به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، کورال هارت، رمان‌نویس عاشقانه‌نویس، کار خود را با نوشتن کتاب‌هایی برای انتشارات «میلز اند بون» آغاز کرد. در سال ۲۰۱۲، او تصمیم گرفت شانس خود را در حوزه خودانتشاراتی امتحان کند و به ژانر «عاشقانه تاریک» روی آورد؛ زیرژانری که داستان‌های عشق پرپیچ‌وخم و تیره را روایت می‌کرد. سه سال بعد، اوضاع آن‌قدر خوب پیش رفت که تصمیم گرفت تمام‌وقت به این کار بپردازد.
پلتفرم «کیندل آنلیمیتد» به نویسندگان پرکار پاداش می‌دهد و الگوریتم آن از کسانی حمایت می‌کند که بتوانند حداقل ماهی یک‌بار کتاب جدیدی تولید کنند. هارت خودش به تنهایی می‌تواند روزانه ۱۰,۰۰۰ کلمه بنویسد، اما هوش مصنوعی به او کمک کرد تا محصولات بسیار بیشتری تولید کند. او از سال ۲۰۲۵ تاکنون، ۳۷۰ رمان را با استفاده از ۲۱ نام مستعار و به‌کارگیری هوش مصنوعی نگارش کرده و از این راه درآمد شش‌رقمی بالایی کسب کرده است. هارت اکنون دوره‌هایی را درباره نحوه استفاده از هوش مصنوعی برای تولید کتاب برگزار می‌کند، اما به نویسندگان دیگر توصیه می‌کند به خاطر واکنش‌های شدید عمومی، استفاده از آن را فاش نکنند.
«به محض اینکه کسی استفاده از هوش مصنوعی را فاش کند، تهدید به مرگ می‌شود، به او برچسب می‌زنند و طردش می‌کنند.» هارت پس از گفت‌وگو با نیویورک‌تایمز اطلاعات شخصی‌اش افشا شد و با تهدید به مرگ روبه‌رو شد. او بر این باور است که خشم و تنفر عمومی از ترس سرچشمه می‌گیرد؛ ترسی عمیق از اینکه این فناوری جایگزین اهالی نشر شود. اما این خشم ریشه دیگری هم دارد: مدل‌های زبانی بزرگ آثار نویسندگان جاافتاده را بدون اجازه برای آموزش خود به کار گرفته‌اند. سال گذشته، یک دعوای حقوقی جمعی شامل حدود ۵۰۰ هزار عنوان کتاب، توانست توافقی ۱.۵ میلیارد دلاری از شرکت آنتروپیک دریافت کند. گروهی متشکل از ۷۰ نویسنده برجسته با انتشار نامه‌ای سرگشاده از پنج ناشر بزرگ خواستند متعهد شوند که هرگز کتاب‌های ماشینی منتشر نکنند، اما ناشران از دادن چنین تعهدی خودداری کردند.
در فضای نشر جریان اصلی، شرایط شبیه به «غرب وحشی» است. لیز گاتلی، استعدادیاب کتاب می‌گوید همه‌چیز در ناپایداری به سر می‌برد و پاسخ روشنی وجود ندارد. نتیجه این وضعیت، موجی از لغو قراردادهای کتاب و اتهامات پی‌درپی علیه نویسندگان بوده است. در ماه مارس، انتشارات هاشت رمان «دختر خجالتی» را به دلیل اتهام استفاده نویسنده از هوش مصنوعی کنار گذاشت. برنده جایزه داستان کوتاه کامن‌ولث در سال جاری، و همچنین رمان‌نویسان تازه‌کاری مانند جری فالاده و تلیسون اورلین نیز با اتهامات مشابهی روبه‌رو شدند و آثارشان از فهرست جوایز یا قراردادهای کلان خط خورد. جالب اینکه بررسی‌ها نشان داده است بیشتر نویسندگانی که در کانون این رسوایی‌ها قرار گرفته‌اند نویسندگان رنگین‌پوست بوده‌اند، در حالی که خطاهای مشابه نویسندگان سفیدپوست با مدارای بیشتری روبه‌رو شده است.
اثبات استفاده از هوش مصنوعی کار دشواری است. ابزارهای تشخیص مانند «پنگرام» دقت بالایی دارند، اما قضاوت انسانی بی‌عیب‌ونقص نیست و نویسندگان غیربومی یا نورودایورجنت بیشتر در معرض سوءظن‌های کاذب قرار می‌گیرند. در این میان، کارگزاران ادبی به نویسندگان توصیه می‌کنند اسناد خود را به صورت PDF ارسال نکنند و پیش‌نویس‌های متعدد نگه دارند.کلان‌ناشران نیز هنوز سیاست‌های شفاف و واحدی اتخاذ نکرده‌اند و به نظر می‌رسد می‌خواهند راه را برای تجاری‌سازی احتمالی این آثار باز نگه دارند.
از منظر حقوقی، قانون حق نشر ایالات متحده تصریح می‌کند که کتاب باید «توسط انسان خلق شده باشد» و متن‌های هوش مصنوعی را در مالکیت عمومی می‌داند؛ موضوعی که حق انحصاری ناشران را سلب می‌کند. با این حال، برخی نویسندگان مانند استیون مارکه با آگاهی کامل به آزمایش‌های خلاقانه با هوش مصنوعی پرداخته‌اند. مارکه معتقد است راه آینده، شفافیت کامل و برچسب‌گذاری دقیق است، درست همان‌طور که بین داستان و غیرداستان تمایز قائل می‌شویم.
در فرانسه، جایزه جدیدی به نام «Prix Pascal de Littérature IA» برای نویسندگان داستان‌های هوش مصنوعی راه‌اندازی شده است. مطالعات نشان می‌دهند که در آزمایش‌های کور، خوانندگان خبره گاهی متون تولیدشده توسط هوش مصنوعی را به آثار انسانی ترجیح داده‌اند. با این حال، اکثر کارگزاران ادبی همچنان بر محافظت از خلاقیت انسانی تأکید دارند. داگ والاس می‌گوید: «ما در کسب‌وکار خلاقیت انسانی هستیم، نه در کسب‌وکار شغل دادن به ربات‌ها.»
در حال حاضر، نوشتن بدون کمک ماشین یعنی شنا کردن در خلاف جهت یک جریان فرهنگی قدرتمند. در حالی که بسیاری از دوستان غیرروزنامه‌نگار با ترحم به مقاومت در برابر هوش مصنوعی نگاه می‌کنند، اما زبان ماشینی حتی به معتبرترین نشریات و مجلات ادبی نیز راه یافته است؛ چنان‌که مقاله‌ای درباره بحران نویسنده در «تایمز لیتریری ساپلمنت» نیز به دلیل اتهام تولید با هوش مصنوعی از وب‌سایت آن حذف شد.