به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، روز چهارشنبه، حراجی معتبر ساتبیز در نیویورک میزبان فروش دوازده شاهکار بینظیر و کمیاب خواهد بود؛ مجموعهای خیرهکننده که از آن به عنوان نسخه مینیاتوری گالری مشهور «کورتولد» یاد میشود.
در میان این آثار، تابلوهای خیرهکنندهای همچون درخت شاهبلوط بلند و باشکوه اثر ونگوگ، منظره مبهوتکننده باغ تویلری از کلود مونت، و اثر معروف «آرلکن» اثر پل سزان خودنمایی میکنند. ارزشی که برای برخی از این شاهکارها، مانند اثر ونگوگ، تا مرز سرسامآور ۱۸۰ میلیون دلار تخمین زده شده است؛ رقمی که میتواند رکوردهای جدیدی را در دنیای هنر جابهجا کند.
اما این کلکسیون افسانهای که زمانی زینتبخش آپارتمان لوکس یک زوج ثروتمند در بوئنوس آرس بود، رازی وحشتناک را در دل خود پنهان دارد. ریشه ثروت پشت این آثار نه از راه تجارتهای معمولی، بلکه از دل مزارع نیشکر و تاریکترین دوران تاریخ آرژانتین جوشیده است.
این مجموعه متعلق به خانواده «کارلوس پدرو بلکیه»، رئیس شرکت قدرتمند شکر «لدسما» است؛ مردی که نامش با یکی از سیاهترین فجایع قرن بیستم یعنی «شب خاموشی» در ژوئیه ۱۹۷۶ گره خورده است. در آن شب شوم، با قطع عمدی برق منطقه، صدها نفر از کارگران و فعالان اتحادیههای کارگری توسط نیروهای دیکتاتوری نظامی ربوده و با ونهای شرکت لدسما به بازداشتگاهها منتقل شدند تا در سیاهچاهها شکنجه شوند. از میان قربانیان آن شب، دستکم ۵۵ نفر هرگز پیدا نشدند و همچنان مفقودالاثر باقی ماندند.
پرونده اتهامات سنگین بلکیه به دلیل سالها اطاله دادرسی و در نهایت مرگ او در سال ۲۰۲۳ در ۹۵ سالگی، هرگز به صدور حکم قطعی منتهی نشد. با این حال، داغ ننگ آن جنایات همچنان بر پیشانی این مجموعه هنری باقی است.
در حالی که مسئولان حراجی ساتبیز با بیاعتنایی به این حواشی اعلام کردهاند که اتهاماتی اثباتنشده خللی در ارزش هنری و کیفیت این شاهکارها ایجاد نمیکند، منتقدان و ناظران بازار هنر معتقدند که تاریخ خونین پشت این تابلوها هرگز پاک نخواهد شد. در این میان، بومهای رنگارنگ و خیرهکننده در معرض دید خریداران ثروتمند قرار میگیرند، در حالی که یاد و خاطره قربانیان فراموششده آن شب تاریک، در حاشیهها گم شده است.

