک دانشجو برای ورود به دانشگاه لکه‌دار می‌شود. کارمندی که لباس مناسبی پوشیده، مجبور است تا عصر بوی رطوبت و لجن را تحمل کند. همین رویداد امروز باعث بروز چندین دعوا و درگیری در سطح شهر بین عابران پیاده و رانندگان شد.
رانندگی بافرهنگ یعنی در روزهای بارانی، چشمانمان فقط به جلو نباشد؛ عابران خیس پیاده‌رو را هم ببینیم و پایمان را از روی پدال گاز برداریم.
منبع: ایرنا