دانشمندان رباتها را مانند کودکان نوپا کنجکاو کردند و این امر به آنها کمک کرد تا زبان را دو برابر سریعتر یاد بگیرند.
جهان صنعت نیوز ، دانشمندان دهههاست که سعی میکنند بفهمند چگونه کودکان زبان را با چنین سرعتی یاد میگیرند و یک مطالعه جدید از موسسه علوم و فناوری اوکیناوا (OIST) ممکن است بخشی از این معما را حل کرده باشد. پاسخ کنجکاوی است.
به نقل از دیجیتالترندز، محققان یک ربات مجازی با یک شبکه عصبی الهام گرفته از مغز ساختند و آن را در یک دنیای سهبعدی شبیهسازی شده پر از اشکال، رنگها و دستورات سادهای مانند «دمبل سرخابی را به سمت چپ فشار دهید» رها کردند.
بعضی از رباتها فقط برای انجام صحیح وظایف پاداش میگرفتند. برخی دیگر پاداش اضافی برای کنجکاوی دریافت میکردند و اساسا هر زمان که با چیزی مواجه میشدند که درک فعلی آنها از جهان را به چالش میکشید، کمی سرخوشی درونی پیدا میکردند.
چگونه کنجکاوی به یک ربات کمک میکند تا زبان یاد بگیرد؟
رباتهای کنجکاو نه تنها به همتایان بیتفاوت خود رسیدند؛ بلکه از آنها پیشی گرفتند. براساس این مطالعه، رباتهای کنجکاو در حدود نیمی از زمان به درک واقعی زبان رسیدند.
نویسنده مطالعه، تئودور تینکر، این موضوع را با امتحان کردن شکلات سفید برای اولین بار مقایسه میکند و میگوید حتی اگر از قبل عاشق شکلات تلخ باشید، به هر حال ریسک میکنید.
اوضاع در اواسط آموزش جالبتر هم شد. رباتهای کنجکاو شروع به انداختن چیزها و آزمایش کارهایی کردند که هیچکس از آنها نخواسته بود. آنها اساسا بازی میکردند. هیچکس این رفتار را برنامهریزی نکرده بود. این رفتار خودش به خودی خود ظاهر شد.
آیا رباتها واقعا اشتباهات مشابه کودکان نوپا را مرتکب میشوند؟
رباتها همچنین از یک ویژگی عجیب و غریب شناخته شده در نحوه یادگیری زبان توسط کودکان تقلید کردند. بچهها اغلب در ابتدا اشکال خاصی از فعل را درست یاد میگیرند، سپس شروع به اعمال گسترده قوانین دستور زبان میکنند و در مورد افعالی که قبلا به درستی استفاده میکردند، اشتباه میکنند، قبل از اینکه در نهایت استثنائات را مرتب کرده و خود را اصلاح کنند. رباتها نیز از همان شیب U شکل در عملکرد پیروی کردند.
همچنین تضاد خوبی با نحوه یادگیری چتباتهای امروزی نشان دادند. مدلهای زبانی بزرگی مانند چت جیپیتی با استفاده از مجموعه دادههای عظیم آموزش میبینند و کلمه بعدی را که از نظر آماری محتملتر است، ارائه میدهند. مغز این رباتها بیشتر شبیه مغز ما کار میکرد، دقت را در اولویت قرار میداد در حالی که سعی میکرد باورهای خود را دست نخورده نگه دارد و فقط زمانی آنها را بهروزرسانی میکند که چیزی آن را به اندازه کافی شگفتزده کند که ارزش دردسر را داشته باشد.
هیچکدام از اینها به این معنی نیست که رباتها زبان را به روشی که ما درک میکنیم، میفهمند. اما نشان میدهد که کنجکاوی همراه با طیف گستردهای از تجربیات ممکن است بخش بزرگی از چگونگی رمزگشایی کد زبان توسط کودکان نوپا باشد.
منبع: ایسنا