به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از EarthSky، گاز کلرید هیدروژن معمولاً در طول زمستان در نیمکره شمالی به بالاترین سطح خود در جو مریخ میرسد و سپس عمدتاً در تابستان ناپدید میشود. به نظر میرسد بخش زیادی از این الگوی فصلی از چرخههای گرد و غبار و آب سیاره پیروی میکند. محققان در بالای شکافهای آتشفشانی در دامنههای کوه آلبا، یک استثنای تکرار شونده پیدا کردند. افزایش موضعی گاز در اوایل تابستان شمالی در همان مکان ظاهر شد و احتمال وجود منبعی در زیر زمین را افزایش داد.
یک تیم تحقیقاتی بینالمللی به سرپرستی «الکساندر تروخیموفسکی» پیشنهاد میکند که این گاز میتواند از ماگمای داغ در زیر منطقه خارج شود. مطالعه آنها، اندازهگیریهای جوی و شواهد زمینشناسی را برای بررسی ارتباط احتمالی با آتشفشانهای خفته گرد هم میآورد.
شکافهای تازه، توضیحی آتشفشانی را تأیید میکنند
مدارگرد ردیابی گاز اگزومارس (TGO) برای اولین بار در سال ۲۰۲۱ وجود کلرید هیدروژن را در جو مریخ گزارش کرد. در زمین، این گاز معمولاً از دریچههای ماگمایی خارج میشود و وجود یک منبع آتشفشانی در مریخ را به احتمالی ارزشمند برای بررسی تبدیل میکند. محققان با استفاده از طیفسنجهای مادون قرمز در مجموعه شیمی جوی TGO، غلظت موضعی قوی را در بالای کوه آلبا مونز، درست پس از تصعید یخبندانهای زمستانی و تبدیل مستقیم آن از یخ به بخار، شناسایی کردند.
«دانیل مگ»، استاد مرکز تحقیقات فضایی آکادمی علوم لهستان و نویسنده اصلی مقاله، میگوید: «با نگاهی به توزیع مکانی این تراوش، فوراً برای من آشکار شد که چیزی آتشفشانی در پشت آن وجود دارد، اما باید اثبات میشد. بخش بزرگی از کار شامل بررسی تمام فرآیندهای شیمیایی ممکن در جو مریخ بود. ما باید دقیق، انتقادی و خلاق میبودیم تا وجود کلرید هیدروژن را توضیح دهیم. دادهها پیچیده بودند، اما همچنین غذای عالی برای مغز بودند.»
نگاهی دقیقتر به کوه آلبا با دوربین CaSSIS تلسکوپ TGO، شکافهای باریک و تازهای را نشان داد که برخی از آنها صدها متر طول دارند و با تغییراتی در رنگ سطح همراه هستند. این ویژگیها شواهد زمینشناسی را برای بررسی در کنار اندازهگیریهای گاز فراهم کردند.
این تیم پیشنهاد میکند که یک محفظه ماگمای خفته، یک مخزن زیرزمینی از سنگ مذاب، میتواند گازهایی را تأمین کند که از طریق شکافها بالا میآیند. در طول زمستان، هنگامی که دما تا ۱۲۰- درجه سانتیگراد (۱۸۴- درجه فارنهایت) کاهش مییابد، یخ میتواند فرار آنها را مسدود کند. با تصعید یخ در اوایل تابستان، دهانهها به گازها اجازه میدهند تا به جو برسند. بنابراین، شکافها میتوانند مانند دودخانهای روی زمین رفتار کنند؛ دریچههایی که گازهای آتشفشانی را آزاد میکنند. رسوبات به جا مانده از گازهای خروجی نیز میتوانند تغییر رنگ اطراف آنها را توضیح دهند.
مگ میگوید: «مدارگرد ردیاب گاز توانست سرنخ اصلی را پیدا کند. مثل این بود که در انبار کاه دنبال سوزن بگردیم. واقعاً شگفتانگیز است که این مدارگرد در حالی که به طور مداوم در امتداد مدار خود حرکت میکرد تا کل جو مریخ را زیر نظر داشته باشد، توانست تعداد انگشتشماری مولکول را از یک منبع احتمالاً متناوب شناسایی کند.»
سرنخهای آتشفشانی بدون فوران مشاهده شده
دانشمندان هنوز نمیدانند آتشفشانهای مریخ چقدر فعال هستند. این سیاره بزرگترین آتشفشانها را در منظومه شمسی دارد و تصاویر مداری نشان میدهد که برخی از آنها در چند میلیون سال گذشته فعال بودهاند. لرزهنگارها همچنین مریخ لرزهها، معادل مریخی زلزلهها را شناسایی کردهاند. هر دو مشاهده به احتمال ادامه فعالیت آتشفشانی اشاره دارند، اگرچه هیچ جریان گدازه یا فوران جدیدی تاکنون مشاهده نشده است.
مگه میگوید: «یافتههای ما نشان میدهد که مریخ تا همین اواخر گرمای داخلی کافی برای پشتیبانی از فعالیت آتشفشانی را حفظ کرده است و احتمالاً هنوز هم این کار را میکند.»
«کالین ویلسون»، دانشمند پروژه مدارگرد ردیابی گاز اگزومارس آژانس فضایی اروپا، میگوید: «این یافتهها ممکن است بزرگترین موفقیت TGO تاکنون باشد.»
پناهگاههای احتمالی برای حیات در زیر مریخ
گازهای ماگمایی مانند کلرید هیدروژن میتوانستند در اوایل تاریخ مریخ فراوانتر باشند و به جو ضخیمتر و آب و هوای گرمتری کمک کنند که به آب مایع اجازه میداد بخش زیادی از سطح را بپوشاند. اگر سنگ مذاب از پوسته بالا بیاید و با آبهای زیرزمینی برخورد کند، میتواند مکانهای گرمی را نیز ایجاد کند که به طور بالقوه برای حیات مناسب هستند.
مگه میگوید: «جستجوی حیات مریخی در شکافهای تراوش کننده منطقه «آلبا مونس» بسیار منطقی خواهد بود. اگر سیستمهای هیدروترمال فعال باشند، میتوانند حاوی مواد تشکیل دهنده و انرژی مورد نیاز برای توسعه میکروارگانیسمها باشند و میکروارگانیسمها را از محیط خصمانه و در حال تغییر بالای سطح محافظت کنند.»

